துளசிதளம்

கப்பலுக்கொரு (கட்ட) பஞ்சாயத்து! ( கப்பல் மினித்தொடர் 3)

2012-01-27T12:02:00.007+13:00

அடப்பாவமேன்னு ஆகிருச்சு. எட்டுமாசமா சம்பளம் கொடுக்கலையாம்! வேலைக்குப் போகமாட்டோமுன்னு 'வீட்டுலே' இருக்கமுடியாது. நடுக்கடலில் குதிச்சு நீந்தவா முடியும்? இதோ அதோன்னு இழுத்தடிச்சுக்கிட்டு இருக்கார், க்ரீஸ் நாட்டு மொதலாளி. கப்பலைச்சுத்திக் கடன் வச்சுக்கிட்டுக் கலக்கமில்லாம எப்படித்தான் தூங்கறாரோ?

அவசரத்தேவைக்கு கைவசம் வச்சுருந்த காசை அங்கங்கே துறைமுகங்களில் நிக்கும்போது கொஞ்சம் கொஞ்சமாச் செலவழிச்சுக்கிட்டே வந்து இப்போ..... சுத்தம்:( நல்லவேளையா வெவ்வேற துறைமுகங்களில் கப்பலுக்குன்னு இருக்கும் ஏஜண்ட் புண்ணியத்தில் மளிகைச் சாமான்கள் மட்டும் முடங்காம 'இதுவரை' கிடைச்சு வந்துருக்கு. இனிமேப்பட்டு என்ன செய்யறதுன்னு புரியலையாம். இது எல்லாத்துக்கும் கேப்டந்தான் பொறுப்புன்னாலும் ரிஸர்வு காசு தீர்ந்துட்டா அவரும்தான் என்ன செய்வார்? அவருக்கும்தானே சம்பள பாக்கி நிலுவையில் கிடக்கு.

இது ஒரு பக்கமுன்னா.... கப்பலில் வர்ற சரக்குக்கு ஏற்கெனவே பணம் கட்டி வாங்குனவங்களுக்கு பொருட்கள் போய்ச்சேரத் தாமதம் ஆகுதுன்னு அவுங்க ஏஜண்டும் கப்பலுக்கான ஏஜண்டும் முட்டிமோதிக்கிட்டு இருக்காங்க.
இந்தக் கப்பல் ஒரு பல்க் கேரியர் . இப்ப அதுலே இருப்பது முழுசும் நிலக்கரி. அதை எதிர்பார்த்து உள்ளூர் கம்பெனி காத்துக்கிடக்கு. கடைசியில் கோர்ட்டுக்குப் போச்சு இந்தக் கேஸ். தரைச்சட்டம் எல்லாம் தண்ணியிலே செல்லுபடியாகாது. அதுவேற இதுவேற இல்லையா? (Maritime law)

கட்டப்பஞ்சாயத்து நடந்துச்சு. மொதலாளிகிட்டே இருந்து காசு ஒன்னும் பெயராதுன்னு தெரிஞ்சு போச்சு. பேசாமக் கப்பலை காயலான் கடையில் எடைக்குப் போட்டுட்டு அதுலே வர்ற காசை தொழிலாளர் சம்பளம், துறைமுக வாடகை, ஏற்கெனவே கப்பலுக்கு டீஸல் ரொப்பின கம்பெனி பாக்கி, கேஸ் நடந்ததுக்கு வக்கீல்களுக்கான கூலி, நீதிமன்ற செலவு, கப்பல் தரகர்களுக்கான கூலின்னு ஏகப்பட்ட செலவுக்கு எடுத்துக்கணுமுன்னு தீர்ப்பு. கப்பல் வேற 25 வருசப்பழசு. மெயிண்டனன்ஸ் செலவு இழுத்துக்கிட்டுப் போயிருமுன்னு ஓனர் ஓசைப்படாமல் இருந்துட்டார்.

சரக்கை வெளியே எடுக்கணுமேன்னு துறைமுகத்துக்குள்ளே கொண்டுவந்து கப்பலை நிறுத்துனாங்க. ஒரு பத்து நாள் போல அங்கே நின்னுச்சு.
நாங்களும் ஒரு நாள் 'கப்பல் பார்க்க'ன்னே போனோம். உள்ளே போய்ப் பார்த்தால்..... ஏதோ கால்பந்தாட்ட மைதானத்துலே நிக்கறமாதிரி 'ஹோ'ன்னு பரந்து விரிஞ்சு கிடக்கு. நிலக்கரி எல்லாம் வெளியே எடுத்தாலும் தரையெல்லாம் கரகரன்னு கரித்தூள். பெரிய எலிகள் நாலைஞ்சு சாவகாசமா நடந்து போய்க்கிட்டு இருக்குதுங்க.

' இப்பக் கொஞ்சம் மெலிஞ்சு போச்சுங்க. முந்தி கோதுமை ஏத்திக்கிட்டு வந்தப்ப நல்லாத்தின்னு கொழுத்துக்கிடந்துச்சுங்க'ன்னார் சரவணன். இரும்புக்கம்பி ஏணி வழியா கீழே எஞ்சின் ரூமைப்போய்ப் பார்த்தோம். ஒரே சத்தம். பயங்கர சூடு வேற! நம்ம திரு, முகமெல்லாம் கரி பூசிக்கிட்டு கருப்பு அப்பின உடுப்போடு வந்து நலம் விசாரிச்சார். முதல்லே யாருன்னு அடையாளமே தெரியலை! தமிழ் கேட்டதும்தான் மனசிலாச்சு:-) இவர் மதுரைக்காரர்,
அப்புறம் மேல்தளத்துக்குப்போய், கப்பல் ட்ரைவர்(!!) இருக்கும் ப்ரிட்ஜ் ரூம் எல்லாம் வேடிக்கை பார்த்துட்டு, நாமே கப்பலை ஓட்டுவதாய் கற்பனை செஞ்சுக்கிட்டேன். பாவம்.... கப்பல். அடிமாடாப் போகுதேன்னு ஒரு வருத்தம்தான்.

எனக்குக் கப்பலுன்னா ஒரு தனி ஆசை. படகுப்பயணம் உடம்புக்கு ஒத்துக்கறதைல்லையே தவிர ச்சும்மா வேடிக்கை பார்க்கக் கசக்குதா? நம்மூர் கடற்கரைக்குப்போனாலும் கப்பல் எதாவது தெரியுதான்னே கண்ணை நட்டுக்கிட்டு இருப்பேன். இந்த ஆசையில்தான் ஒரு முறை கார் விபத்து ஒன்னுகூட எனக்கு ஏற்பட்டுருச்சு:( ஆசையே துன்பத்திற்குக் காரணம் என்று புத்தர் சொன்னது நெசம்தான்!

ஒரு நாள் 'கப்பல்காரவுஹ' வந்தப்ப பகல் சாப்பாட்டுக்குப் பிறகு உள்ளூர் ஹேக்ளி பார்க்கைச் சுத்திக் காமிக்கக் கூட்டிட்டுப் போனோம். அங்கே என் ஃபேவரிட் இடமான கள்ளிச்செடிகளைப் பார்த்து ரசிச்சுக்கிட்டு இருந்தப்ப...... பக்கத்துலே வந்து நின்ன ஒரு இளம்பெண்....சிநேகமாப் பார்த்துச் சிரிச்சுக்கிட்டே 'நீங்க தமிழா'ன்னு தமிழில் கேட்டதும்.................. 'ஆமாம்....எப்படித்தெரியுமு'ன்னு அசட்டுத்தனமாக் கேட்டு வச்சேன். தொணதொணன்னு ஓயாம கள்ளிகளை விளக்கோ விளக்குன்னு விளக்குனது காதில்'விழுந்துருக்கு'!!!!

பொண்ணு சிங்கப்பூர். இங்கே படிக்க வந்துருக்கு. ரொம்ப சந்தோசமுன்னு தொலைபேசி எண்ணைக் கொடுத்துட்டுக் கப்பல்காரவுஹளை பஸ் ஏத்தி விட்டுட்டு வீட்டுக்கு வந்தோம். அஞ்சே நிமிசம். தொலை பேசி அடிக்குது. கூப்ட்டது சிங்கைப் பொண்ணுதான். பேச்சுக்கிடையில் என்ன சமையல் செஞ்சீங்கன்னு கேட்டதுக்கு, வெஜிடபிள் பிரியாணியும் மசால் தோசையுமுன்னு அப்பாவியாச் சொன்னேன்.

மசால் தோசையான்னு கேக்கும்போதே அந்தப் பக்கம் நாக்கில் எச்சில் ஊறுவது இங்கேயே எனக்குப் புரிஞ்சு போச்சு. வீட்டுக்கு வர்றியான்னு (ஒரு பேச்சுக்குக்) கேட்டதும், 'வர்றேன். வழி சொல்லுங்க'ன்னுது பொண்ணு. ஒரு பத்துத் தெருதள்ளி வசிக்குதாம். நானே வந்து கூட்டிட்டுப்போறேன்னு சொல்லிட்டுப்போய்க் கூட்டியாந்தேன்.

அதுக்குப்பிறகு நிறைய தடவை வந்து போச்சுன்னு வையுங்க.அடுத்த மூணு வருசங்களில் ஒரு தொடருக்கான சம்பவங்கள் (கிளைக்கதை ஒன்னு இப்போ இங்கே கிளைக்குது) .இருக்கு. இந்தக் கச்சேரியை இன்னொருநாள் வச்சுக்கலாம். இப்போ 'நம்ம' கப்பலைக் கவனிக்கணும்.

ஒரு நாள் சரவணன் ஃபோனில் கூப்பிட்டு அவருடைய டிவிக்கு 150 விலை வந்துருக்கு. கொடுத்துறவான்னார். லிட்டில்டன் (துறைமுக ஊர்) அடகுக்கடையில் ' டிவி இருக்கு விலைக்கு வேணுமா'ன்னு கேட்டுருக்கார். என்ன டிவி, எவ்ளோ பழசுன்னு விசாரிச்சால்..... இங்கே வர்றதுக்கு முன்னால் போன ஜப்பான் துறைமுகத்தில் வாங்குனதாம். JVC 22" ஊருக்குக் கொண்டு போக வாங்கி இருக்கார். புத்தம் புதுசு. இன்னும் பொட்டியில் இருந்து வெளியில் எடுக்கலை.

அப்போ இங்கே நம்மூரில் டிவி எல்லாம் பயங்கர விலை. அறுநூறுக்குக் கொறைஞ்சு ஒன்னும் இல்லை. நம்ம வீட்டில் ஒரு 26 இஞ்ச் GE இருக்கு. அதனால் நமக்கு வேணாம். ஆனாலும் 150 அநியாயம். வேற யாருக்காவது வேணுமுன்னா கேட்டுப்பார்க்கலாமுன்னு நினைச்சு டிவி உங்ககிட்டேயே இருக்கட்டும். ரெண்டொருநாளில் சொல்றேன்னு கோபால் பதில் சொன்னார்.

"இல்லீங்க, நாளான்னிக்குக் கப்பலை டிமரு என்ற ஊருக்கு ஓட்டிட்டிப்போய் விடணும். ரெண்டொரு நாளில் அங்கே நமக்கு பணம் செட்டில் செஞ்சுருவாங்க. அதை வாங்கிக்கிட்டு உங்கூருக்கு வந்து, ஊருக்குப்போக விமானம் பிடிக்கணும். ப்ளேனில் போறதாலே கூடுதலா லக்கேஜ் ஒன்னும் கொண்டு போக முடியாது. அதுக்குக் கட்டுற கட்டணம் கூடுதல். அதான் வந்த விலைக்குப் போட்டுடலாமுன்னு......"

கோபாலுக்கு மனசு கேக்கலை. 'சாயந்திரம் வந்து பார்க்கறேன். அந்த அடகுக்கடையில் இன்னும் ஒரு அம்பது கூடுதலாக் கேட்டு வையுங்க'ன்னார். சாயங்காலம் கப்பலாண்டை போனபோது Pawn shop காரர் 150 மேல் தரமுடியாதுன்னாட்டாராம். சரவணனோட அறைக்குப்போய் டிவியைப் பார்த்தோம். இதுக்கு நூத்தியம்பதுதானா? கோபாலுக்கு மனசே ஆறலை. 'ஏம்மா...பேசாம நாமே வாங்கிக்கலாம். புது மாடலா இருக்கு. பெட் ரூமுக்கு ஆச்சுன்னு 250 எடுத்து சரவணன் கையில் வச்சார்.

(இந்த டிவி இன்னும் நம்மூட்டுலே இருக்கு. நல்லவே வேலை செய்யுது. ஆனா இந்த வருசம்தான் கடைசியாம். நம்ம நாட்டுலே டிவி காமிக்க டிஜிட்டல் ட்ரான்ஸ்மிஷன் மாத்தறாங்களாம். இனிமேல் இந்த டிவி எல்லாம் பயன்படாதுன்னு அரசாங்கம் சொல்லுது. இருந்துட்டுப் போகட்டும். தமிழ்சினிமா பார்க்க வச்சுக்கிட்டால் ஆகாதா? இப்பவே நம்ம ஜிம் அறையில் அதை வச்சுத்தான் தமிழ்ப்பாட்டு டிவிடி போட்டுட்டு நடைப்பயிற்சி செய்யறோம்.)

தொடரும்...................:-)

ஒரு முகம்தேட ....த்ரீ முகம் கிடைச்சது! (கப்பல் மினித் தொடர் 2)

2012-01-24T14:53:00.006+13:00

நம்ம பக்கங்களில் துறைமுகத்துக்குள்ளே போய் வர ஏதொரு நிபந்தனைகளும் கெடுபிடிகளும் 'அப்போ' இல்லை. மீன்பிடிக்கறேன்னு ஒரு நூலைக் கையில் பிடிச்சுக்கிட்டுப் போய் வார்ஃப் ஓரத்தில் உக்காந்துக்கலாம். ஒரு சமயம் எனக்கு 9 கேட் ஃபிஷ் கிடைச்சது. ஆறு இஞ்சுக்கு மேல் நீளமுன்னா எடுத்துக்கலாம். சின்ன சைஸுன்னா திரும்பத் தண்ணீரில் விட்டுடணும். நம்ம 'கேட்ஸ்'க்குப் பிடிக்குமுன்னு ஆசைஆசையாக் கொண்டுவந்தேன். மோந்து பார்த்துட்டு ச்சீன்னு (என் முகத்தில்) துப்பிட்டுப்போனது நம்ம கப்பு:-)
படம் இடது பக்கம்: டன்னல் கண்ட்ரோல் பில்டிங். நிலநடுக்கம் காரணம் கட்டிடத்தின் முகப்பும் கற்பாறை விழுந்து பழுதாகிக்கிடக்கு. டன்னலுக்குள்ளும் கற்பாறைகள் விழுந்ததால் மூணுநாட்கள் மூடி வச்சுருந்து பழுது பார்த்தாங்க. மின்சார சப்ளை நின்னு போயிருச்சு. அவசர நடவடிக்கையா உள்ளே மின்சாரம், எக்ஸாஸ்ட் ஃபேன் எல்லாமும் பேக் அப் பவர் ஜெனெரேட்டர் உபயத்தால் நடந்துச்சு. இந்தப் படம் எடுத்த சமயம் எல்லாம் நார்மல்(டச் வுட்)

ஏறக்கொறைய ஒரு கூட்டமா இந்திய முகங்களைப் பார்த்ததும் திகைச்சுப்போயிட்டேன். நாலு பேர் இருந்தால் கூட்டம் என்று கொள்க என்பது எங்கூர் நியதி. சரவணன், திரு, ஜெயராமன் என்ற மூவரணிக்கு எங்க மூணு பேரையும் பார்த்ததும் பூவாய் மலர்ந்தன முகங்கள். மூணும் மூணும் ஆறுன்னு சிரிச்ச ஆறுமுகங்கள்
படம்:: துறைமுகத்துக்குள்ளே

'இந்தத் தமிழ்ப் படங்கள் எல்லாம் ஏற்கெனவே பார்த்ததா' ன்னு என் முதல் கேள்வி. 'அட! புதுசுங்க. நாங்க யாரும் பார்க்கவே இல்லை. ஊரைவிட்டு வந்து ஒன்னரை வருசமாகுது'ன்னாங்க. இங்கிருந்து திரும்பிப் போகும்போது இன்னும் சில நாட்டுக்குப்போய் சரக்கை இறக்கி ஏத்திக்கிட்டு சிங்கப்பூர் வழி சென்னைதானாம். அப்புறம் ஆறு மாசம் லீவு. பேசும்போதே வரப்போகும் ஜாலியை எதிர்நோக்கும் பரவசம் கண்ணில் தெரிஞ்சது.

கப்பலின் கேப்டன், இன்னும் ரெண்டு அதிகாரிகள் தவிர ஒரு பிலிப்பைன் சமையல்காரர். அப்புறம் இந்த ஒரு ஏழுபேர் ஆஹா.... அப்ப பாக்கி நாலு பேர் எங்கே? கப்பல் நங்கூரமடிச்சு நின்னாலும் எஞ்சின் ஓடிக்கிட்டே இருக்கணுமாம். அப்பதான் மின்சாரம் கிடைக்குமாம். ரெண்டு பேர் அந்த ட்யூட்டியில் இருக்காங்க. இன்னும் ரெண்டு பேர் தூக்கம். நைட் ட்யூட்டி பார்க்கணுமாம்.

இந்த ஏழு பேரில் ஒருவர் வடக்கிந்தியர். பாக்கி ஆறு பேரும் தமிழர். நாலு தமிழ்நாடு, ரெண்டு இலங்கை.

'பேச்சுவார்த்தை நடந்துக்கிட்டு இருக்கு. அநேகமா இன்னும் ரெண்டொரு வாரத்துலே துறைமுகத்துக்குள்ளே விட்டுருவாங்க'ன்னு ஜெயராமன் சொன்னார். இவர் ஒரு அதிகாரி. chief Officerன்னு சொன்னாங்க. சரவணன் ரேடியோ ஆபீஸராம். இந்த ரேங்க் எல்லாம் என்னத்தைக் கண்டேன்? அப்போ நாம் பதிவர் ஜாதி இல்லை பாருங்க. அதனால் முழுசா விவரம் ஒன்னும் கேட்டுக்கலை:( மொதநாளே தொணதொணக்க வேணாமுன்னு கொஞ்சம் அடக்கிப்பேசிட்டு, படங்களைக் கொடுத்துட்டு, நம்ம வீட்டுக்கு வாங்கன்னு அழைப்பும், எந்த பஸ், எந்த ஸ்டாப்புன்னு விவரம் எல்லாம் விளக்கிட்டு நாங்க திரும்பிட்டோம்.

தொடர்ந்துவந்த சனிக்கிழமை, 'உங்க வீட்டுக்கு வந்துக்கிட்டு இருக்கோமுன்னு ஃபோன் பண்ணிச் சொன்னாங்க.' மணி ஒரு பத்து இருக்கும். பகல் சாப்பாடு நம்மோடு இருக்கட்டுமேன்னு கொஞ்சம் கூடுதலா சமைக்க ஆரம்பிச்சேன். பகல் மணி மூணாகுது...இதுவரை இவுங்க வந்து சேரலை:( என்ன ஆச்சோ ஏதாச்சோன்னு மனசுலே பதற்றம். அப்ப இந்த செல்ஃபோன் எல்லாம் நம்ம வீட்டில் புழக்கத்தில் வரலை. கோபால் ஆஃபீஸ்லேகூட எல்லாருக்கும் பேஜர் கொடுத்தாங்களே தவிர நோ செல்:(

வாசலுக்கும் உள்ளுக்குமா நடந்துபோய்ப் பார்த்துக்கிட்டு இருக்கோம். எங்கேன்னு போய்த் தேட? நாலுமணி போல வந்து சேர்ந்தாங்க மூவர். நம்ம சரவணனும், ஜெயராமனும், இன்னொரு புது முகமும். லிட்டில்டன்னில் இருந்து டவுனுக்கு வந்தவரைக்கும் எல்லாம் சரி. ஆனால் டவுனில் நம்ம வீட்டுக்கு பஸ் எடுக்காம கொஞ்சம் சுத்திப்பார்க்கலாமுன்னு போனதில் வழி தவறி, நேரம் ஓடி இருக்கு!

பெரிய பிஸ்கெட் பாக்கெட் ஒன்னு கொண்டுவந்து மகளுக்குத் தந்தாங்க. 'எதுக்கு இதெல்லாம்? அனாவசிய செலவு'ன்னு கடிந்தேன். கப்பலில் சாப்பாட்டுக் குறைவு ஒன்னும் இல்லையாம். 'அதான் உங்க ஊர் ஜனங்க பொட்டிபொட்டியா தின்பண்டங்கள் அனுப்புனீங்களே' என்றார் ஜெயராமன்.

எப்போ சாப்பிட்டாங்களோ என்னவோன்னு உடனே சாப்பாடு பறிமாறினேன். வத்தக்குழம்பு பார்த்ததும் நம்ம ஜெயராமனுக்குக் கண்ணுலே கரகரன்னு தண்ணீர். சரவணனுக்கு சாம்பார் ரொம்பப்பிடிச்சுப் போச்சு. இலங்கைக்காரர் நகுலன் ஒன்னும் கதைக்காமல் சாப்பிட்டார்.

நம்ம வீடியோ ஷெல்ஃபைப் பார்த்ததும் நகுலனுக்கு ரொம்ப மகிழ்ச்சியாப் போயிருச்சு. நம்ம படக் கேஸட்டுகளைக் கொடுத்துட்டு இன்னும் நாலைஞ்சு எடுத்து வச்சுக்கிட்டார். பார்க்காத படங்கள் நிறைய இருக்குன்னும் சொன்னார்.

கப்பலை எப்போ உள்ளே விடுவாங்கன்னதுக்கு, இன்னும் சரிவரத் தெரியலையாம். கப்பலை கைது செஞ்சு வச்சுருக்காங்களாம். அடராமா?
கப்பலைக் கூடவா? ஏன்? எதுக்கு?

போன ரெண்டு முறை இங்கே வந்துட்டுப்போன கப்பல்தான் இது. அப்போ வேற க்ரூ இருந்துருக்காங்க. பொதுவா சாமான்களை இறக்க, ஏத்தன்னு சர்வீஸ் செய்யும் துறைமுகத்துக்கு ஒரு கட்டணம் கட்டணும் அதைக் கடந்த ரெண்டு முறையும் கட்டாம நைஸாக் கம்பி நீட்டிருச்சு கப்பல். இந்த முறை வாகா வந்து மாட்டிக்கிச்சு.

கப்பல் உரிமையாளருடன் பேச்சு வார்த்தை நடக்குது. அவர் அதுக்கெல்லாம் ஏற்கெனவே பணம் கொடுத்துட்டேன் அப்போ இருந்த கப்பல் அதிகாரிகளிடம். இன்னொரு தடவை கொடுக்க முடியாதுன்றாராம். அடப்பாவமே! யாரு நடுவிலே ஆட்டையைப் போட்டா?

ஏழு மணிக்கு முன் துறைமுகத்துக்குத் திரும்பணுமாம். இவுங்களைக் கூட்டிப்போய் கப்பலில் விடும் துறைமுக நிர்வாகத்தின் சின்னப்படகு அதுக்குப்பிறகு வேலை செய்யாதாம். மணி ஆகுதேன்ற பதைபதைப்பில் ' பஸ் பிடிச்சுப்போனால் ரொம்ப நேரமாகும். நான் போய் விட்டுட்டு வர்றேன்'னு கோபால் நம்ம வண்டியை எடுத்தார். அஞ்சு ஸீட் டொயோடா. இங்கெல்லாம் அஞ்சுன்னா அஞ்சு. அதுக்குமேல் அடைச்சுக்கிட்டுப் போகமுடியாது. கப்பலில் இருக்கும் மற்ற நண்பர்களுக்கு இருக்கட்டுமுன்னு குழம்பு, பொரியல், கூட்டுன்னு பார்ஸல் செஞ்சு கொடுத்தேன். ரைஸ் குக்கரில் சோறு ஆக்கிக்குவோம் என்றார் சரவணன்.

எப்பப்ப முடியுமோ அப்பெல்லாம் வந்து போங்க. வர்றதுக்கு முன்னால் ஒரு ஃபோன் அடிங்கன்னு சொன்னேன்.

அஞ்சாறு நாளைக்கொருமுறைன்னு யாராவது ரெண்டு பேர் வந்து போய்க்கிட்டு இருந்தாங்க. உங்களுக்கு எதுக்கு சிரமம். சாப்பாடெல்லாம் வேணாமுன்னும் சொல்லிக்கிட்டு இருந்தாங்க. நமக்கு மனசு கேக்குதா? கொஞ்சம் கூடுதலாச் சமைச்சால் ஆச்சுன்னு குழம்பு, ரசம். கறின்னு கொடுத்து அனுப்புறதுதான். மூணு வாரம் ஆச்சு. இன்னும் கப்பலை உள்ளே விடலை. நல்லவேளையா இது சரக்குக் கப்பல் என்றதால் ஜெயிலில் போட்டாலும் பரவாயில்லைதான். (ஆமாம். இந்தக் காலத்துலே யார் கப்பலில் பயணம் போறாங்க? மாசக்கணக்கா பயணம் பண்ண காலம் மாறிப்போச்சுல்லே!)

இதோ விட்டுருவாங்கன்னு இருந்த 'சரவணன் அண்ட் கம்பெனி'க்கும் ஆரம்ப கால உற்சாகம் படிப்படியாக் குறைய ஆரம்பிச்சது. இவுங்களுக்கு இப்படி நடப்பது முதல் அனுபவமாம். முதலாளி எதுக்கும் ஒத்துவரலையாம். என்னடா இப்படி வந்து கண்காணாத தேசத்தில் மாட்டிக்கிட்டமேன்னு இருக்கு போல!

கவலைப்படாதீங்க. எல்லாம் சரியாகுமுன்னு ஆறுதலாப் பேச்சுக் கொடுத்த ஒரு நாள், அதிர்ச்சியா இன்னொரு தகவல் சொன்னார் சரவணன்!

தொடரும்.............:-)
சின்ன ஊர்தான். ஆனாலும் நிலநடுக்கத்தால் ரொம்பவே பாதிக்கப்பட்டு இருக்கு. கண்டெயினர்களை வச்சே இங்கேயும் பிஸினஸ் ஏரியாக்களை சுமாராச் சரிபண்ணி இருக்காங்க.

PIN குறிப்பு: நிறைய படங்கள் எடுத்தாலும் இப்ப நம்ம தேவைக்கு எதுவும் கண்ணுலே ஆப்டலை. ஏகப்பட்ட ஃபோட்டோ ஆல்பத்துலே, இது எங்கே ஒளிஞ்சுருக்கோ? என்ன ஆனாலும் இந்த டிஜிட்டல் ஃபோட்டோ சௌகரியம் வராது கேட்டோ!

முந்தாநாள் போய் சில படங்கள் உங்களுக்காக எடுத்து வந்தேன். அவை பதிவில் இடம் பெறும்.
படம்: துறைமுகத்துக்குள்ளே

கப்பல்களுக்கு கால(ம்)ன் வந்தால்......

2012-01-20T14:27:00.011+13:00

ஒரே பாட்டுலே பணக்காரன் ஆறதுபோல் நம்ம சினிமாவிலே காமிக்கிறாங்க இல்லே! அதேபோல் ஒரே நிமிசத்துலே ஏழை ஆகறதை எப்படிக் காமிப்பாங்க? ரொம்பப் பழைய காலப்படமுன்னா 'சார்..தந்தி' இடைப்பட்ட காலமுன்னா.... ட்ர்ர்ரிங் ட்ர்ர்ரிங்.... டெலிஃபோன் மணி. விஷயம் என்னவோ ஒன்னுதான்..... 'ஐயோ! சாமான்கள் ஏத்தி வந்த நம்ம கப்பல் கவுந்து போச்சு!' அச்சச்சோ..... கவுந்தா போச்சு? கை எடு. கன்னத்துலே வை!

வீட்டுத்தலைவர் மாரடைப்புலே பட்ன்னு போய்ச்சேர, பட்டுப்புடவையும் நகைநட்டுமா அதுவரை வீட்டுக்குள்ளே உலவிவந்த வீட்டம்மா கருப்பு நிற நூல்புடவையுடன் கண்ணீரும் கம்பலையுமா குடிசைக்குள் குடிபுக, ரெட்டைப்பின்னலுடன் நைலான் தாவணியில் கல்லூரிக்குப்போகும் மகள், ஒட்டுப்போட்ட பாவாடை, சட்டையும் கிழிஞ்ச தாவணியுமா ஒரு வீட்டுலே பத்துப்பாத்திரம் தேய்க்கன்னு......ன்னு ஏழ்மை ஸீன் நம்மை உருக்கிரும்!!!!

ஆமா...அதுநாள்வரை போட்டுருந்த துணிமணிகள் எங்கே போச்சாம்???????

இன்னிக்குக் கணக்குலே சரியா 19 வருசத்துக்கு முந்தி நடந்த ஒரு சம்பவம் இப்போ கொசுவத்தி ஏத்திக்கிச்சே! சொல்லாமவிட முடியுதா?

ட்ர்ர்ரிங் ட்ர்ர்ரிங்...நம்மவீட்டு ஃபோன் அடிக்குது. கோபால் ஸார் வீடா'?ன்னு ஆங்கிலத்துலே ஒரு கேள்வி. இந்திய உச்சரிப்பு நமக்கு சட்னு புலப்படாதா? ''ஆமாம். நீங்க யார் பேசறது? இந்தியரா?ன்னு நான் ஒரு எதிர்க்கேள்வி கேட்டேன்.

"ஆமாம். கப்பலில் இருந்து பேசறோம். இந்தியர்தான்."

'கோபால் ஆஃபீஸ் போயிருக்கார். உங்க பெயர் என்னன்னு சொல்லுங்கன்னதும் 'சரவணன்'னு சொன்னார். ஆஹா..... தமிழ் நாடா? இன்னும் கொஞ்சம் போட்டு வாங்குனதுலே முக்காவாசி விஷயம் கிடைச்சுருச்சு.
படம்: துறைமுகத்துக்கு வரும் இயற்கை வழி. மலைகளுக்கு நடுவே கடல் வழிவிட்டுருக்கு:-)

அவுங்க கப்பலை துறைமுகத்துக்கு வெளியே கொஞ்ச தூரத்தில் நிறுத்தி வச்சுட்டாங்க. உள்ளே வர அனுமதி இல்லை(யாம்) இன்னிக்குத்தான் சிலர் மட்டும் சின்னப் படகுலே கரைக்கு வந்துபோக அனுமதி கிடைச்சுருக்கு. உள்ளூர்லே கோவில் எதாச்சும் இருக்குமுன்னு டெலிஃபோன் டைரக்டரியில் தேடிப் பார்த்துருக்காங்க. ஸ்ரீ வெங்கடேஸ்வரா, கிருஷ்ணா, கோபாலான்னு கண்ணை ஓடவிட்டா கோபால் ஆப்ட்டார்.

அப்ப இந்த மாநகரில் இருந்த வெறும் மூணு லக்ஷம் நபர்களில் ஒன்னே ஒன்னு கண்ணே கண்ணுன்னு நம்ம கோபால் இருந்துருக்கார்!

அப்பதான் எனக்கு ஞாபகம் வருது ரெண்டு மூணு நாளைக்கு முன்னே ஒரு கப்பலைக் கைது பண்ணி ஊருக்கு வெளியில் நிப்பாட்டுனதை டிவியில் ஒரு (கடைசி) அரைவிநாடி பார்த்தது. அப்ப அதைப் பெருசா எடுத்துக்கலை. ஆனா எங்கூரு மக்கள்ஸ்க்கு இளகுனமனம் ஜாஸ்தி. ஐயோ உணவில்லாமக் கஷ்டப்படப் போறாங்களேன்னு நிறைய பிஸ்கெட்ஸ், கேக்ஸ், பழங்கள் இப்படி சாப்பாடு அயிட்டங்களைத் துறைமுகத்தில் கொடுத்து அந்தக் கப்பலுக்கு அனுப்பச்சொல்லி இருக்காங்க. அதிகாரிகளும் ஆட்டையைப்போடாம அதை 'அப்படியே' கொண்டு போய் கப்பலில் ஒப்படைச்சுருக்காங்க.

சரவணன் சொன்னார்.... 'ரொம்ப போரடியாக் கிடக்கோம். எதாவது தமிழ்ப்படம் வச்சுருந்தா தர்றீங்களா?' ஆஹா.... நிறைய இருக்கு. கோபால் வேலை முடிஞ்சு வந்ததும் துறைமுகத்துக்கு வர்றோம். நீங்க அப்போ எங்கே இருப்பீங்கன்னதுக்கு ஒரு ஏழரை வரை அங்கே இருப்போம். அதுக்குப்பிறகு எங்களைக் கப்பலில் கொண்டு விட்டுருவாங்கன்னார்.

மதியம் சாப்பாட்டுக்கு வந்த கோபாலிடம் 'விவரம்' சொல்லி சாயந்திரம் கொஞ்சம் சீக்கிரமா வீட்டுக்கு வந்துருங்கன்னதும் அப்படியே செஞ்சார். மகளையும் பள்ளிக்கூடத்தில் இருந்து கூட்டிவந்து ரெடியாக்கி நாலைஞ்சு வீடியோ காஸெட்களை எடுத்து வச்சேன்.
படம்::லிட்டில்டன் ஊரும், துறைமுகப்பகுதியும். ஃப்ரைட்டனர்ஸ் படத்தில் இந்த ஊர் வந்துருக்கு

நம்ம வீட்டில் இருந்து உள்ளூர் துறைமுகம் (லிட்டில்டன் ஹார்பர்) ஒரு 35 நிமிசப் பயண தூரம். கிழக்கே போய் ஒரு Port Hills என்ற மலையைக் கடந்தால் அடுத்தபக்கம் கடல். இந்த மலைக்கு அடியில் ஒரு சுரங்கப்பாதை குடைஞ்சு விட்டுருக்காங்க.

1970 மீட்டர் நீளம். போக வரன்னு ரெண்டு லேன் உள்ளே யாரும் ஓவர்டேக் பண்ணக்கூடாது. ஒரு நாளைக்கு ஏறக்கொறைய பத்தாயிரத்துக்கும் மேலே, சரியாச்சொன்னால் 10755 வண்டிகள் இதுக்குள்ளே ஓடுதுன்னு சமீபத்திய புள்ளிவிவரம் சொல்லுது. சைக்கிள்க்காரர்களுக்கு உள்ளே ஓட்டிப்போக அனுமதி இல்லை. ஆனால் இதுக்குள்ளே போய் வரும் பஸ்ஸில் சைக்கிளை எடுத்துக்கிட்டுப்போய் அந்தாண்டை சுரங்கத்துக்கு வெளியில் விட சரியான ஏற்பாடுகள்(bicycle carriers) எல்லாம் இருக்கு. நடராஜா சர்வீஸ் ஆல்ஸோ நாட் அலௌடு.
படம்:: டன்னலின் நுழைவு

கடந்த சிலவருசங்களா நியூஸி தென் தீவின், மேற்குக்கடற்கரையில் ஆரம்பிச்சுக் கிழக்குக் கடற்கரையில் முடியும் 'கோஸ்ட் டு கோஸ்ட்' ( coast to coast) பந்தயத்துக்காக வருசத்தில் ஒரு நாள் பந்தய வீரர்கள் கிறைஸ்ட்சர்ச் நகரத்துக்குள்ளே நுழைஞ்சு டன்னல் கிட்டே போகும் சமயம் ஒரு சில மணி நேரங்களுக்கு மட்டும் மற்ற வண்டிகள் போக்குவரத்து நிறுத்தி வச்சுட்டு பந்தய மக்களை மட்டும் போக அனுமதிக்கிறாங்க. மொத்தம் 243 கிலோமீட்டர் தூரம். ஓட்டம், சைக்கிள், kayak என்னும் சின்னப்படகு என்ற மூன்றுவகைகள் பயன்படுத்தணும்.
படம்:: டன்னல் கட்டிக்கொண்டிருந்தபோது

டன்னலை 1964 வது ஆண்டு ஃபிப்ரவரி மாசம் 27 க்கு பொதுமக்கள் பயனுக்குத் திறந்துவிட்டுருக்காங்க. அப்போதைய கவர்னர் ஜெனெரல் ப்ரிகேடியர் ஸர், பெர்னார்ட் ஃபெர்கூஸன் திறந்து வச்சுருக்கார். ரெண்டு வருசம் ஆச்சு இதைக் கட்டி முடிக்க. இதுக்கான செலவைச் சரிக்கட்ட ஒரு டோல் கேட் போட்டு டன்னலுக்குள்ளே போக வர இருவது சதம் (20 Cents) வசூலிச்சாங்களாம். பதினைஞ்சு வருசத்துலே செலவான தொகை கிடைச்சுருச்சு. 1979 முதல் உள்ளே போக கட்டணம் ஏதுமில்லை. இலவசம்தான். (நல்லவேளை! நாம் 1988லேதான் நியூஸிக்கு வந்தோம். நம்மூட்டுக்கு வரும் வெளிநாட்டு விருந்தினர்களை இந்த டன்னல்வழி கூட்டிப்போய் காமிக்கலைன்னா கோபாலுக்குத் தூக்கம் பிடிக்காது)
படம்:: ரயில்பாதைக்காக வெட்டிய சுரங்கப்பாதை

இந்த சுரங்கப்பாதை மட்டும் இல்லைன்னா போர்ட் ஹில்ஸ் மலைப்பாதை சாலையில் வண்டிகள் ஏறி அடுத்த பக்கம் இறங்கி சிட்டிக்குள்ளே வர தாவு தீர்ந்துடும். இங்கே முதன்முதலில் குடியேறி வசிக்க ப்ரிட்டனில் இருந்து (செட்டிலர்ஸ்) மக்கள் வந்த சில வருசங்களில் ரயில் வண்டி போக்குவரத்துக்காக ஒரு சுரங்கப்பாதை மலையைக் குடைஞ்சு போட்டுருந்தாங்க. அது 1859 இல். ஆரம்பிச்சு 1867 இல் முடிஞ்சது. 2.7 கிலோமீட்டர் நீளம். நியூஸியின் முதல் ரயில்பாதை அதுதான். அதுவும் ஒரு எரிமலைக்கு ரொம்ப சமீபமாப்போகும் பாதை. (நல்லவேளையா எரிமலை அணைஞ்சு கனகாலமாகி இருந்துச்சு. மலையைக் குடைஞ்சுக்கிட்டே வரும்போது அங்கே எரிமலை சமீபிக்குதுன்னு அப்ப யாருக்கும் தெரியாது! இதைப்பற்றி ஒரு தொடரே எழுதலாம். அத்தனை சுவாரசியமான தகவல்கள் கிடைச்சுருக்கு ) இப்பவும் இந்த ரயில் பாதையும் சுரங்கமும் பயன்பாட்டிலேதான் இருக்கு. மனுசர் பயணிக்கும் ரயில் இல்லை. வெறும் கூட்ஸ் வண்டி.
ஒரு ஆறுமணி போல துறைமுகத்துக்குப் போய்ச் சேர்ந்தோம். சின்னத்துறைமுகம்தான். சரவணனைக் கண்டு பிடிப்பது கஷ்டமா என்ன?

தொடரும்...................:-)

PIN குறிப்பு: மினித்தொடர்தான் யாரும் பயப்படவேண்டாம்:-)))))))))))

படங்கள்: கூகுளாண்டவர் அருளிச்செய்தவை. நன்றி.

உண்மையான **** கலைஞருக்கு அழகு?

2012-01-16T15:55:00.000+13:00

ஒரு முக்கிய அறிவிப்பு: சமையல் வாரத்தை வெற்றிகரமா 'ஆக்கிய' பதிவுலக நண்பர்கள் அனைவருக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றிகளைத் தெரிவித்துக்கொண்டு இந்த ஈஸி பீஸி சக்கப்ரதமனை சமர்ப்பிக்கின்றேன்.

தேவையான பொருட்கள்:

ஒரு டின் பலாப்பழம்
வெல்லப்பாகு முக்கால் கப்
பால் 2 கப் ( விருப்பம் என்றால் தேங்காய்ப்பால் சேர்க்கலாம்)
ஏலக்காய் 4
முந்திரி 15
திராட்சை ஒரு மேசைக்கரண்டி.
நெய் 2 மேசைக்கரண்டி

செய்முறை:

டின்னில் வரும் பலாப்பழத்தை எடுத்து மிக்ஸியில் போட்டுக் கொஞ்சம் பால் சேர்த்து அரைத்துக்கொள்ளவேணும். (ஃப்ரெஷ் பழம் கிடைச்சது என்றால் கொஞ்சம் வேகவச்சு எடுத்துக்கணும்)

ஒரு நான் ஸ்டிக் வாணலியில் ஒரு மேசைக்கரண்டி நெய் ஊத்தி சூடாக்கு முந்திதி திராட்சையைப் பொன்வறுவலா வறுத்த்யுத் தனியே எடுத்து வச்சுக்கணும்.
அதே வாணலியில் அரைச்ச பலாப்பழ விழுதைப்போட்டு 'கோல்டன் சிரப்' என்ற வெல்லப்பாகு ஒரு முக்கால் கப் ( இனிப்பு கூடுதலா வேணுமுன்னா உங்க ருசிக்கு) சேர்த்து அஞ்சு நிமிசம் சிறுதீயில் இளக்கிட்டு, பாயஸம் என்ன 'திக்' கில் இருக்கணுமோ, அவ்ளோ பாலையும் ( காய்ச்சின பால்) சேர்த்துக் கலக்கிட்டு ஏலக்காய்த்தூள் தூவி, எடுத்துவச்ச முந்திரி திராட்சையையும் போட்டு ஒரு கலக்குக் கலக்கினால்......... பலாப்பழப் பாயஸம் ரெடி..

அடுத்து..........

எப்படி? எப்படி? சமைச்சது எப்படி?ன்னு சமையலையும் சமைச்சதையும் சொல்லிக்கொடுக்கும்போதே அப்பப்ப நேரம் சேமிக்கவோ, வீட்டு வேலைகளைச் சுலபமா (!!) ஆக்கிக்கவோ கொஞ்சம் டிப்ஸ்களையும் சொல்லித்தந்தால்தான் முழுமையான சமையல் புத்தகம் 'ஆக்கும்' வேலை முடியும் என்ற 'நியதி'யின்படி.......................

இந்த இருபத்தினாலு வருஷக் குளிர் தேச வாழ்விலே, நேரம் சேமிக்க நான் செய்த வித்தைகள் உங்களுக்கும் உபயோகமா இருக்கும்னு நினைத்து இதை எழுதுகிறேன்.

இன்னொண்ணு, அடிக்கடி ஊருக்குப் (வீட்டுலே மத்தவங்களை விட்டுட்டு)போற ஆளுங்களா இருந்தா, அவுங்க, சாப்பாட்டுக்கு அவ்வளவாக் கஷ்டப்பட வேண்டாம்.

சாம்பார், ரசத்துக்குப் பருப்பு வேகவைக்கும்போது எப்பவுமே, 'குக்கரில்' நிறைய ( ஒரு 3 கப்) வேகவைத்து, சூடாக இருக்கும்போதே கரண்டியால் நன்கு மசித்துவிட்டு, அன்றைக்குத் தேவையானது போக, பாக்கியை சிறு 'பிளாஸ்டிக் கன்டெயினர்' சிலவற்றில் நிரப்பி, 'ஃப்ரீஸரில்' வைத்தால், இன்னொரு நாள் ரசம்,
கூட்டு போன்றவை செய்துகொள்வது எளிது.

வெள்ளைக் கடலை ( காபூலிச் சனா), காராமணி இவைகளையும் கொஞ்சம் கூடுதலாக முதல் நாள் இரவே ஊறப் போட்டுவிட்டு, மறுநாள் அடுப்பின் மீதே வைத்து வேகவிடலாம். சீக்கிரமே வெந்துவிடும். அவைகளையும் சின்னச்
சின்ன ஃப்ரீஸர் பைகளில் நிரப்பி ஃப்ரீஸ்ஸரில் வைத்து, காய்கள் பொரியல் செய்யும்போது சேர்க்கலாம்.

வெள்ளைகடலைக்கு இன்னொரு உபயோகம் இருக்கு. அரிசி உப்புமா செய்யும்போது சேர்க்கலாம். ருசி அட்டகாசமா இருக்கும்.

'மஹாராஷ்ட்ரா'வில் பச்சையாகச் செடியுடன் இந்தக் கடலை 'ஸீசன்'லே கிடைக்கும். அப்போது எங்க மாமி இதை அரிசி உப்புமாவிலே போடுவாங்க. இங்கே, அப்படிச் செடியோட பச்சையாக் கிடைக்காததுக்கு, இப்படி
வேகவச்சதைப் போட்டாலும் ஏறக்குறைய அதே ருசி கிடைச்சிடும்!

கீரை வகைகள், கொத்துமல்லிக் கட்டு போன்றவைகளை, கிடைக்கும் சமயம் கொஞ்சம் நிறைய வாங்கி, அவைகளை ஆய்ந்து,கழுவி சுத்தம் செய்து, நம் குடும்பத்துக்கு ஒரு வேளைக்கு வேண்டிய அளவுகளாகப் பிரித்து,ஃப்ரீஸர்
பைகளில் நிரப்பி ஃப்ரீஸ்ஸரில் வைத்துக்கொண்டால்,எப்போது வேண்டுமானலும் கீரைப் பொரியல் ஒரு ஐந்தே நிமிஷத்தில் செய்யலாம்.

தண்ணீரிலே அலசிய கீரைகளிலிருந்து, தண்ணீரை வடிக்க 'ஸாலட் ஸ்பின்னர்' இருந்தால் அதில் போட்டு ரெண்டு சுற்று சுற்றினால் ஈரம் இல்லாமல் இருக்கும். 'ஃப்ரீஸ்' செய்தாலும் உதிரி உதிரியாக வரும்!

கருவேப்பிலைக்கும் இதே சிகிச்சைதான்.

இப்பல்லாம்,இந்திய மாம்பழக்கூழ் 'டின்'லே கிடைக்கிறதல்லவா? அதை 'ஐஸ்க்யூப் ட்ரே'யில் ஊற்றி உறைந்ததும் எடுத்து
ஃப்ரீஸர் பையில் வைத்துக்கொண்டால், மில்க்ஷேக் தேவையான போது, ஒரு தம்ப்ளர் பாலுடன், மூன்று ஐஸ்க்யூப், 2 டீஸ்பூன்
சக்கரையுடன் சேர்த்து 'மிக்ஸி'யில் ஒரு 10 வினாடி சுற்றினால் சுவையான மாம்பழ மில்க் ஷேக் ரெடி!
இதற்குத் தனியாக 'ஐஸ்' சேர்க்கவும் தேவையில்லை!

உரித்த பூண்டு, பச்சைமிளகாய் வகைகளை, ·ப்ரீஸர் பைகளில் போட்டு, ஃப்ரீஸ் செய்துகொண்டால் வேணும்போது அப்படியே
எடுத்து உபயோகிக்கலாம். இதெல்லாம் தன்னாலேயே 'ஃப்ரீ ஃப்ளோ'வாக ஆகிவிடும்.

இஞ்சி மலிவாகக் கிடைக்கும் சமயம் வாங்கி, சுத்தம் செய்து, 'ஃபுட் ப்ராஸசர்'லே போட்டு, சின்னத்துண்டுகளாக வெட்டி ஃப்ரீஸ் செய்யலாம்.

சமைக்கறப்போ மிகவும் தேவையான இஞ்சி, பூண்டு, பச்சைமிளகாய் மசாலாவையும் (எல்லாம் சம அளவு) அரைத்து
'ஐஸ்க்யூப் ட்ரே'யில் நிரப்பி, மறுநாள் 'ப்ளாக் ப்ளாக்'காக எடுத்து, ஃப்ரீஸர் பையில் வைத்துக்கொண்டால், சமைக்கும்போது,
தேவைக்கு ஏற்ப ஒன்றோ, இரண்டோ 'க்யூப்' எடுத்துக் கொள்ளலாம். அசைவச் சமையலுக்கு இன்றியமையாத ஐட்டம் இந்த இஞ்சி, பூண்டு பச்சை மிளகாய். க்ரீன் மஸாலான்னு இதுக்கு பெயர்!

புளி கரைக்கணுமுன்னா முதலில் மிக்ஸி எங்கேன்னு பார்த்து எடுத்து வச்சுக்குவேன். பருப்பை மட்டும் குக்கரில் வைக்கும் தினமானால் கூடுதலா இருக்கும் குக்கர் ஸ்பேஸில் ஒரு கிண்ணத்தில் ஒரு கால் கிலோ புளி வச்சு, கால் கப் தண்ணீரும் ஊத்தி பருப்புக்கு மேலா வச்சுடலாம். இல்லை கைவசம் நேரம் இருந்தால் புளிக்காகவே குக்கரை வச்சுக்கலாம். ரெண்டே விஸில் போதும்.

கொஞ்சம் ஆறினதும் மிக்ஸியில் பாதி அளவு சேர்த்து கொஞ்சம் தண்ணீரையும் விட்டு நாலு சுத்து. அரைச்செடுத்ததை ஒரு காய்வடிகட்டியில் ஊத்துங்க. நல்ல திக்கான pulp கீழே இறங்கும். இதே போல் பாக்கி உள்ள புளியையும் அரைச்சு பல்ப்P எடுத்துக்குங்க. இப்ப வடிகட்டியில் இருக்கும் புளியை இன்னொரு முறை மிக்ஸியில் சேர்த்து ஒரு டம்ப்ளர் தண்ணீர் சேர்த்து மீண்டும் ஒரு நாலு சுத்து. வடிகட்டியில் சேர்த்துருங்க. இங்கே புளி விக்கிற விலையில் ஒட்டப் பிழிஞ்சுக்கிட்டாக் கொடுத்த காசுக்குக் கேடில்லை..

இந்தப் புளிக்கரைசலை 'ஐஸ் க்யூப் ட்ரே'யில் ஊற்றிவச்சுட்டு மறுநாள் ஒரு ஃப்ரீஸர் பையில் ஐஸ் கட்டிகளா எடுத்து வச்சுக்குங்க. குழம்பு ரசத்துக்கு மூணோ நாலோ கட்டிகளை எடுத்துப் போட்டால் ஆச்சு. கொதிக்கும்போது தானே கரைந்துவிடும். ஏற்கெனவே குக்கரில் வெந்த புளியானதால்...புளி வாசனை போகும்வரை கொதிக்கவைக்கணும் என்ற அவசியமும் இல்லை கேட்டோ! சட்னி அரைக்கும்போது ரெண்டு கட்டிகளை எடுத்துக்கலாம்.

அடைக்கு அரைக்கும்போது, கொஞ்சம் அதிகமான அளவில் அரைத்துக் கொண்டு அந்த மாவையுமே 'ஃப்ரீஸ்' செய்யலாம். மாலை டிஃபனுக்கு வேண்டுமானால், காலையிலேயே எடுத்து வெளியில் வைத்துவிட்டால், மாலையில் மாவு ரெடி. தோசைமாவையும் இப்படி எடுத்து வைக்கலாம். இட்லி மாவு மட்டும் இந்த முறையில் சரியாக வருவதில்லை. ( இதெல்லாம் குளிர்
ஊருக்கு மட்டும்) ஆனால் இட்லிகளாக தயாரித்து பின்பு ஃப்ரீஸரில் வைத்துக் கொண்டு தேவையானபோது மைக்ரோ வேவ் அவனில்
சூடு செய்யலாம்.
நாலோ அஞ்சோ (தேவையான எண்ணிக்கை) ·ப்ரீஸர் பைகளில் போட்டுவைத்து கொண்டால் இன்னும் எளிது.

நிறைய சாதம் மீந்துபோனால் அதைக்கூட ·ப்ரீஸ் செய்யலாம். வேண்டும்போது, ·ப்ரீஸரில் இருந்து வெளியி
ல் எடுத்து வைத்துவிட்டு,
(சாப்பிட ஒரு மணிநேரம் முன்பு) மைக்ரோ அவனில் சூடு செய்யலாம். அப்போதுதான் சமைத்த மாதிரி
இருக்கும். அல்லது 'வடாம்'
செய்யலாம். அதன் செய்முறை இங்கே:-)))

தேங்காயைத் துருவி ஃப்ரீஸரில் வைக்கலாம். அதைவிட இன்னும் சுலபமானது, 'டெஸிகேட்டட் கோகனட்'. வேணும்போது
கொஞ்சம் சுடுதண்ணீரில் பிசறி வைத்துவிட்டால். 15 நிமிஷம் கழித்து 'அப்போதுதான் துருவிய ஃப்ரெஷ்' தேங்காய் ரெடி!

இந்த மாதிரியெல்லாம் செய்வதால்தான், இங்கே நம் வீட்டில் எல்லா சமையலுக்கும்சேர்க்கவேண்டிய அனைத்தையும் முறைப்படிச் சேர்த்துக்
'குறையொன்றுமில்லை கண்ணா' என்று இருக்கமுடிகிறது!

என்ன ஒன்று, 'ஃப்ரீஸர்'அளவு பெரியதாக இருக்க வேண்டும். தனியாக உள்ள 'ஃப்ரீஸர்' என்றால் உத்தமம்.

மறுபடியும் சொல்றேன். இதெல்லாம் எங்களைப் போல குளிர் நாட்டில் இருப்பவர்களுக்கும், அதிகமாக நாள், கிழமை பார்க்காமல்
இருப்பவர்களுக்கும்தான்.

கொசுறு டிப்ஸ்:

சப்பாத்திகளையும் ·ப்ரீஸ் செய்து உபயோகிக்கலாம். சுவையில் வித்தியாசம் இருக்காது.

·ப்ரீஸ் செய்து உபயோகிக்க முடியாதது ( ருசி மாறுபடுவது)

மோர்க் குழம்பு
இன்னும் ஏதாவது இருக்கும், ஞாபகம் வரும்போது எழுதுவேன்!

உண்மையான சமையல் கலைஞருக்கு அழகு = டிப்ஸ்(??) கொடுப்பது:-))))

PIN குறிப்பு: நன்றி மரத்தடி. அங்கே 'பெண்ணே உன் சமர்த்து' என்று எழுதி வச்ச பதிவைக் கொஞ்சம் தட்டிக்கொட்டி இங்கே போட்டுருக்கேன்.

அனைவருக்கும் இன்றைய 'நம்' பொங்கல் பண்டிகைக்கான இனிய வாழ்த்து(க்)கள். ஜல் ஜல் ஜல்..... என்னும் சலங்கை ஒலி ம்ம்ம்ம்மா......வ்

இன்று பஃப்பாமல் செய்த பஃப்.:-)

2012-01-13T17:40:00.007+13:00

சமையல் வாரத்தில் துளஸிவிலாஸில் இன்னிக்கு ஒரு வெஜிடபிள் பஃப் செஞ்சு பார்க்கப்போறோம்.

'மண்ணுக்குக் கூட காசா'ன்னு மலைச்சு நிக்கவேண்டியதில்லை. ஒரு 20 சதம் விலை குறைச்சே போட்டு வச்சுருக்காங்க. புதுசா இன்னிக்குத் தோண்டி எடுத்த உருளைக்கிழங்காம். மண்ணோடு மங்கலாக் கிடக்கு. பக்கத்துலேயே நல்லாக் கழுவி வச்சதும் குமிஞ்சுருக்கு.இதுக்கு ரெண்டரை டாலர்ன்னா மண் உள்ளதுக்கு ரெண்டு. இதெல்லாம் கிலோக் கணக்கில் வாங்குபவர்களுக்கான தனிவிலை. பத்து கிலோ உள்ள மூட்டையை எடுத்தால் $8.95தான். பெரிய குடும்பத்துக்கு ஓக்கே. நமக்கு? வருசத்துக்கு 'வச்சு'த் தின்ன முடியாதே:(
நேத்து சூப்பர்மார்கெட் விஸிட்டுலே குளுகுளுப் பகுதிக்குப்போய் ஒரு நோட்டம் விட்டதில் ஒரு ரெடி ரோல்டு பேஸ்ட்ரி ஷீட் ஆப்ட்டது. பரத்தி வைக்காமல் கட்டியா உள்ளதும் வச்சுருக்கு. ரெண்டும் ஒரே விலைன்னாலும் பரத்துன சமாச்சாரத்துக்கு 50 கிராம் எடை கம்மி. போயிட்டுப்போகட்டும். இருக்குற 'தோள் வலி'யில் யாராலே ஒரே அளவுலே நீளமா பரத்த முடியுது?
அப்பவே முடிவு பண்ணிட்டேன் சமையல் வாரத்துக்கான மெனுவை:-)))) இன்னும் வேறென்ன வேணுமுன்னு பார்த்தால் பாக்கி அயிட்டங்கள் எல்லாம் ஏற்கெனவே நம்மூட்டு ஃப்ரீஸரில் இருந்தாகணும்.

சூப்பர்மார்கெட் ஃப்ரீஸர் செக்ஷனிலும் வகைவகையா பேஸ்ட்ரி ஷீட்ஸ் வெவ்வெற அளவில் வெட்டியதும், இனிப்பு செய்ய தனி வகை, காரத்துக்குத் தனி வகைன்னு இருக்கும். எல்லாம் பெரிய பொதிகள். நம்ம சின்னக் குடும்பத்துக்கு ஏன் இவ்ளோ? அப்புறம் அதை வாங்கினாலும் உறைஞ்சுருக்கும் அதை வெளியே வச்சு, அது இளகும் வரை காத்திருந்துன்னு நேரம் வீணாகுதில்லே? அதுக்குள்ளே நம்ப ப்ளான் மாறிப்போச்சுன்னா?

சரி. இப்ப வேலையைப் பார்ப்போம்.

தேவையான பொருட்கள்:

ரெடி ரோல்டு பேஸ்ட்ரி ஷீட் ஒன்னு (350 கிராம்)

உருளைக்கிழங்கு - பெருசா 2 ( ஒரு 250 கிராம் வரும்)

மிக்ஸட் வெஜிடபிள் - 100 கிராம்

வெங்காயம் - 1 பெருசு ( சிகப்பு வெங்காயமுன்னா உத்தமம்)

பச்சை மிளகாய் - 2

பூண்டு - 2 பற்கள்

இஞ்சி - ஒரு ரெண்டங்குலத்துண்டு (தோல் சீவித் துருவிக்கணும்)

மஞ்சள் தூள் - அரைத்தேக்கரண்டி

கறிப்பவுடர் - ஒரு தேக்கரண்டி

(கறிப்பவுடர் இல்லைன்னா கவலைப்படேல்)

மிளகாய்த்தூள் அரைத்தேக்கரண்டி,

மல்லித்தூள் அரைத்தேக்கரண்டி

உப்பு - ஒரு தேக்கரண்டி

எண்ணெய் - நாலு மேசைக்கரண்டி

சீரகம்- முக்கால் தேக்கரண்டி

பெருங்காயத்தூள் = ஒரு சிட்டிகை

கறிவேப்பிலை - ஒரு இணுக்கு

கொத்தமல்லித்தழை- கொஞ்சம்

கரம் மசாலா (விருப்பமானால் மட்டும்)- அரைத்தேக்கரண்டி.

செய்முறை :

உருளைக்கிழங்கு ரெண்டு எடுத்து ஒரு பாத்திரத்தில் போட்டு மண் போகக் கழுவிக்கணும். மண் தண்ணியை தயவு செய்து சிங்க்கில் ஊத்திடாதீங்க. அதுவேற அடைச்சுக்கப்போகுது. தோட்டத்தில் புல்லுக்கு ஊத்துனால் ஆச்சு.
புது உருளைக்கிழங்கா இருப்பதால் நகத்துலே சுரண்டினாலே தோல் வந்துரும். ஆனால் விஷப்பரிட்சை வேணாம். அதுவேற நகக்கண்ணுலே நுழைஞ்சுக்கிட்டால் வலி உயிர் போயிரும்:( ஒரு கத்தியாலே லேசாச் சுரண்டி தோலை நீக்கிக் கழுவிட்டுச் சின்னத்துண்டுகளா நறுக்கி ஒரு மைக்ரோவேவ் பாத்திரத்தில் போட்டு கால் கப் தண்ணீர் சேர்த்து அஞ்சு நிமிட் 100% பவரில் வேகவச்சுக்கணும். பூவா வெந்துரும். இப்போ கூடுதலா இருக்கும் தண்ணீரை வடிச்செடுத்துடலாம். கொஞ்சம் சூடா இருக்கும்போதே கரண்டியால் லேசா மசிச்சு விட்டுருங்க. நம்மூட்டு கேட்ஜெட் ட்ராவில் ஒரு பொட்டேடோ மாஷர் இருக்கு. அதுக்கும் ஒரு வேலை வேணுமுல்லே? :-)
அடுப்பில் வாணலியை ஏத்தி நாலு மேசைக்கரண்டி எண்ணெயை ஊத்திச் சூடாக்கணும். அதுலே சீரகத்தைப்போட்டு வெடிக்கவிடுங்க. (சண்டிகர் போனபிறகு நம்மூட்டுலே ஒரே பஞ்சாபி தடுக்கா தான் கேட்டோ:-) சீர் அகம் உடம்புக்கு நல்லது.

பொடியா நறுக்கி வச்ச வெங்காயம், பூண்டு, பச்சை மிளகாய், கறிவேப்பிலை எல்லாத்தையும் வாணலியில் சேர்த்து துருவின இஞ்சியையும் தூவி நல்லா வதக்குங்க. இஞ்சியையும் பொடியா நறுக்கிப்போடலாம். ஆனால் நறுக்குன்னு வாயிலே கடிபட்டால் பசங்க துப்பிருதுப்பா:( அதான் துருவிட்டால் கண்ணில் நாக்கில்,பல்லில் படாம ஒரேதா கலந்து போயிரும். பூண்டு வாசனை பிடிக்கலைன்னா போட்டுக்க வேணாம். எல்லாம் ஒரே வாயு சமாச்சாரமாச்சேன்னு.............

வெங்காயம் நிறம் மாறிப் பாதி வெந்து வாசனை வரும்போது பெருங்காயம், மஞ்சள் தூள், கறிப்பவுடர் இல்லை மிளகாய் தனியாத்தூள்களைச்சேர்த்து அரை நிமிட் வதக்கிட்டு மிக்ஸட் வெஜிடபிளை அப்படியே வாணலியில் சேர்த்துருங்க. தண்ணீர் சேர்க்க அவசியம் இருக்காது. இதுவே கொஞ்சம் தண்ணி விட்டுக்கும். உப்பைப்போட்டு, வேகவச்ச உருளைக்கிழங்கையும் சேர்த்து நல்லா வதக்கி எடுங்க. கரம் மசாலா வேணுமுன்னா இப்ப அதையும் தூவிக்கலாம். தண்ணீரின் சுவடே இல்லாமல் Dட்ரையா இருக்கா? பேஷ் பேஷ் சரியான பதம். அப்படித்தான் இருக்கணும். அதுலே கொஞ்சூண்டு கொத்தமல்லி இலைகளை அரிஞ்சு தூவிக் கலக்கி எடுத்துக் கொஞ்சம் ஆறவிடுங்க.
கப்போர்டைத் திறந்து பேஸ்ட்ரி மேக்கர் இருந்தால் எடுத்து வச்சுக்குங்க:-)
இதுலே பெருசும் சின்னதுமா நாலு சைஸ்களில் அச்சு இருக்கு. நாம் கொஞ்சம் மீடியமா எடுத்து வச்சுக்கலாம். பார்ட்டிக்குச் செய்வதா இருந்தால் குட்டியூண்டு அளவில் செஞ்சால் அப்படியே எடுத்து 'லபக்'க வசதியா இருக்கும். ஃபிங்கர் ஃபுட்:-)
இப்ப பேஸ்ட்ரி ஷீட்டின் ஒரு ஓரத்தைப் பிடிச்சு அச்சில் வச்சு ஒரு அமுக். வட்டமா கத்தரிச்சுக்கும். ஒரு பாதியில் உருளை காய்கறி கலவையைக் கொஞ்சம் வச்சுட்டு அச்சின் மறுபாதியை மடிச்சுக்கொண்டுவந்து இன்னொரு அமுக். திறந்து பாருங்க.
டடா..... ஓரங்கள் அலங்காரமா ஃப்ரில் வச்சு மடிச்சு, அழகான ஏழாம்நாள் நிலவின் வடிவில் உள்ளே உக்கார்ந்துருக்கும்! அதை அப்படியே நோகாமல் எடுத்து ஹாட் ஏர் அவனில் உள்ளே ஓரமா வையுங்க. இப்படியே இன்னும் ஒரு மூணு செஞ்சு நாலையும் அடுக்கி மூடியைப்போட்டு ஒரு 180 C டிகிரியில் 14 நிமிட் செட் செஞ்சுருங்க.

பார்க்க சூப்பரா இருக்குமே!!!!!!!!!!!1

நிற்க............

PIN குறிப்பு:

பேஸ்ட்ரி மேக்கர் இல்லை என்றால்....... நோ ஒர்ரீஸ். மாவு மேலே ஒரு கிண்ணத்தைக் கவுத்து வச்சு வட்டமா வெட்டி எடுத்து அதில் ஒரு பாதியில் கிழங்கு & காய் கலவையை வச்சு மடிச்சு அரைவட்டமா ஆக்கிருங்க. ஓரத்துலே மடிச்சு விடலாம். இல்லை சமோஸா கட்டரில் (இதுவும் இல்லையா போச்சுடா) ஒரு கத்தியால் வளைவுவளைவா வெட்டி விடலாம்.

ஓரம் கட் செஞ்பிறகு பாக்கி இருக்கும் மாவை என்ன செய்ய? அமுக்காமல் லேசா உருட்டி நாலைஞ்சு உருண்டைகளானதும் மைக்ரோ வேவில் 1 நிமிட் & 40 விநாடி வச்சு எடுங்க. மகாராஷ்ட்ரா பக்கங்களில் 'காரி பிஸ்கட்'ன்னு ஒன்னு கிடைக்கும். ஏறக்கொறைய அந்த சுவையில் நொறுக்ஸ் கிடைக்கும்.
'அவன்' இல்லைன்னா? ஐயோ.... எவன் இல்லைன்னா என்ன? பயந்துறலாமா? அடுப்புகூடவே அவன் இருக்குமேங்க. அதுலே வச்சுடலாமே. நாந்தான் நாலேநாலுக்கு எதுக்கு அம்மாம்பெரிய அவனுன்னு ஹாட் ஏர் அவனில் செஞ்சேன்.

மைக்ரோவில் கன்வென்ஷன் மாடல் இருந்தால் அதுலே செஞ்சுறலாம். நிஜமாவே ஒன்னுமே இல்லைன்னா..... யோசிக்கணும். பாட்டி காலத்தில் மணல் சூடாக்கி அதுலே தட்டு வச்சு அதுலே பிஸ்கெட் செய்வாங்களாம். இப்ப இதை நினைச்சாலே ஃபோர்மச்சா இருக்கு:(

சரி. இப்போ மீந்து போன காய் மசாலாவை என்ன செய்யலாம்?

அட! இது ஒரு பிரச்சனையா? இதுக்கு ஆயிரம் பயன்கள் உண்டு.

சிம்பிளா ஒன்னு செய்யலாம். அன்றைய சாப்பாட்டுக்கு இது ஒரு சைட் டிஷ். உருளைக்கிழங்கு மசாலாக்கறி.

சின்னச் சின்னதா உருட்டி எடுத்துக்கிட்டு பஜ்ஜி போண்டா மாவில் முக்கி மசாலா போண்டா செய்யலாம். பதிவர் சந்திப்புக்கு உகந்தது:-)

சப்பாத்தி , பூரிக்கு ஸைட் டிஷ். கொஞ்சம் தண்ணீர் தெளிச்சு அடுப்பில் வச்சுக் கலந்துக்குங்க. ட்ரையா இருந்தால் நல்லா இருக்காது.

கொஞ்சம் பெரிய உருண்டைகளா எடுத்து வடை போல கையில் வச்சு அமுக்கி ப்ரெட் தூளில் ரெண்டு பக்கமும்புரட்டி எடுத்து சூடான தவ்வாவில் போட்டு லேசா எண்ணெய் மந்திரிச்சுக் கட்லெட் செய்யலாம்.

தோசை செஞ்சு உள்ளே நிரப்பி மிக்ஸ்வெஜி மசாலா தோசைன்னு பெயர் வைக்கலாம்.

கோதுமை & மைதா கலந்து கொஞ்சம் தாரளமா வெண்ணையோ நெய்யோ சேர்த்துச் சப்பாத்தி மாவு மாதிரி பிசைஞ்சு பெரிய சப்பாத்தி செஞ்சு ரெண்டா அரைவட்டம் வெட்டிக்குங்க. அதுலே காய்கலவையை வச்சு மடிச்சு சமோஸா கூட செஞ்சுக்கலாம்.

எல்லாம் உங்க சாமர்த்தியம். பெயர் மட்டும் புதுசு புதுசா வச்சுருங்க.

ஆமா.......... நீ என்ன செய்யப்போறேன்னு ....என்னைக் கேட்டால்..... கேட்டால்.....

இதெல்லாத்தையும்விட புதுமையா ஒன்னு செய்ய உக்காந்து யோசிக்கப் போறேன்:-)))))

துளசி விலாஸில் இன்று (ஈஸிபீஸி ) உசிலி

2012-01-12T14:52:00.007+13:00

உசிலின்னு நீட்டி முழக்காமல் 'சுருக்கமா'ப் பருப்பு அரைத்த கறின்னு சொல்லும் வஸ்துவை இன்னிக்குத் துளசிவிலாஸில் நோகாமல் செய்யப்போறோம்.

பண்டொரு காலத்தில் கல்லுரலில் வடைக்கு அரைப்பதுபோல் அரைச்சு அதைக் கைவிடாமல் வாணலியில் கிளறோ கிளறுன்னு கிளறி நம்ம மனசும் வயிறும் நிறைய ஆக்கிப்போட்ட அம்மாக்களையும் அத்தைகளையும் பாட்டிகளையும் இப்ப நினைச்சாலும் 'ஐயோ'ன்னு இருக்கு. அடுப்பூதும் பெண்கள்ன்னு ஒரு டைட்டிலைக் கொடுத்துட்டதால், நாள் முச்சூடும் அடுப்படியே கதின்னு கிடந்துருந்தாங்க இல்லே!!!!

நாகரீக வாழ்க்கைக்கு இப்போ நாம் பழக்கப்பட்டுட்டாலும் நாக்கு என்னமோ பழைய ருசிக்கு அலையத்தான் அலையுது. பீட்ஸா, பர்கர், பாஸ்தா, அது இதுன்னு வெட்டி விழுங்கினாலும் மூணு நாளைக்கு மேலே தாக்குப்பிடிக்க முடியறதில்லைப்பா:(

சட்னு ஒரு ரசம், குழம்பு கூட்டு, கறின்னு எதாவது ஒன்னு இடைக்கிடைக்கு செஞ்சு தின்னால்தான் மனசும் கொஞ்சம் ஆறும். ஆனால்..... பழங்காலம் போல் உடல் வருத்தி உழைக்க முடியுதா?

அதான்....இன்னிக்கு இப்படி:-)

'அசல் வகை' தெரியாதவங்களுக்காக ஒரு சின்ன விளக்கம். துவரம்பருப்பு, கடலைப்பருப்பு, கொஞ்சூண்டு அரிசி சேர்த்து ஊறவச்சு, கல்லுரலில் கரகரன்னு ஆட்டி எடுத்துக்கணும். அரைக்கும்போதே நாலு வரமிளகாய், பெருங்காயம், உப்பு சேர்த்துக்கணும்.

'தோள்வலி; உள்ளவர்கள் ஒரு வாணலியில் எண்ணெய் ஊத்திக் கடுகு கருவேப்பிலை, தாளிச்சு அரைச்ச மொத்தையைப் போட்டுக் கைவிடாமக் கிளறணும், அது வெந்து தூள் தூளாப்பிரியும்வரை. அதுக்குப்பிறகு எந்தக் காயை உசிலியாப் பண்ணப்போறோமோ அதை சின்னத்துண்டுகளா நறுக்கி உப்புத்தண்ணீரில் வேகவச்சுட்டு காயை வடிகட்டி மேற்படி வாணலியில் பருப்புத் துகளோடு சேர்த்து நல்லா வதக்கி எடுக்கணும்.

தோள் 'வலி' உடையவர் இந்த அரைச்ச மொத்தையை ஒரு இட்டிலித்தட்டில் வச்சு அவிச்சு எடுத்து ஆறுனதும் கையால் உதிர்த்து எடுத்துக்கணும். காய்த்துண்டுகளை உப்பு சேர்த்து வேகவைச்சு எடுத்துக்கிட்டு, வாணலியில் எண்ணெய் சேர்த்து சூடானதும் கடுகு வெடிக்கவச்சு கருவேப்பிலை போட்டு இந்தக் காயையும் உதிர்த்து வச்ச சமாச்சாரத்தையும் சேர்த்து அஞ்சு நிமிட் கிளறி இறக்குனால் ஆச்சு.

என்னால் முடியவே முடியாது. ஆனால் உசிலி வேணுமுன்னு என்னைப்போல அடம் பிடிச்சால்.....

பருப்புவகைகளை ஊறவச்சு மிளகாய் உப்பு பெருங்காயம் சேர்த்து மிக்ஸியில் அரைச்சு அதை சின்ன உருண்டைகளா உருட்டி ஒரு பீங்கான்/கண்ணாடித்தட்டில் வச்சு மூணு நிமிட் மைக்ரோவேவினால் பருப்பு பார்ட் ரெடி. காய்களை சின்னதா வெட்டுவது, உப்புப்போட்டு வேகவச்சு ஒட்ட வடிச்செடுப்பதையெல்லாம் சின்ன முணுமுணுப்போடு செஞ்சுக்கலாமுன்னு வையுங்க. (உருண்டைகளை உதிர்த்து எடுத்துக்கணுமுன்னு தனியாச் சொல்லணுமா?)

இப்படித்தான் வாழ்வில் மிக்ஸி காலம், மைக்ரோவேவ் வந்த காலங்களில் செஞ்சுக்கிட்டு இருந்தேன். அப்படியே எத்தனை வருசங்களாச் செய்வது? போரடிக்காதா? அதுவும் ஈஸிபீஸி இண்டியன் குக்கிங் புத்தகத்துக்காக(வும்) உக்கார்ந்து யோசனை செய்ய வேண்டி இருக்குல்லே?

பரிசோதனை 'எலி' இருக்கும்போது நமக்கென்ன கவலை?

புதுவிதம் இனி ரெடி. பீன்ஸ் பருப்பரைச்ச கறி.

தேவையான பொருட்கள்:

கடலை மாவு - 2 குழிக்கரண்டி

அரிசிமாவு - 2 மேஜைக்கரண்டி

உப்பு - ஒரு தேக்கரண்டி

பெரிய வெங்காயம் - 2 (பொடியா நறுக்கியது)

பச்சை மிளகாய் - 4 (பொடியா நறுக்கியது)

இஞ்சி - 1 செமீ நீளத்துண்டு. (தோல்சீவித் துருவியது)

பெருங்காயத்தூள் - அரைத்தேக்கரண்டி

பீன்ஸ் - 250 கிராம் (நல்லாக் கழுவிட்டு, தலையும் வாலும் எடுத்துட்டு 0.3 செ.மீ அளவில்(ச்சும்மா ஒரு கெத்து) பொடியா நறுக்கி எடுத்துக்கணும்.

தாளிக்க - நாலு மேசைக்கரண்டி எண்ணெய்
கடுகு - முக்கால் தேக்கரண்டி
கருவேப்பிலை - ஒரு இணுக்கு.

செய்முறை பார்ப்போமா?

ஒரு பாத்திரத்தில் கடலைமாவு அரிசிமாவு, அரைத்தேக்கரண்டி உப்பு போட்டு வச்சுட்டு பொடியா நறுக்கின வெங்காயம் ப.மிளகாய், துருவின இஞ்சி, ஒரு தேக்கரண்டி எண்ணெய் கலந்து கொஞ்சமாத் தண்ணீர் தெளிச்சுப் பிசைஞ்சுக்கணும். சப்பாத்தி மாவைவிடக் கொஞ்சம் தளர இருக்கணும். இதை ஒம்போது உருண்டைகளா உருட்டி ஒரு பீங்கான்/கண்ணாடித்தட்டில் வச்சு 3 நிமிட் மைக்ரோவேவணும். தெறிக்காமல் இருக்க எதுக்கும் ஒரு மைக்ரோவேவ் சேஃப் மூடி போடுவது உத்தமம்.
ஒரு பாத்திரத்தில் கொஞ்சம் தண்ணீர் கொதிக்கவிட்டு அதில் நறுக்கிய பீன்ஸை பாக்கி இருக்கும் அரை தேக்கரண்டி உப்பு சேர்த்து வேகவிட்டு தண்ணியை வடிச்சுக் காயை மட்டும் எடுத்து வச்சுக்கணும்.
இதுக்குள்ளே மைக்ரோவேவின வெந்த மாவு உருண்டைகள் ஆறி இருக்கும் அதை கத்தியால் சின்னத் துண்டங்களா நறுக்கிக்கலாம். உடைச்சு உதிர்த்து மிக்ஸி ஜாரில் போட்டு ஒரு சுத்து சுத்தவிட்டாலும் ஆச்சு. (அப்புறம் ஜாரைக் கழுவணும். அது எதுக்கு கூடுதல் வேலைன்னு கத்தியைக் கையில் எடுத்தேன்)
ஒரு 'நான் ஸ்டிக்' வாணலியில் நாலு மேசைக்கரண்டி எண்ணெய் விட்டு அது சூடானதும் கடுகு, கறிவேப்பிலை வெடிக்க விட்டு தூளாக்கிவச்ச பருப்பு சமாச்சாரத்தைப் போட்டுக் கிளறினால் நல்ல வடை வாசனை வரும்(!) இதன் கூடவே வேகவச்ச பீன்ஸையும் சேர்த்து ஒரு அஞ்சு நிமிட் அடிப்பிடிக்காமல் அடிக்கடி கிளறிவிட்டு எடுத்தால் ஆச்சு.
நான் இன்னிக்குக் கறிவேப்பிலை சேர்க்கலை. செடிக்கு 'மீல்பக் ஒழிப்பு' மருந்து அடிச்சுருக்கேன். ஒரு வாரம் போகட்டும்.
உசிலிக்கு ருசியில் ஒரு வேறுபாடும் தெரியலை.நல்லாவே இருக்கு.

கூடுதல் குறிப்புகள் சில:

உதிர்த்த வெந்த மாவு உருண்டைகள் அளவு அதிகமா இருக்கு. 250 கிராம் பீன்ஸுக்கு இது ரொம்பவே அதிகம். அதனால் அதுலே ஒரு பாதி எடுத்து ஸிப்லாக் பையில் போட்டு ஃப்ரீஸருக்குள் தள்ளியாச்சு.

இது முன்னாலேயே தெரிஞ்சுருந்தால் ஒரு குழிக்கரண்டி மாவு மட்டும் பயன்படுத்தி இருக்கலாம். போகட்டும்.

தளரப்பிசைஞ்ச மாவில் பாதியை மைக்ரோவேவிட்டு, மீதிப்பாதியில் இன்னும் கொஞ்சம் தண்ணீர் சேர்த்து கொஞ்சமா இளக்கிட்டு, சூடான எண்ணெயில் பஜ்ஜியாவாப் பொரிச்செடுத்து மோர்க்குழம்பில் போட்டால் தானுக்குத் 'தான்' ஆச்சு:-))))
இனி உங்க சமர்த்து. என்ன செய்யணுமோ எப்படிச் செய்யணுமோ அப்படிச் செஞ்சு பார்த்துட்டுச் சொல்லுங்க.

PIN குறிப்பு: சொல்ல மறந்துட்டேனே. சூடான பாத்திரத்தைப் பிடிக்க இனி கைப்பிடித் துணி/டவல் எதுவும் வேணாம். அது ஈரமாகி, பிசுக்குப்பிடிச்சு அதைவேற தினமும் தனியாத் துவைச்சுன்னு....... சல்லியம். இப்பெல்லாம் 'Pபாட் ஹோல்டர்'ன்னு சிலிகன்னில் கிடைக்குது. கைக்கொன்னுன்னு ரெண்டு நிறத்தில் வாங்கிவச்சேன். வாத்து மூக்கு போல.....க்வாக் க்வாக்:-)

ட்ராஃபிக் லைட் பாஸ்தா!

2012-01-11T15:29:00.009+13:00

இன்றும் வண்ண வண்ணச் சமையல்தான் நம்ம துளசி விலாஸில். குடமிளகாய்கள் பச்சை, மஞ்சள், சிகப்பு, ஆரஞ்சு, வெளிர் மஞ்சள், பர்ப்பிள்ன்னு ஏழெட்டு நிறங்களில் கிடைக்குது. இதுக்கு ஏழெட்டு வெவ்வேற பெயர்களும் இருக்கு. சில்லி பெப்பர், கேப்ஸிகம், பெல் பெப்பர், குடமிளகாய், சிம்லா மிர்ச்சி, ஸ்வீட் பெப்பர் இப்படி. மிளகாய் மிளகாய்ன்னு இருந்தாலும் மிளகாய்க்கான காரம் உறைப்பு இதுக்கு இல்லை.

பொதுவாப் பார்த்தால் பச்சை, சிகப்பு & மஞ்சள் பரவலா எப்பவுமே இங்கே சூப்பர்மார்கெட்டில் உக்கார்ந்துருக்கும். திடீர்ன்னு இதுக்கு ஒரு வாழ்வு வந்து உச்சாணிக்கொம்பில் ஏறி உக்காருவதும் உண்டு. 3$ eachன்னு போர்டு பார்த்தவுடன், 'நல்லா இரு'ன்னு சொல்லிட்டு நகர்ந்துருவேன்.
ஒரு நியாயம் வேணாம்?
பர்ப்பிள் காலி பார்த்த கடையில் முக்கலர் பொதி ஒன்னு, 2 $க்குக் கிடைச்சது. $1.99 ன்னு போட்டு வச்சுருப்பாங்க பாட்டா ஷூ கடை போல! (இப்ப எங்க நாட்டில் அஞ்சு செண்ட் காசைக்கூடக் கழிச்சுக்கட்டியாச்சு. பத்து சதம்தான் ஆரம்பம்.)

கொஞ்சம் லைட்டான லஞ்சா இருக்கட்டுமேன்னு இன்னிக்கு பாஸ்தா. இந்த பாஸ்தா கோதுமை மாவு சமாச்சாரம். பொதுவாப் பார்த்தால் இந்த பாஸ்தாவும் புள்ளையாரும் ஒன்னுதான். எத்தனையெத்தனை வகைகளில் புள்ளையார் பண்ணி விக்கிறாங்களோ அத்தனை வகை பாஸ்தாக்களும் இருக்கு:-) நீள நீளமா ஸ்பகாட்டி, நூடுல்லே ஆரம்பிச்சு சேமியான்னு பலதையும் கடந்து சின்ன வடிவங்களா Fusilli, Perciatelli, Sagnarelli, scilatielli, Penne, Spirali, Conchiglie, Gomito இப்படி வெவ்வேற ஷேப்புலே வெவ்வேற பெயரிலே கொட்டிக்கிடக்கு உலகம் எங்கிலும். லுங்கி (Fusilli lunghi)ன்னு கூட ஒன்னு இருக்குன்னா பாருங்க. இதுலேயும் காய்கறிச் சாறுகளைச் சேர்த்து பல நிறங்களிலும் கிடைக்க ஆரம்பிச்சுருக்கு. நடுவிலே துளை உள்ளதுகளை, (சின்னக்குழாய், முழங்கை மடிப்பு போன்ற வடிவங்கள்) உள்ளுர் பாலர்பள்ளிகளில் பசங்களுக்கு நகைநட்டு, செயின், நெக்லேஸ் எல்லாம் செய்யப் பயன்படுத்துவோம். நடுநடுவில் கொஞ்சம் கலரும் அடிச்சுக்கிட்டா சூப்பர் நகை! நூலை வச்சுச் சரசரன்னு சரம் கோர்த்துரும் நம்ம பசங்க!
பாஸ்தா வகைகளில் சில

சரி, இன்னிக்குச் சமையலைப் பார்க்கலாம்.

தேவையான பொருட்கள்: முக்கலர் குடமிளகாய்கள்.

பாஸ்தா: 2 cup (எந்த ஷேப்பா இருந்தாலும் பரவாயில்லை)

வெங்காயம் : 1 (சிகப்பு வெங்காயமுன்னா உத்தமம்)

இஞ்சி : ஒரு செ,மீ நீளமுள்ள துண்டு ( தோல் சீவிக்கணும்)

பூண்டு : 3 பற்கள்:-)

பச்சை மிளகாய் : 2

தக்காளி : பெருசா ஒன்னு

உப்பு : 1 தேக்கரண்டி

வெண்ணெய் அல்லது மார்ஜெரீன்: 2 மேசைக்கரண்டி
என்னை மாதிரி உள்ள 'காம்சோர்'களுக்கு மேற்படி பொருட்களில் சின்ன மாற்றம். வெங்காயத்துக்குப் பதிலா ஒரு ஆனியன் ஸூப் பாக்கெட், இஞ்சிப்பூண்டு மிளகாய் சேர்த்து அரைச்ச விழுது ஃப்ரீஸரில் இருந்தால் அதுலே ஒரு டீஸ்பூன். ஆனியன் ஸூப் பாக்கெட்டில் வெஜிடபிள் ஃபேட் இருக்கான்னு மட்டும் பார்த்துக்குவேன்.

செய்முறை:
நம்ம வீட்டில் இன்னிக்கு Fusilli என்ற வடிவம் சமைக்கிறோம். ஒரு பெரிய பாத்திரத்தில் ஒன்னரை லிட்டர் தண்ணீரைக் கொதிக்கவிடுங்க. அதுலே ரெண்டு கப் பாஸ்தாவைப்போட்டு அரை டீஸ்பூன் எண்ணெய் சேர்த்து வேகவிடுங்க.ஒன்னோடொன்னு ஒட்டாம இருக்க இந்த எண்ணெய் வைத்தியம். அரைவேக்காடானதும் அரைத் தேக்கரண்டி உப்பையும் போட்டுக்கலாம்.

பாஸ்தா வேகும்வரை சும்மா இருக்காம பச்சை, மஞ்சள் சிகப்பு நிறங்களில் உள்ள குடமிளகாய்களைக் கழுவி, முதலில் ரெண்டாக வெட்டி நடுவில் இருக்கும் விதைகளை எடுத்து அடுக்களைக் குப்பையில் போட்டுருங்க. இப்ப அரைக் குடமிளகாய்களை அடுக்கி வச்சு சின்னத்துண்டுகளாய் நறுக்கி வச்சுக்கணும். நாம் சமைக்கப்போற இந்த ரெண்டு கப் பாஸ்தாவுக்கு மூணு குடைமிளகாய் தேவையில்லை. ஒன்னரையே போதும். இப்ப இதுலே சரிபாதி எடுத்து ஒரு ஸிப்லாக் பையில் போட்டு ஃப்ரீஸரில் போட்டு வையுங்க. இன்னொரு நாள் வேற சமையலுக்கு ஆச்சு.
இஞ்சி பூண்டு மிளகாயை சின்னக் கை உரலில் நசுக்கியோ இல்லை மிக்ஸியில் சின்ன ஜார் வச்சு அரைச்சோ எடுத்துக்குங்க. இதுக்கு க்ரீன் மசாலான்னு பெயர் வச்சுருங்க.

வெங்காயத்தைப் பொடியா அரிஞ்சு வச்சுக்குங்க.

பாஸ்தா வெந்ததும், வடி தட்டு இருந்தால் அதுலே போட்டு நீரை வடிச்சு எடுத்துருங்க. சின்னத்துளை உள்ள வடிகட்டிப் பாத்திரமே இப்பெல்லாம் கிடைக்குதே!

ஒரு பெரிய வாணலியை அடுப்பில் ஏத்தி, அதுலே ரெண்டு மேசைக்கரண்டி வெண்ணெய் அல்லது மார்ஜெரீன் சேர்த்துச் சூடாக்கவும். வெறும் எண்ணெய் சேர்த்தால் நல்லா இருக்காது. வீட்டில் ஆலிவ் ஆயில் இருந்தால் அதை சேர்த்துக்கலாம். அட்லீஸ்ட் அத்தெண்ட்டிக் சமையல்ன்னு சொல்லிக்கலாம்:-)
வாணலியில் உள்ள சமாச்சாரம் சூடானதும் அதுலே க்ரீன் மசாலாவைச் சேர்த்து வதக்கணும். வதங்கி வாசனை வந்தவுடன் நறுக்கி வச்ச குடமிளகாய்களைச் சேர்த்து அரை தேக்கரண்டி உப்பும் போட்டு வதக்குங்க.காயில் உப்பு பிடிக்கட்டும்.
முக்கால்வாசி வெந்ததும் ஆனியன் ஸூப் பொடியில் அரைக்கப் தண்ணீர் சேர்த்துக் கலக்கி அதையும் குடமிளகாயின் தலையில் போடுங்க. கரண்டியால் கிளறிவிடுங்க. ஒரு நிமிசம் ஆனதும் வெந்த பாஸ்தாவைப் போட்டு நல்லாக் கிளறிவிடுங்க. அடுப்பு சிறுதீயா இருக்கட்டும்.ரெண்டு மூணு நிமிசம் வேகட்டும். நான் ஸ்டிக் வாணலின்னா ஒட்டாம, அடிப்பிடிக்காம வந்துரும். அடுப்பை அணைச்சுட்டு கொஞ்சம் கொத்துமல்லித் தழையை வாணலியில் உள்ள பாஸ்தாவில் தூவி அலங்கரிச்சால் ஆச்சு. ஒரு ஹாட் கேஸில் எடுத்து வச்சேன்.
இப்ப ஒரு பாஸ்தாத்துண்டை எடுத்து ருசி பார்க்கவும். ஐயோ...... கொஞ்சம் உப்பு தூக்கலா இருக்குமே! யூ ஆர் ரைட். ஏற்கெனவே ஆனியன் ஸூப்பில் உப்பு சேர்த்திருப்பாங்களே. அதை எப்படி மறந்தோம்?

இங்கே நியூஸியில் எதுக்கெடுத்தாலும் சொல்வாங்க... 'திஸ் இஸ் நாட் எண்ட் ஆஃப் த வொர்ல்ட்'ன்னு . அதே அதே. உப்பு கூடிட்டா உலகமா முடிஞ்சுரும்? வாங்க ரிப்பேர் பண்ணிடலாம்.

பேண்ட்ரி திறந்து பார்த்தேன். கொஞ்சம் முந்திரி திராட்சை சேர்க்கலாமா...... ஆஹா....கண்ணில் பட்டது அக்ரூட். பயந்துட்டீங்களா? இது வேறொன்னுமில்லை நம்ம வால்நட்ஸ்தான். அதுலே ஒரு கைப்பிடி, அப்படியே அதுக்குப் பக்கத்துலே இருந்த பூசணி விதையில் அரைப்பிடி எடுத்து அரை டீஸ்பூன் நெய்யில் லேசா வறுத்து பாஸ்தாவின் மேல் தூவினேன். உப்பு சமன் பட்டிருக்குமோ?
இப்போ பார்வையில் விழுந்தது எடுத்து வச்சுருந்த தக்காளி. பாஸ்தா கலர்ஃபுல்லா இருக்காமல் சிகப்பாயிருமேன்னு தக்காளியை சமையலில் சேர்க்காமல் விட்டு வச்சுருந்தேன். நம்ம கேட்ஜட்ஸ் ட்ராவைத் திறந்தால் டொமாட்டோ ஸ்லைஸர் சிரிக்குது. அதை எடுத்து அந்தத் தக்காளியை அழகா ஒன்னுபோல அரிஞ்சு பாஸ்தாவின் மேல் அலங்கரிச்சு ஹாட் கேஸை மூடிவச்சேன்.
கோபால் லஞ்சுக்கு வந்தார், சமையல் வாரமான்னு கேட்டுக்கிட்டே.......

டடா....... மேலே வச்ச தக்காளித்துண்டுகள் பாஸ்தா சூட்டில் அரை வேக்காடா வெந்து அட்டகாசமா இருக்கு! சத்துகள் நிறைஞ்ச 'ரிச்' பாஸ்தா!

செஞ்சுதான் பாருங்களேன்!

ஈஸி பீஸி Gகோல் Gகோல் Bபால் Bபால்

2012-01-10T15:23:00.004+13:00

தலைப்பே எல்லாத்தையும் சொல்லி இருக்கணுமே! குழிப்பணியாரத்தை எப்படி சுலபமா, ரொம்ப மெனெக்கெடாமச் செஞ்சு பார்க்கலாமா?

தேவையான பொருட்கள்: குழிப்பணியாரச் சட்டி.(ரொம்ப முக்கியமான ஐட்டம் இதுதான்) வெளிநாட்டு நண்பர்கள், லீவில் ஊருக்குப்போகும்போது சோம்பல்படாம ஒன்னு கையோடு வாங்கிக்கிட்டு வந்துருங்க. நல்ல 'நான் ஸ்டிக்' வகை(ப்ரீமியர் கம்பெனி) சின்னதும் பெருசுமான அளவில் கிடைக்குது.

அரிசிமாவு : 4 குழிக்கரண்டி

உளுந்தமாவு : 1 குழிக்கரண்டி.

ஈஸ்ட் : ஒரு சிட்டிகை

சர்க்கரை: கால் தேக்கரண்டி

கடலைப்பருப்பு : ஒரு குழிக்கரண்டி

உப்பு : முக்கால் தேக்கரண்டி இது எங்க வீட்டு அளவு. உங்களுக்கு BP தேவைக்கு மேலே இல்லைன்னா இன்னும் ஒரு காலோ அரையோ தேக்கரண்டி உங்க ருசிக்கு சேர்த்துக்கலாம்.

வெங்காயம் : பெருசா ரெண்டு

பச்சை மிளகாய் : நாலு இல்லை அஞ்சு

இஞ்சி ஒரு செ.மீ துண்டு

கறிவேப்பிலை : ஒரு இணுக்கு

பெருங்காயத்தூள் : அரைத்தேக்கரண்டி.

கடுகு அரைத் தேக்கரண்டி

சீரகம் அரைத் தேக்கரண்டி

எண்ணெய்

செய்முறை சொல்லுமுன் சில குறிப்புகள்:-)))))

இது ஒரு NRI ஸ்பெஷல் ரெஸிபி. இந்தியப் பலசரக்குக் கடைகளில் அரிசிமாவு, உளுந்து மாவு எல்லாம் இப்போ நல்லாவே கிடைக்குது. சில இடங்களில் குழிப்பணியாரச் சட்டியும் கிடைக்கலாம். நம்ம ஊரில் இப்போதான் சப்பாத்தி மேக்கர்,சுமீத் மிக்ஸி, ப்ரெஸ்டீஜ் ப்ரெஷர் குக்கர். நான்ஸ்டிக் தோசைக்கல்லுன்னு வர ஆரம்பிச்சுருக்கு.

ஏற்கெனவே வீட்டில் இட்டிலி மாவு இருந்தால் அதைக்கூடப் பயன்படுத்திக்கலாம் ஆனால் ரொம்பப் புளிச்சது வேணாம். சரி இப்போ.... செய்முறை பார்க்கலாம்.

ஒரு அரை டம்ப்ளர் இளஞ்சூட்டு நீரில் ஈஸ்ட் ஒரு சிட்டிகை & கால் தேக்கரண்டி சர்க்கரை சேர்த்து ஒரு பக்கம் வச்சுருங்க. குளிர் ஊர்க்காரர்கள் மட்டும் கடைப்பிடிக்கவும். உஷ்ணப்பிரதேசங்களில் இருப்பவர்களுக்கு இது தேவை இல்லை..

அரிசி மாவையும் உளுந்து மாவையும் கொஞ்சம் உப்புச் சேர்த்து இட்டிலிமாவுப் பதத்திற்கு தண்ணீர் சேர்த்துக் கலந்து வைக்கணும். குளிர்மக்கள்ஸ் இப்போ அந்த ஈஸ்ட் கலவையையும் சேர்த்துக்கலாம். ஈஸ்ட் இல்லைன்னா கவலைப்படேல். ஒரு கரண்டி தயிர் இருந்தாலும் போதும்.

கடலைப்பருப்பைக் கழுவிட்டுக் கூடவே சேர்த்துக் கலந்தால் இன்னொரு வேலை மிச்சம். நான் கடலைப்பருப்பை மறந்துட்டு, கடைசி நிமிசத்தில் ஞாபகம் வந்து தொலைச்சதால் தனியா அரைவேக்காடு வேகவச்சு, நீரை வடிகட்டிட்டு சேர்த்தேன்:(

அஞ்சாறு மணி நேரம் கழிச்சுப்பார்த்தால் மாவு பொங்கி இருக்கும் (இருக்கணும்)

ஒரு வாணலியை அடுப்பில் ஏத்தி ரெண்டு மேசைக்கரண்டி எண்ணெய் ஊத்தி கடுகு சீரகம் பெருங்காயம் தாளிச்சு, அதுலே பொடியா அரிஞ்ச வெங்காயம் பச்சை மிளகாய். இஞ்சி, கருவேப்பிலை ( இதையும் பொடியா அரியணும் கேட்டோ!) சேர்த்து மூணு நிமிசம் வதக்கிட்டு மாவுலே சேர்த்துக் கலக்கிக்குங்க. இப்பப் பணியார மாவு தயார்.

பணியாரச் சட்டியை அடுப்பில் ஏத்தி குழிகளில் ஒவ்வொரு தேக்கரண்டி எண்ணெய் ஊத்திருங்க. அடுப்பு சிறு தீயா வச்சுக்குங்க. எண்ணெய் சூடானதும் சின்னக்கரண்டியால் மாவை எடுத்து குழிகளில் நிரப்பணும். ரெண்டு நிமிட்டில் லேசா ஒரு பக்கமாக் குத்தி நடுவில் இருக்கும் மாவு சரிஞ்சு குழியில் இறங்குவதுபோல் செய்யணும். இதைச் செய்யலைன்னா குண்டுப் பணியாரமாக் கிடைக்காது.:-) இதுக்குக் கரண்டி எல்லாம் தேவை இல்லை. மூங்கில் குச்சி (Bamboo skewer) ரெண்டு போதும். சரிஞ்சமாவு ஒரு நிமிட் வெந்ததும் குச்சியால் முழுசாத் திருப்பி விட்டுருங்க. இப்ப இன்னும் ஒரு தேக்கரண்டி எண்ணெய் குழிக்குள் ஊத்தணும். பொன் நிறமாக வெந்ததும், அதே குச்சியால் குத்தி வெளியே எடுத்துடலாம்.

நாலைஞ்சு முறை செஞ்சு பார்த்துட்டேன். அட்டகாசமா வருது! Easy peasy Gol Gol Ball

விருப்பப்பட்டால் இனிப்புப் பணியாரமாகவும் செஞ்சுக்கலாம். கலந்து வச்ச மாவு லேசாப் புளிச்சதும் வெல்லப்பாகு, (Golden syrup) தேங்காய்த் துருவல், நெய்யில் வறுத்த & வதக்கிய முந்திரி திராட்சை, ரெண்டு சிட்டிகைச் சுக்குப்பொடி, ஏலக்காய்த்தூள் அரைத் தேக்கரண்டி சேர்த்து பணியாரமாச் சுட்டு எடுத்துக்கலாம். வெல்லம் , கடலைப்பருப்பு ஏலக்காய் சேர்ந்திருப்பதால் போளி/சுகியன் மணம் கிடைக்கும். ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்.

ஒரு முறை செஞ்சு சரியா வந்ததும். கற்பனைக் குதிரையை ஓடவிடுங்க. 'பயங்கர வகை'களில் செஞ்சு அசத்திடலாம்.

வெற்றி உமதே!

PIN குறிப்பு: வீட்டுக்கு வந்திருந்த இலங்கைத் தோழி, செய்முறை எல்லாம் கேட்டுத் தெரிஞ்சுக்கிட்டு இதுக்கு எங்க ஊரில் 'குண்டு தோசை'ன்னு பெயர் என்று சொன்னாங்க.

நிறம் மாறும் 'பூ'க்கள்.

2012-01-09T14:49:00.005+13:00

வானவில்லுக்கு இன்னும் நாலு பாக்கின்னு சொல்லிக்கலாமா? போனவாரம் கடை விஸிட்டில் கண்ணில் பட்டது இந்தக் 'காலி'ப்பூ! கண்ணுக்கு மட்டுமா கலர் வேண்டி இருக்கு? இப்பெல்லாம் வயித்துக்கும்தான் கேட்டோ:-)
ஒரு மூணு வருசத்துக்கு முன்னே இப்படி ஒரு பதிவு போட்டுருந்தேன். அதை மீண்டும் நினவு'படுத்தும்' குற்றம் புரிந்தது இந்த பூவுதான் மை லார்ட்!

சாப்பாட்டுத்தட்டில் ஒரே மாதிரி வெள்ளையாப் பார்த்துப் போரடிச்சுப்போய் சிலபல ஆராய்ச்சிகள் செய்து ஐரோப்பிய விஞ்ஞானிகள் கண்fடு பிடிச்சதாம். நாம் இப்போ ஆரஞ்சு வண்ணத்தில், பொதுவாப் புழங்கும் கேரட்(24???) ஹாலந்து நாட்டின் அரச குடும்பத்தைக் கௌரவிச்சுப் போற்றிக் கொண்டாடன்னே டச்சு நாட்டு விவசாய நிபுணர்களால் கண்டு பிடிக்கப்பட்டதாம். அதுக்குமுன்னே? வெறும் வெள்ளை, இளமஞ்சள், பர்ப்பிள்ன்னு இருந்துச்சாமே!!!

பொதுவா பச்சை நிறமுள்ள காய்கறிகள் உடம்புக்கு நல்லது. ஆரஞ்சு வண்ணத்தில் இருப்பதில் வைட்டமின் A அதிகம் இருக்கு. ரத்தச்சிகப்பு பீட்ரூட்டு தின்னால் உடம்பில் ரத்த விருத்தின்னு சொல்லக்கேட்டிருக்கோம். அதைப்போலவே புது வண்ணத் தயாரிப்பில் வெற்றிகண்ட விவசாய நிபுணர்கள் சொல்வது, 'கலர் காலிப்'பூ' வில் வெள்ளையைவிட சத்து கூடுதல்'! (மார்கெட்லே சரக்குக்கு மார்க்கெட் வேணுமுல்லே?)
வேகவைத்த காய்களை மட்டும் தின்னும் ஆட்களுக்கு மன மகிழ்ச்சி ஊட்ட இப்போ ஆரஞ்சு இளம்பச்சை, வெள்ளை, பர்ப்பிள் ( இதுலே கடும் பர்ப்பிள் , இளம் பர்ப்பிள், இது ரெண்டுக்கும் மீடியமா இடைப்பட்ட பர்ப்பிள்ன்னு மூணு வகை இருக்கு.) எல்லாத்தையும் ஒரே அளவில் ஒன்னு போல வெட்டி ஆவி பிடிச்சுக் கொடுத்தால் டின்னர் ப்ளேட் பார்க்க கலர்ஃபுல்லா அமர்க்களமா இருக்கும். வெந்தாலும் சாயம் போகாது. எல்லாம் கெட்டிச்சாயம்!! (கூடுதல் நிறமாக் கடும்பச்சை வேணுமுன்னா...ப்ரோக்கோலியையும் சேர்த்துக்கலாம்.

நம்வீட்டு வழக்கபடி இதை வச்சு ஒரு சமையல் முடிச்சேன். சுலபச் சமையல்தான். காரமில்லாத காலிப்பூ கறி.

தேவையான பொருட்கள்.

பர்ப்பிள் காலி - அரை ( ஒரு 350 கிராம் இருக்கும்)

பாசிப்பருப்பு - கால் கப்

தேங்காய்த்துருவல்: 2 மேசைக்கரண்டி.

காய்ஞ்ச மிளகாய் - மூணு ( சின்ன துண்டுகளா கிள்ளி வச்சுக்கணும்)

கறிவேப்பிலை - ஒரு இணுக்கு

சீரகம் - அரைத்தேக்கரண்டி

பெருங்காயம் - கால் தேக்கரண்டி

உப்பு- முக்கால் தேக்கரண்டி

எண்ணெய் - 2 மேஜைக்கரண்டி.

செய்முறை:

பாசிப்பருப்பு(பயற்றம் பருப்பு) ஒப்ரு கிண்ணத்தில் போட்டுக் கழுவிட்டு அதன் தலையில், கொஞ்சம் தண்ணீரைக் கொதிக்க வச்சு ஊத்தி ஒரு தட்டுப்போட்டு மூடி வச்சுருங்க. சமையல் முடிக்கும்போது எடுத்துக்கலாம்.

காலிப்பூவை நல்லாக் கழுவிட்டு சின்னத்துண்டுகளா நறுக்கி வச்சுக்குங்க. ஒரு வாணலியை பத்த வச்ச அடுப்பில் ஏத்தி லேசா சூடானதும் அதில் ரெண்டு மேசைக்கரண்டி எண்ணெயை ஊத்துங்கோ.. எண்ணெய் காய்ஞ்சதும் மிளகய்த் துண்டுகளைப்போட்டு நல்லா வறுத்துட்டு ஜல்லிக்கரண்டியால் மிளகாய்களைக் கோரி எடுத்துத் தனியா ஒரு தட்டில் வச்சுருங்க. இப்ப அதே வாணலியில் சீரகத்தையும் கருவேப்பிலையையும் சேர்க்கவும். படபடன்னு வெடிக்க ஆரம்பிச்சதும் பெருங்காயம், உப்பு சேர்த்துக் கிளறி நறுக்கி வச்சக் காலிப்பூக்களைப் போட்டு வதக்குங்க. அரை வேக்காடா இல்லாம முழு வேக்காடா காய் இருக்கணுமுன்னா ஒரு கால் டம்ப்ளர் தண்ணீரை சேர்த்துக்கலாம். தட்டுப்போட்டு மூடி வச்சு ஒரு நாலு நிமிசத்துலே தண்ணீர் எல்லாம் வற்றிக் காய் வெந்து போயிருக்கும்.

பாசிப் பருப்பில் இருக்கும் தண்ணீரை வடிகட்டி, அந்தப் பருப்பையும் தேங்காய்த்துருவலையும் சேர்த்து ரெண்டு நிமிட் கிளறிட்டுத் தட்டு போட்டு மூடிவச்சுட்டு அடுப்பை அணைச்சுருங்க. அம்புட்டுதான்.

நான் பர்ப்பிள் மட்டும் வாங்குனதால் இப்படி ஆச்சு. அடுத்த முறை வேற நிறங்களில் உள்ளவைகளையும் சேர்த்து வானவில் கறி ஆக்கிடலாம். ருசியில் ஒரு வித்தியாசமும் இல்லை. வெள்ளை போலத்தான் இருக்கு. ஆனாலும் ஒரு ஃபேன்ஸி ஐட்டம் கிடைச்சால் விடலாமா?

PIN குறிப்பு: அநேகமா இந்த வாரம் சமையல் வாரம்

'தாடி' சொன்னா, கேப்போம்!

2012-01-06T10:54:00.005+13:00

ரெண்டாயிரம் வருசத்துக்கு முன்னே நியூஸி இருந்துருக்குமா? பின்னே? வேற எதாவது பெயரிலோ இல்லை பெயரே இல்லாமலோ இருந்துதானே இருக்கணும். அப்போ அந்தப் பெயரில்லாததுக்கு, தாடி வந்து போயிருப்பாரோ? ச்சான்ஸே இல்லையாக்கும் கேட்டோ:-)

நம்மூர்லே நல்ல பெயரையும் கெட்ட பெயரையும் கணக்கு வழக்கில்லாம ஒரே நேரத்துலே சம்பாரிச்சது EQC.( Earth Quake Commission) இதுலே நம்ம நகரத்துக்கு இப்ப முழுப்பொறுப்பும் ஸெராவுக்குத்தான். CERA(Christchurch Earthquake Recovery Authority)

பாதுகாப்பு காரணமா ஒரு கடையையோ, இல்லை கட்டிடத்தையோ, இல்லை வீட்டையோ இடிக்கணுமுன்னு ஸெரா சொல்லிட்டா.... அதை எதிர்த்து யாரும் கோர்ட்டுக்குப்போய் அப்பீல் பண்ணிக்கிட்டோ ஸ்டே ஆர்டர் வாங்கிக்கிட்டோ இருக்க முடியாது. நகரின் பாதுகாப்பைப் பொறுத்தவரை இவுங்கதான் முழுக்க முழுக்க முழு அத்தாரிட்டி.

நம்மிடங்களைப் பழுதுபார்க்க EQC நமக்கு அனுப்பும் வேலையாட்கள் நல்லவங்களா நமக்கு அமைஞ்சுட்டாங்கன்னா அதைவிட அதிர்ஷ்டம் வேறொன்னு இருக்கமுடியாது.(டச் வுட்) உள்ளூர் வேலையாட்கள் போதலைன்னு வெளியூர் ஆட்கள் இங்கே வந்து ஒப்பந்தம் போட்டு பணிகளைச் செய்யறாங்க. அதிலும் வெளிநாட்டு ஆட்கள்/கம்பெனிகள் பல தாற்காலிகமா இங்கே வந்து டேரா போட்டுருக்கு. இதுலே சிலர் Rude cats:(

(எனக்கு எல்லாத்துக்கும் எடுத்துக்காட்டு பூனைதான்)

'தாடி' பேச்சைக் கடைப்பிடிக்க ஆரம்பிச்சு, இப்ப எல்லாமே விளையாட்டுதான் எங்களுக்கு. எப்பவும் ஜெயிக்கவே முடியாத ஒரு அலகிலா விளையாட்டு. ஆட்டத்தை வச்சு இன்னொரு ஆட்டம் போட ஒருத்தர் ஐடியா கொடுத்துட்டாரு:-)))))

அந்த ஆட்டம் போரடிச்சா இனி இந்த ஆட்டம் ஆடணும். இதுக்குப்பெயர் க்வேக்கோப்போலி (Quakopoly) . இதுக்கு வம்சாவளி நம்ம Monopoly Game :-)))))

ஆடத் தேவையான பொருட்கள்: 2 Dice & இதிலுள்ள படத்தின் Print out. கூடி விளையாட யாருமில்லைன்னாலும் பரவாயில்லை. தனியாவும் விளையாடலாம். விளையாட்டில் வெற்றி, தோல்வி எல்லாம் சகஜமப்பான்னு இனி யாரும் நாக்குமேலே பல்லுப்போட்டுச் சொல்லமாட்டாங்க:-)))))

ஆடிப்பார்த்துட்டுச் சொல்லுங்க:-)

தாடி அன்றே சொன்னார்....இடுக்கண் வருங்கால் நகுக!!!!!!!

வாங்க..... ஒரு நடை தோட்டத்துக்குப் போய் வரலாம்.

2012-01-04T18:05:00.012+13:00

அடிக்கடி இல்லைன்னாலும் ஆறு மாசத்துக்கொரு முறையாவது நம்மூர் தோட்டத்துக்குப் போய் வாறது ஒரு பழக்கம்தான். நாடுவிட்டு நாடு மாறித் திரும்பி வந்தது முதல் அந்தப் பக்கம் போகும்போதெல்லாம் ஒருநாளு இங்கே உள்ளே போகணுமுன்னு நினைக்கறதோடு சரி.

இதுவேற ஊருக்கு நடுவில் உக்காந்துருக்கு, 74 ஏக்கர் பரப்பளவில். எங்கே போகணுமுன்னாலும் இதையொட்டிய எதாவது ஒரு சாலையில் போய்த்தான் ஆகணும். பொது மருத்துவமனைகூட இந்தத் தோட்டத்தை ஒட்டியே இருக்கு. அங்கே(யும்) நிலநடுக்கம் தொடர்ந்த கட்டிட வேலைகள் நடப்பதால் தோட்டத்துக் கார் பார்க்கை நைஸா அவுங்க எடுத்துக்கிட்டாங்க. ஆசுபத்திரியின் அடுக்குமாடி பார்க்கிங் கட்டிடம் உள்ளே பழுதாகிக்கிடக்காம். நில ஆட்டம் எதைவிட்டு வச்சது:(

சரியா மூணு வருசத்துக்கு முந்தி நம்மூர் தோட்டம் பற்றி ரெண்டு பதிவு போட்டு வச்சுருக்கேன். நேரம் கிடைச்சால் க்ளிக்கவும்.

ஹேக்ளி பார்க் 1

ஹேக்ளி பார்க் 2

இங்கே இப்போ கோடை & கிறிஸ்மஸ் விடுமுறை காலம் என்பதால் ஒரு பத்துநாளைக்கு நமக்கு லீவு. கிடைச்ச நாட்களை வீணாக்கலாமோ? 'மால் வாக்' செய்வது போதாதுன்னு ஒரு நாள் தோட்டத்துக்கும் போனோம்.

நம்ம பக்கங்களில் கிறிஸ்மஸ் முடிஞ்ச மறுநாள் பாக்ஸிங் டே(Boxing Day) புதுவிதமாக் கொண்டாடுவோம். ஒரிஜனல் 'பாக்ஸிங் டே' ஆரம்பிச்சது இங்கிலாந்து நாட்டுலே. மொத நாள் பண்டிகைக்கு விருந்து வச்சு, ஆக்கித் தின்ன மிச்சம் மீதிகளை பெரிய அட்டைப்பொட்டிகளில்(box) போட்டு அனாதை இல்லங்களுக்கும் ஆதரவற்றவர்களுக்கும் பிரபுக்கள் அனுப்பி வைப்பாங்களாம். இதைப் பேக் பண்ணி அனுப்பவே ஒரு நாள் லீவுன்னால் விருந்துக்காக மலைமலையா சமைச்சுருப்பாங்களோ!

இதெல்லாம் இங்கே வந்த புதுசுலே தெரியாம 'மொதக் கிறிஸ்மஸ்' சமயம் வீட்டுலே 'பாக்ஸிங்' செஞ்சு ஸோ அண்ட் ஸோ முகத்தில் குத்துவிட கைக்கு லெதர் க்ளவுஸ் இல்லையேன்னு அல்லாடிக்கிட்டு இருந்தேன்னா பாருங்களேன்:-)

இங்கிலாந்துலே இருந்து இங்கே குடியேறிய முதல் மக்கள் அனைவரும் விவசாயத்தொழிலில் ஈடுபட்டிருந்தவுங்கதான். பிரபுக்கள் யாரும் நாட்டைவிட்டு அவ்ளோ சுலபமா வந்துருவாங்களா என்ன? ஆனாலும் பாக்ஸிங் டே விடுமுறை நாளாகவே இங்கேயும் நீடிச்சுக்கிட்டே இருக்கு என்பது உண்மை. அந்த நாளை, பண்டிகை கொண்டாட்டத்தின் பின் வரும் களைப்பை(!!!)போக்கிக்கப் பயன்படுத்திக்கிட்டு இருந்துருக்கலாம். இப்பெல்லாம் நவயுகத்தில் களைப்பைப்போக்கும் மருந்தே ஷாப்பிங்தான். டிசம்பர் 24 வரை யானை விலை இருந்த பண்டிகை சம்பந்தப்பட்ட ஐட்டங்கள் எல்லாம் டிசம்பர் 26க்கு குதிரை விலையில் கிடைக்கும். அலங்காரங்கள் எல்லாம் கெட்டாப் போகப்போகுது? வாங்கிவச்சா அடுத்த வருசத்துப் பண்டிகைக்கு ஆச்சு.

இது இல்லாம மற்ற கடைகண்ணிகளிலும் 'Bபாக்ஸிங் Dடே ஸேல்' என்ற பெயரில் ஒரு முப்பது நாப்பது சதமானம் கழிவுன்னு அம்மா அப்பாவைத் தவிர எல்லாப் பொருட்களுமே (ஏற்கெனவே 300 சதம் விலை வச்சு வித்து முதலெடுத்தபின் ) நமக்குச் சகாயமா கிடைக்க வைப்பாங்க. இந்த ஸேலும் கூட ஒரு நாளில் முடியாது. மூணு நாலுநாள் ஸேலா இருக்கும். கழிச்சுக் கட்டணுமுன்னா நாட்கணக்குப் பார்த்தால் ஆகுமா?
ஏவொன் நதி

கிறிஸ்மஸ் அலங்காரம் எல்லாம் அம்பது, அறுபது சதம் தள்ளுபடின்னு இருந்துட்டு, ஸேல் முடிஞ்ச மறுநாள் (டிசம்பர்30) தடாலடியா 75 சதம் கழிவுன்னு போர்டு தொங்கும். கிடக்கட்டும் 100 சதம் கழிவுன்னா எதாவது வாங்கணுமுன்னு இருப்பேன்.

ஆங்.....என்ன சொல்லிக்கிட்டு இருந்தேன்னு..... கிறிஸ்மஸ் பண்டிகையன்னிக்கு ஊர் முச்சூடும் கடைகண்ணி எல்லாம் மூடிருவாங்க. அன்னிக்கு டிவியில் கமர்ஸியல் கூட கிடையாதுன்னா பாருங்க. நம்ம ஜனங்களுக்கு அந்த ஒரு நாள் ஊரே ஜிலோன்னு கிடக்கறது மனசை என்னவோ பண்ணிரும்போல. மக்கள்ஸ் நாடி புடிச்சுப் பார்த்தாப்பலே மறுநாள் ஸேல் திருவிழாவேற ஆரம்பிக்குதா..... ஊர் சனம் முழுசும் ஓடி ஓடி 'வாங்க'க் கிளம்பிருவாங்க. இந்த வருசம் எங்கூர்லே(நிலநடுக்கம் புகழ் கிறைஸ்ட்சர்ச்) மட்டும் 30 மில்லியன் ஸேல் ஆச்சாம்.(நாம் ஒன்னும் வாங்கலை)

இப்படி....இருக்கற கொஞ்ச நஞ்சக்கூட்டமும் மால்களில் திரியும்போது நாம் ஜாலியா தோட்டத்துலே நிம்மதியா உலாத்தலாமுன்னு போனோம்.(ஊர் ஜனத்தொகையில் சுமார் 75 ஆயிரம்பேர் நிலநடுக்கம் காரணம் ஊரைவிட்டுப் போயிட்டாங்க. enough is இனஃப்)

தோட்டத்து மெயின் நுழைவாசல் பக்கமே ஒரு அரைவட்டக் கூடாரம். இதுதான் இப்போ எங்க ஊருக்கு கதீட்ரல் சதுக்கம் இல்லாத குறையைத் தீர்த்து வைக்குது. ஊருக்கே எண்டர்டெய்ன்மெண்ட் செண்டர் இதுதான் இன்னும் சில வருசங்களுக்கு. அதிலும் மூணு மாசத்துக்கு முன் ரக்பி உலகக்கோப்பைப் போட்டிகள் வேற நம்ம நாட்டுலே நடந்துச்சே. (ஹூம்.... எங்கூர்லே நடக்க வேண்டியது. ஆட்டத்தால் இடம் மாறி இந்த 'ஆட்டம்' ஆக்லாந்துக்குப் போயிருச்சு) உள்ளே பெரிய ஸ்க்ரீன் வச்சு ஊர்மக்களைக் குஷிப்படுத்த செஞ்ச ஏற்பாடு இது. வாசலில் உலகக்கோப்பை டிஸைன் ஒன்னு நின்னுக்கிட்டு இருக்கு. அலங்கார வளைவுகளில் அப்போ வண்ணவிளக்குகள் போட்டு வச்சுருந்தாங்களாம். சென்னையில் ஒரு வளைவு விடாம அரசியல் பெருச்சாளிகளின் கட் அவுட்ஸ் பார்த்த கண்களுக்கு இது வெறுமையாக் காட்சி அளித்தது என்பதே உண்மை:-)
அரைவட்டக் கூடாரத்தின் பின்னே கொஞ்ச தூரத்தில் தெரிவது சர்க்கஸ் கூடாரம். இருக்கற ஆட்டம் போதாதுன்னு சர்க்கஸ் ஆட்டம் வேற வந்துருக்கு, ஒரு மாசத்துக்கு.

பார்க்கிங்கில் வண்டியை நிறுத்திட்டுத் தோட்டத்தின் ஊடே போகும் ஏவொன் நதியை(!) ஒட்டிய பாதையில் நடந்தோம். மறு கரையில் ரொட்டித்துண்டுகளைப் பிய்ச்சுத் தண்ணீரில் போட்டுக்கிட்டு இருந்துச்சு ஒரு குடும்பம். ஏகப்பட்ட வாத்துகள் அடிச்சுப்புடிச்சுப் பாய்ஞ்சு பாய்ஞ்சு லபக்கிக்கிட்டு இருந்ததுகள். (அடடா..... நாமும் ஒரு ப்ரெட் பாக்கெட் வாங்கி வந்துருக்கலாம்! மாத்தி யோசிச்சால்.... பேசாம இங்கே நாம் உள்ளேயே ஒரு ப்ரெட் கடை போட்டோமுன்னா...நம்மை மாதிரி வரும் மறதி மாஸ்டர்களுக்கு உதவியா இருக்காது? )
நடக்க வேணாமுன்னா இதுலே ஏறிச் சுத்திப்பார்க்கலாம். அஞ்சே டாலர்ஸ் தான்.

பாலம் தாண்டி தோட்டத்துக்குள் பிரவேசித்தோம். தகவல் நிலையத்தைத் தொட்டடுத்த குளத்தில் ஏகப்பட்ட மரங்கள். நல்லவேளை இதுகள் இன்னும் விழலை. இந்த மரங்களில் ஷாக் (Shag)பறவைகள் ஏராளமாக் கூடு கட்டி வசிக்குதுங்க. தண்ணீரில் ஒரு பத்துப்பனிரெண்டு வாத்துகள். 'நிலநடுக்கம் வந்தப்ப நீங்க என்ன செஞ்சீங்க'ன்னு விசாரிச்சால், 'பயந்துக்கிட்டு தலையைத் தண்ணிக்குள் இப்படி வச்சுக்கிட்டேன்'னு செஞ்சு காமிக்குது ஒன்னு:-)
இந்தக் குளத்தைச் சுற்றி அங்கங்கே பெஞ்சுகள் போட்டு வச்சுருப்பாங்க. 'எங்கும் தேடி, அமைதியை இங்கு கண்டேன்'னு ஒரு போர்டு கூட முந்தி இருக்கும். அதையெல்லாம் ஒன்னும் காணோம். பெஞ்சுங்க கூட புதுசா சமீபத்துலே செஞ்சதுபோல இருக்கு. அப்ப..பழசெல்லாம்...... அழிவில் போயிருச்சோ என்னவோ?
ஃபெர்ன் ஹவுஸ்

இதுக்கு அடுத்த பக்கம் ஒரு ஃபெர்ன் ஹவுஸ். உள்ளே சுவர்கள் எல்லாமே ஃபெர்ன்மரத் தடிகள்.இது சேதம் ஒன்னும் இல்லாம அப்ப இருந்தது போலவே இப்பவும். இதுக்கு வெளியில் ஒரு புதுவிதமான மலர்களுடன் ஃப்ளாக்ஸ் போல ஒரு வகைச்செடி. சட்னு பார்த்தால் ப்ளாஸ்டிக் பூக்களோன்னு தோணுது! இப்படி ஒரு நிறத்தில் பூக்களை நான் இதுவரை பார்த்ததே இல்லை!
அடுத்து இருந்த பத்துப்பனிரெண்டு மீட்டர் சுற்றளவுள்ள ஒரு பெரிய மரம் வெட்டப்பட்டிருக்கு. அடிமரத்தை ஒரு மேடையா மாத்தி, அதுலே மரத்தால் ஆன மூணு சின்ன இருக்கைகளை அடிச்சு வச்சுருக்காங்க.
சீஸன்களுக்குத் தகுந்தாப்போல பூக்கும் வகைகளைக் கொண்டுவந்து அழகா அடுக்கடுக்கா அடுக்கி வைக்கும் கன்ஸர்வேட்டரிக்குள் விஸிட்டர்ஸ்
போக முடியாதபடி பூட்டி வச்சுருக்கு. கண்ணாடிக் கதவில் அபாய அறிவிப்பு ஒட்டி வச்சுருக்கு, சிவில் டிஃபென்ஸ் எமர்ஜென்ஸி மேனேஜ்மெண்ட். ஜூன் 23க்கு வந்த நிலநடுக்கத்தில் பழுதாகிப்போச்சாம் இது. ( முதலாம் பானிப்பெட் போர், ரெண்டாம் பானிப்பெட் போர்ன்னு சரித்திரத்தில் வகைப்படுத்துவதைப்போல நாங்களும் 2010 செப் 4, டிசம்பர் 26, 2011 ஃபிப்ரவரி 22, ஜூன் 23, அக்டோபர் 9 , டிசம்பர் 23 ன்னு வகைவகையாச் சொல்லுவோம்)

'ஆடி' முடிச்சதும், வந்தது எந்த அளவில் இருந்துருக்குமுன்னு ஒரு யூகம். இதுக்காகவே இருக்கும் ஒரு வெப்ஸைட்டில் அடுத்த அஞ்சு நிமிசத்தில் ரிக்டர் ஸ்கேலில் என்ன அளவுன்னு தகவல் வந்துரும். அதைப் பார்த்து நாம் யூகிச்ச அளவாவே அது இருந்தால் அதுக்குக்கூட ஒரு (அற்ப) மகிழ்ச்சி அடைவோமுன்னா பாருங்க. கணினி பயன்படுத்தும் சமயம் இந்த நடுக்க ஸைட்டுக்காகவே ஒரு ஜன்னலைத் திறந்து வச்சுக்குவோமுன்னா பாருங்களேன்:-))))) அப்பவே சொல்லலை இது 4.5 இருக்குமுன்னு!!!! மனுச மனசைப்போல ஒரு விசித்திரமான வஸ்து ஏதும் உண்டோ? வரவர எதுக்குத்தான் மகிழ்ச்சி அடைவது என்ற விவஸ்தை இல்லாமப் போயிருக்கே!

வந்தது நிலநடுக்கமா இல்லை ஆஃப்டர் ஷாக்கான்னு எர்த் க்வேக் கமிஷன் கொஞ்ச நேரத்துலே அறிவிப்பு செய்யும். நிலநடுக்கமுன்னு சொன்னாங்கன்னா நாங்க உடனே வீட்டுக்குள்ளும் வீட்டைச்சுத்தியும் போய் பார்த்து புதுசா(?!) எதாவது விரிசலோ உடைசலோ உண்டாகி இருக்கான்னு கவனிச்சுட்டு அப்படி ஏதேனும் இருந்தால் க்ளெய்ம் போடுவோம். அவுங்க வந்து பரிசோதிச்சுப் பார்த்து அதைப் பழுதுபார்க்கத் தேவையான நடவடிக்கை எடுப்பாங்க.

பழையபடி ஆஃப் ட்ராக் போயிட்டேன்னு நினைக்காதீங்க. இனி எங்கள் வாழ்க்கையே இதைச் சுற்றிதான்னு ஆகிப்போச்சு. என்ன பேச ஆரம்பித்தாலும் கடைசியில் பேச்சு வந்து சேருவது இந்த டாபிக்லேதான்:(

இந்த கன்ஸர்வேட்டரிக்குள்ளே நுழைஞ்சு போனால் அடுத்த பக்கம் ஒரு பிரமாண்டமான Gக்ளாஸ் ஹவுஸ் இருக்கு. அதன் ஒரு பகுதியா காக்டெஸ் கார்டன். எனக்கு இந்தத் தோட்டத்துலேயே ரொம்ம்பப்பிடிச்ச பகுதிகள் இவை இரண்டும்தான். கண்ணாடி வீட்டுக்குள்ளே வாழை, காஃபின்னு அருமையான செடிகளும், எப்பவும் சலசலன்னு சத்தத்தோடு வழியும் நீர்வீழ்ச்சிகளுமா அந்த மொத்த இடமும் வெதுவெதுன்னு நல்லா இருக்கும். கூடவே உஷ்ணப்பிரதேசக் காடுகளுக்கான ஒரு மணமுமா.... ஹைய்யோ....
அந்த கள்ளிச்செடிப் பகுதியில் அட்டகாசமான கள்ளி வகைகள் அப்படியே அள்ளிக்கிட்டுப்போகும். பாறைமேல் பாம்பு போல் நெளிஞ்சு வளைஞ்சு வளர்ந்து போகும் கள்ளி பார்க்கவே சூப்பரா இருக்கும். இந்தக் கண்ணாடிக்கட்டிடமும்(கன்னிங்ஹாம் ஹவுஸ்) ரொம்பவே பழுதாகி உள்ளே இடிஞ்சு விழுந்துருச்சாம். அதனால் நமக்கு நோ எண்ட்ரி:(

இந்தப் பழுதடைஞ்ச கட்டிடத்தின் எதிரில் நம்ம ரோசாப்பூத் தோட்டம். வட்டவடிவில் அமைஞ்சுருக்கு. நாலு கால் வட்டங்கள் நாலு வாசல் இப்படி எல்லாம் நாலுநாலு. உள்ளே வளைவுகள் எல்லாம் அமைச்சு கொடி ரோஸ்களும் கால்வட்டங்களில் நிலரோஸ்களுமா பல நிறங்களில் பூத்துக்குலுங்குது. மொத்தம் 104 வகைகள். இப்போ 'சீஸன் காலம்':-)

ரோஸ் தோட்டம் நடுவில் ஒரு சூரிய கடிகாரம்

இதையெல்லாம் ஒரு பார்வை பார்த்துக்கிட்டே ஹெர்பல் கார்டன் பகுதிக்குப் போனோம். ஒரே சோகம். 'என்னைக் காணோம்':(
இடப்பெயர்ச்சியில் இருக்கு இந்தப் பகுதி.

மீதியை இன்னொரு நாள் பார்த்துக்கலாமுன்னு கார் பார்க்கிங் வந்து வண்டிக்குள் ஏறி உட்கார்ந்தோம். அடுத்த விநாடி ஒரு 4.1. வண்டி குலுங்கியதை வச்சு , நான் நாலுன்னு சொன்னேன். ஒரு பாய்ண்ட் கூடிப்போச்சு:(

இனிய வாழ்த்து(க்)கள் !!!!

2012-01-01T15:44:00.008+13:00

பதிவுலக மக்கள்ஸ் அனைவருக்கும் 'ஆங்கில'ப் புத்தாண்டுக்கான இனிய வாழ்த்து(க்)கள்.

வழக்கம்போல் முந்திரிக் கொட்டையாட்டம் புதுவருசப்பொறப்பு கொண்டாடியாச்சு. டேட் லைனில் இருக்கோமுன்னு ஊர் உலகத்துக்கு முன்னே எதுன்னாலும் செஞ்சுருவோம். இப்போ எங்களுக்கு டே லைட் சேவிங்ஸ் வேற இருப்பதால் இது நார்மல் டெலிவரி இல்லையாக்கும் கேட்டோ! சிஸேரியன்:-)))) சரியா ஒரு மணி நேரத்துக்கு முன்னே 'பிறப்பிக்கப்பட்ட' குழந்தை இந்த 2012.

ராத்திரி 12க்கு டிவி முன்னாலே வந்து நின்னு 'சொல்லிட்டானா சொல்லிட்டானா'ன்னு கேட்டால்...... யாருக்குத் தெரியும்? கடிகாரம் சொன்னா கேக்கமாட்டாராம். எல்லாத்தையும் டிவிக்காரன் வந்து சொல்லணும்! அவனும் கவுண்ட் டவுன் பத்துன்னு ஆரம்பிச்சு ஒன்னு முடிஞ்சதும் ரெண்டு நிமிசத்துக்கு பட்டாஸ் வெடிச்சு வாண/ன வேடிக்கை காட்டுனதும், அப்பாடான்ற நிம்மதியோடு சாமியறையில் இருந்த எனக்கு ஹேப்பி நியூ இயர் சொல்லிட்டு சாமியைக் கும்பிட்டுவிட்டு, அதுவரை எரிஞ்சுக்கிட்டு இருந்த 'அலங்கார விளக்கு'களை அணைச்சுட்டுப் படுக்கையில் போய் விழுந்தார். எண்ணி அஞ்சாவது நிமிசம், 'கச்சேரி' ஆரம்பம் ஆச்சு. பயங்கர ஆர்க்கெஸ்ட்ரா. எந்த நாட்டு இசைன்னு பிரித்து அறிய முடியலை எனக்கு:(

என் ரெண்டு கைகளிலும் இருக்கும் ஆள்காட்டி விரல்களைக் காதுகளுக்கு அடைப்பானாக்கி, 'கொஞ்சநாளா பதிவு ஏதும் எழுதலையே'ன்னு மனசுக்குள்ளே எழுதிப்பார்த்துக்கிட்டே கிடந்தேன். ஏகப்பட்ட சமாச்சாரம் இருக்கு. ஒவ்வொன்னாச் சொல்ல ஆரம்பிக்கணும்.
வருசப்பிறப்பன்னிக்கு யானை வாங்குனா விசேஷமாம். பாலத்து ஜோசியர் சொன்னாரா? அவர் எதுக்கு? இதுக்கெல்லாம் நானே நல்லதுகெட்டது பார்த்துச் சொல்லிடமாட்டேனா? எனக்காக ஒன்னு சண்டே மார்கெட்டில் காத்து நின்னது ஞானக்கண்ணில் தெரிஞ்சதே:-)

போன ஞாயிறு கிறிஸ்து பிறப்பைக் கொண்டாடுனப்ப கோபாலின் வகையில் ரெண்டு பேரும், மகளின் வகையில் மூவருமா இந்த எட்டு நாளில் சேகரிப்பு ஆறு.
ஜப்பான்காரர்களின் கலையான ஒரிகாமியில் செஞ்சதை அப்படியே சீனர்ஸ் வெள்ளைக் களிமண்ணில் செஞ்சு நியூஸிக்கு அனுப்பி, ஒரு இந்தியக்கிவியை வாங்க வச்சுட்டாங்கப்பா. இதுலே இது buy one get one free வேற! இப்பெல்லாம் மால்களிலேயே அங்கே வாங்கும் பரிசுப்பொருட்களுக்கு இந்த சீஸனில் மட்டும் Gift Wrap போட்டு அழகாப் பொதிஞ்சு கொடுத்துடறாங்க. அந்த ரெண்டில் ஒன்னு மகளுக்குக் கொடுத்துடலாமுன்னு ஐடியாவேற நான் கொடுத்தேன். போட்ட கணக்கு தவறலை. பொதியைத் திறந்து பார்த்த மகள் இது அம்மாவுக்குப் பொருத்தமான பரிசு என்று எனக்கே(!!!) திருப்பிக் கொடுத்தாள்:-))))))
மகள் கொடுத்த பொதியில் மூன்று மெட்டாலிக் யானைகள் முதுகில் மெழுகுத்திரி விளக்கோடு! கோபம் வேண்டாம். கொளுத்தமாட்டேன்னு அதுகளுக்கு வாக்குக் கொடுத்தேன்.
கொஞ்சம் கிறிஸ்மஸ் அலங்காரங்கள் வாங்கி நம்ம செல்லங்களின் மரத்துக்கு அணிவிச்சேன். லைவ் க்றிஸ்மஸ் ட்ரீ! சொல்லிவச்சதுபோல கிறிஸ்மஸ் லில்லீஸ் பூத்தது. மஞ்சள். நட்பின் வண்ணம்.
தோழி வீட்டில் கிறிஸ்மஸ் கொண்டாட அழைப்பு. லஞ்சு வேண்டாமுன்னு நாங்கள் வீட்டிலேயே சாப்பிட்டுட்டுப் போய் டிஸ்ஸர்ட்க்கு மட்டுமுன்னு ஒரு விஸிட்:-)

தின்னது செரிக்கன்னு வெறிச்சோடி இருக்கும் சிட்டி மாலுக்குள்ளே ஒரு நடை. சூரியகாந்திகளை அடுக்கி நட்டுவச்சு எல்லாம் ஒரே ச்மயத்தில் பூத்து நிக்குது. பார்க்க ஒரு அழகுதான்!வருசத்தில் இன்னிக்கு ஒரு நாள் மட்டும் எல்லாக்கடைகளுக்கும் விடுமுறை. எங்க பக்கங்களில் கிறிஸ்மஸ் பண்டிகைக்கு டிவியில் கமர்ஸியல் ஃப்ரீ டே! அத்தை வாங்கு இத்தை வாங்குன்னு விளம்பரம் ஒன்னும் இல்லாம நிம்மதியா இருக்கலாம்.
இன்னிக்கு இதுவரை நல்லகாலம். குலுக்கல் வெறும் ரெண்டே முறைதான். அதுவும் இப்போ ஒரு 14 மணி நேரமா கப்சுப். இப்படியே இருந்துட்டால் இனி எல்லாம் நலமே! சாயுங்காலம் கோவிலுக்குப்போய் அப்பீல் செஞ்சுக்கிட்டு வந்தால் ஆச்சு.

நண்பர்கள் அனைவருக்கும் புத்தாண்டு வாழ்த்துகளை மீண்டும் சொல்லிக் கொள்வதில் பெரு மகிழ்ச்சி அடைகின்றேன்.

என்றும் அன்புடன்,
துளசி.

மறுபடியும்............ ஆ......ட்டம்:(

2011-12-23T17:32:00.006+13:00

நலம் நலம் நலம்.

பண்டிகைக்கு இன்னும் ரெண்டே நாள்தான் இருக்குன்னு ஜனம் அங்கே இங்கேன்னு கடைசி நிமிச ஷாப்பிங் செய்ய அலை மோதிக்கிட்டு இருக்கு. ஊரோடு ஒத்து வாழணும் என்ற கணக்கில் சாயங்காலம் நாமும் போகலாமுன்னு நினைப்பு. இன்னிக்குத்தான் வேலையில் கடைசி நாள். குறைஞ்சபட்சம் இனி 10 நாளைக்கு எல்லா இடங்களிலும் விடுமுறை.

மேஜர் நிலநடுக்கம் வந்தபின் இது முதல் கிறிஸ்மஸ். மக்கள்ஸ் மனசில் 'நிலையாமை' இடம் பிடிச்சதால் இன்றே இங்கே இப்போதேன்னு வாழ்க்கை. நாமும் இந்த 24 வருசங்களில் வழக்கமில்லாத வழக்கமா இந்த வருசம் கொஞ்சம் மின்விளக்கு அலங்காரம்(!!!!) ஜன்னலில் போட்டு வச்சுருக்கோம்.
இன்று மதியம் தலை வலிக்குதுன்னு வழக்கமில்லாத வழக்கமா ஒரு பத்து நிமிசம் படுக்கலாமுன்னு போய்ப் படுத்தேன். கையில் 'ராயர் காப்பி க்ளப்'. ரெண்டு பக்கம் கடந்திருக்கும். கண்ணை லேசா அசத்துது. அப்போ.....தடதடன்னு வீடே ஆட்டம். அப்படி ஒரு குலுக்கல். எழுந்து வெளியே ஓடலாமுன்னா தரையில் நிக்கமுடியலை அப்படியே தள்ளுது. எல்லாம் ஒரு 20 விநாடிகள்தான்.

நின்னவுடன் என்ன செய்யலாம் எதாவது சாமான்கள் விழுந்துச்சான்னு பார்க்க நாலடி எடுத்து அடுத்த ஹாலுக்குள் போகுமுன் இன்னொரு தடதட...... சாமி அறையில் ஷோகேஸ் கதவு ஆடுன வேகத்தில் தானே திறந்து பார்பி டால்( பாவம்ப்பா...புடவை கட்டுன இண்டியன் பார்பி) விழுந்துட்டாள். கூடவே சிலபல யானைகளும் புள்ளையார்களும்.

கோபால் உடனே ஆஃபீஸில் இருந்து ஓடிவந்தார். 'நான் இருக்கேன்'னதும் திரும்ப ஓடிப்போனார். போதும் வேலை பார்த்ததுன்னு எல்லோரும் நினைச்சபடியால், ஒரு மணி நேரத்தில் கிளம்பி வந்துட்டார். அதுக்குள்ளே நண்பர்கள் ஃபோனில் கூப்புட ஆரம்பிச்சு நலம் விசாரிக்க ஆரம்பிச்சுருந்தாங்க. நாங்களும் ரெண்டு பக்கத்து வீடுகளிலும் இருக்கும் அயல்வாசிகள் நலமான்னு எட்டிப்பார்த்துட்டு வந்தோம். எதுத்த வீட்டுக்காரர் ஓடிவந்து நலமான்னு கேட்டுட்டுப் போனார். அப்பப் பார்த்து ஒன்னு வந்துச்சு ரொம்ப ஃபோர்ஸோடு. க்ளிங்ன்னு கண்ணாடி விழுந்த சப்தம். நின்னு பார்க்க நேரமில்லைன்னு நானும் கோபாலும் வெளியே பாய்ஞ்சோம்.

இந்த ரெண்டு மணி நேரத்துக்குள்ளே சின்னச்சின்னதா ஒரு பத்துப்பதினைஞ்சு தடதடப்புகள். கதவு ஜன்னல்கள் எல்லாம் ஆடி ஓய்ஞ்சு நிக்குதுகள். பெருசா ஒரு மூணு!

5.8,

5.3,

6.0

மஹாலக்ஷ்மி கீழே விழுந்துட்டாப்பா:(

டிவியில் நிகழ்ச்சிகள் எல்லாம் நிறுத்திட்டு லைவ் ரிப்போர்ட்டுகள். எல்லா ஷாப்பிங் செண்டர்களையும் மூடியாச்சு. சூப்பர்மார்கெட்டுகள் அடைப்பு. கீழே விழுந்து உடைஞ்ச ஒயின் பாட்டில்கள் க்ளீனிங் அப் இருக்கே!

ஏர்ப்போர்ட் காலி பண்ணீயாச்சு. ஓடிக்கொண்டிருந்த ரயில்களை நிறுத்திவச்சுட்டாங்க.

26,000 வீடுகளுக்கு மின்சாரம் இல்லை. மலை முகடுகளில் இருந்து பாறைகள் விழ ஆரம்பிச்சுருக்கு. ஆறு & கடல்பக்கத்து இடங்களில் இந்த லிக்யூஃபேஷன் பொங்கி வழிஞ்சு எல்லா 'அழுக்குகளும்' சேர்ந்து வீடுகளைச் சுற்றிக் குளம் கட்டி நிக்குது.

பதினைஞ்சு நிமிசத்துக்கு ஒரு தடவை டைம்டேபிள் போட்டுக்கிட்டு ஆட்டம் தொடர்ந்து வந்துக்கிட்டே இருக்கு. இன்னும் ஒரு நாலைஞ்சு நாட்களுக்கு பெருசு பெருசா வரக்கூடுமாம். பேட்டர்ன் இப்படின்னு நிபுணர்கள் டிவியில் வந்து சொல்லிக்கிட்டு இருக்காங்க.

சிவில் டிஃபென்ஸ் பிரிவு, இழப்புகளையும் சேதாரங்களையும் பார்வையிடப் புறப்பட்டாச்சு. ஏற்கெனவே சேதாரம் ஆகி காலி செய்யப்பட்ட பல கட்டிடங்கள் தானே தன்னை இடிச்சு தரையோடு தரையாகிக் கிடக்காம். வீட்டை விட்டு வெளியில் போகாதே. தேவை இல்லாம செல்ஃபோன் பயன்படுத்தாதே. எதாவது சொல்லணுமுன்னா டெக்ஸ் மெஸேஜ் (SMS) கொடுத்துக்கோன்னு டிவியில் வந்து எங்களை 'மிரட்டி' வச்சுருப்பதால் உங்களுக்கு சேதி எழுதிகிட்டு இருக்கேன். நாட்டு நடப்பு இனி டிவியில் தான். பார்த்து ஆகணும்.

இப்போதைக்கு நம்ம வீட்டில் மின்சாரம் & தண்ணீர் இருக்கு. ஆனால் எப்போ எதுவரைன்னு சொல்ல முடியாது. பொழைச்சுக்கிடந்தா புது வருசத்தில் பார்க்கலாம்.

தனி மடலிலும் சாட் லைனிலும் வந்து விசாரித்த நட்புகள் அனைவருக்கும் மனமார்ந்த நன்றிகள். இன்று இந்த நிமிசம் நான் இருக்கேன். மகளும் வந்துருக்காள். மூவரும் ஒர் கூரையின் கீழ் இருக்கோம்.

அனைவருக்கும் விழாக்கால வாழ்த்து(க்)கள்.

கத்திக்குத் தப்ப வழி உண்டா?

2011-12-21T13:48:00.002+13:00

மாருக்குப் பக்கத்தில் என்னமோ சின்னக் கட்டி போல இருக்கே..... அப்புறம் பார்த்துக்கலாமுன்னு கொஞ்சம் அசட்டையா(??) இருந்தது இப்போ தப்பாப் போயிருச்சு போல :(

மகளிடம் லேசுபாசாய்ச் சொன்னதும் லோக சங்கதிகளில் தெளிவா இருக்கும் மகளுக்கு ஒரு சின்ன அதிர்ச்சி. என்னம்மா இவ்ளோ நாளா ஏன் ஒன்னும் சொல்லலைன்னு லேசாய் கடிஞ்சுக்கிட்டு மருத்துவரைப் பார்க்க..... எதுக்கும் ஒரு விசேஷ மருத்துவரைப்போய்ப் பாருங்கன்னு அவர் சொல்லி இருப்பார்.

அங்கே ஒரு மருத்துவப் பரிசோதனையும் நடந்தது. சேதிக்காகக் காத்திருந்த மகளுக்கு இன்னொரு அதிர்ச்சி. எல்லாம் நண்டுவளை சமாச்சாரம்தான். சட்டுப்புட்டுன்னு எடுத்து எறியலாமுன்னா..... அறுவை சிகிச்சை தாங்கும் உடம்பா? ரேடியேஷன், கீமோதெரப்பி இதையெல்லாம் வலி பொறுத்து சமாளிக்கத் தெம்பு இருக்குமான்னு ஒரு பயம்.

முந்தி ஒரு காலத்துலே 'சார் தந்தி'ன்ற குரலைக் கேட்டதும் உடம்பெல்லாம் பதைபதைச்சு கண்ணுலே கரகரன்னு கண்ணீர் வழிய அழ ஆரம்பிச்சுருவாங்க பாருங்க அதே எஃபெக்ட்டுதான் இந்த 'ஆப்பரேஷன்' என்ற சொல்லுக்கும். பெருசோ சிறுசோன்றது பிரச்சனை இல்லை. 'சொல்' காதில் விழுந்ததும் மனசு அப்படியே நொறுங்கிப்போகுது:(
நெருங்கிய தோழி ஒருவரின் தாய். வயசு வேற 74. ஆபரேஷன் மற்றும் ரேடியேஷன், கீமோதொரபிக்கு அவர் உடல்நிலைமை தாங்காது என்று பயப்படுகிறார். சென்னையில் ஆயுர்வேதம் மற்றும் சித்தா மருத்துவத்தில் இந்நோய்க்கு மருத்துவம் இருக்கிறதா? இன்றைய நிலையில் அவர் வலியில்லாமல் தன் கடைசி காலத்தை கழிக்க வேண்டும் என்பது நம் விருப்பம். தோழிதான் என்ன செய்யறதுன்னு தெரியாமக் கிடந்து திண்டாடறார்.

அறுவை சிகிச்சை ஒன்றுதான் இப்போதைக்கு என்று இருந்தால் சர்ஜரி முடிந்தவுடன் ஆஃப்டர் கேர் நல்ல முறையில் இருக்கும் மருத்துவமனைகளையும் சொல்லுங்க. புற்று போல (அடடா.... இங்கேயும் புத்து புத்துன்னே வருது பாருங்க) சென்னை முழுக்க முளைச்சுருக்கும் பல 'மருத்துவ மனைகளில்' அறுவைக்குப்பின் இருக்கும் சிகிச்சையைப் பற்றிய ஒரு அறிவு இல்லாமலே போயிருக்கு என்பது, மூணு வாரத்துக்கு முன்னால் கிடைச்ச கசப்பு மருந்து.

மாற்று மருந்து தேடுதல் தொடர்ந்துக்கிட்டே இருக்கு. நம்ம பதிவுலக நண்பர்களுக்கு எதாவது கூடுதல் விவரங்களும் சிகிச்சை முறைகளும் தெரிஞ்சுருந்தால் தயக்கம் இல்லாம இங்கே சொல்லுங்க ப்ளீஸ்.

காத்திருக்கோம் உங்கள் பதில்களுக்காக.

பஸ் (ஓடிப்)போயிருச்சா? அச்சச்ச்சோ.....

2011-12-19T14:42:00.002+13:00

மக்கள்ஸ் சொந்தமா பஸ்களை ஓடவிட்டுட்டு எல்லோரும் மொதலாளிமாரா இருந்தது 'யாருக்கோ' பிடிக்கலை:-( சந்தடி சாக்குலே நானும் ஒரு மூணு பஸ்ஸுக்குச் சொந்தகாரியானேன்னா பாருங்க. பதிவுலக நண்பர்கள் இங்கே வண்டி ஓட்டிக்கிட்டு ஆன்னா ஊன்னா பதிலடி கொடுத்துக்கிட்டும் ஆதரிச்சுக்கிட்டும் எதிர்வினைகள் கொடுத்துக்கிட்டே இருந்தாங்க. நல்லபடியா பதிவு போடும் மக்கள்ஸோட 'எழுத்துவேலைகள் அப்படியப்படியே நின்னுபோயிருந்துச்சு.
பஸ்ஸை நிப்பாட்டப்போறாங்கன்னு கூச்சல் கிளம்புனதும் இந்த கூகுள்+ மெள்ள மெள்ள வந்து இடம் பிடிச்சு நிக்குது இப்போதைக்கு. இதுலே நாம் இதுவரை 'கேள்விப்படாத நபர்கள் ' எல்லாம் உங்க வட்டத்துலே சேர்ந்துக்கவான்னு கேட்டுக்கிட்டே இருக்காங்களா..... யார் என்னான்னு ஒரு பிடியும் கிட்டமாட்டேங்குது . வேணாமுன்னு விடலாமுன்னா..... ஒருவேளை நம்ம 'ரசிகர்களா' இருந்துட்டா? தினமும் ஒரு பத்திருபது பேர் மெயில்பாக்ஸ் வழி வந்துக்கிட்டே இருக்காங்கப்பா.

கூகுள்ப்ளஸும் 'யாருன்னு தெரியலைன்னா சேர்த்துக்காதே. நிர்பந்தம் ஒன்னும் இல்லையாக்கும் கேட்டோ'ன்னாலும்.....
கடைசியா ஒரு வழி கண்டேன். அவுங்க வட்டத்துலே நமக்குத் தெரிஞ்சவங்க இருந்துட்டால்.....'ஆஹா...நண்பருக்கு நண்பர்' என்ற கணக்கு. நம்ம நட்டுதான் இப்போதைக்கு ஆபத்பாந்தவனா ஆதர்ஸக்குழந்தையா இருக்கான். இடதுபக்கம் ஒரு பார்வை. குழந்தை இருக்கானா...... சரி. நாமும் க்ளிக். ஆனா எதுக்கும் இருக்கட்டுமுன்னு 'ஜஸ்ட்'ன்னு ஒன்னு போட்டுவச்சு ஜஸ்டிஃபை பண்ணி இருக்கேன்.

அபி அப்பா , ஏற்கெனவே என்னை 'குலசேகரனை ஃபாலோ' பண்ண வச்சதுலே நம்ம கோபால் ஒரு கொலைவெறியோடு இருக்கார். இப்போ நட்டு படம் போட்டு வர்றவரும் அவரேன்னு தெரிஞ்சால் என்ன ஆகப்போகுதோ!!!
சரி. நீங்கெல்லாம் எப்படி இந்தப் பிரச்சனையை சமாளிக்கிறீங்கன்னு சொல்லுங்களேன்.

சீரியஸ் பதிவு என்றதால் நிலமையைக் 'கட்டுப்படுத்த' அழகுத்தெரப்பியா கொஞ்சம் படங்கள். எல்லாம் நம்மூட்டு ரோசாக்கள்.

அடடா..... என்ன அழகு!

2011-12-16T14:47:00.004+13:00

அடிபடாமப் பத்திரமாப் பாதுகாத்து பொதிஞ்சு வைக்கணுமா? அடுக்கடுக்கா அடுக்கும்போது ஒன்னையொன்னு இடிச்சுருமோ? நோ சான்ஸ்! அழகாப் Pபேக்கிங் பண்ணக் கத்துக்கணுமா? இயற்கையின் படைப்பில் இதைக் கொஞ்சம் எட்டிப்பாருங்க.

அடடா........ என்னமா அடுக்கி வச்சுருக்கு? என்ன கரிசனம் பாருங்களேன்! பிஞ்சுக்குழந்தையின் விரல்களோ! கருஞ்சிகப்பு கவருக்குள்ளே மெல்லிஸா நீளமான இளம் பிங்க் நிறத்தில் என்ன ஒரு வரிசைப்பா!

இன்னிக்கு மாய்ஞ்சு மாய்ஞ்சு ரசிக்கிறேனே...... இதே 'நான்' ஒரு காலத்தில் இதைப் பார்த்ததும் 'காணாமப் போயிருக்கேன்'! கண்ணெதிரில் இருந்தால் ( வேண்டாவெறுப்பா)உதவணுமே ...என்ன ஒரு நல்ல எண்ணம்.

பாட்டி வீட்டில் இருக்கும்போது....வாசலில் கீரைக்காரம்மா வந்து நின்னால் போதும். கூடையை இறக்குமுன் புழக்கடை வழியா நான் வெளியேறிடுவேன். இதே ட்ரீட்மெண்ட்தான் அந்தப் பிஞ்சு விரல்களுக்கும்.

ஆனால்.....வடை செஞ்சு முடிக்கும்போது மொதல் ஆளா 'டாண்'ன்னு வந்து நிக்கறதுலே மட்டும் என்னை மிஞ்சமுடியாது:-))))

வாழ்க்கையில் முதல்முதலா நானே துணிஞ்சு ஒரு சமயம் சண்டிகர் சிங்ளாக் கடையில் இருந்து ஒன்னு வாங்கிவந்தேன். இந்த ஊருக்குமே இது கிடைப்பது அபூர்வம்தானாம். நம்மைப்போல காய்ஞ்சதுங்களுக்காகவே மொந்த வாழைக்காய், கப்பக்கிழங்கு, முருங்கைக்காய், சின்ன வெங்காயம் வெள்ளைப்பூசணின்னு அப்பப்ப கேரளாவில் இருந்து வருது. வந்து இறங்கும்போதே 'காய்ச்சல்'தான்.

மறுநாள் 'ஆய' ஆரம்பிச்சதும் அழகு ஒவ்வொன்னா வெளிப்பட்டுச்சு. தடிமனா இருக்கும் கருஞ்சிகப்பு மூடியைத் திறந்தால்.......வரிசை அடுக்கு. பூக்கள்!

ஒவ்வொன்னா எடுத்துப்பிரிச்சுத் திறக்கணும்.நட்டநடுவில் ஒரு நரம்பு. கிள்ளித் தூக்கிப்போடு. அடுத்து ஒன்னொன்னிலும் ஒரு கண்ணாடி இதழ். அடி ஆத்தீ! கண்ணாடியைத் திங்கலாமோ? இதையும் தூக்கி வீசத்தான் வேணும். இப்போ கையில் உள்ளதை தண்ணீர் உள்ள ஒரு பாத்திரத்தில் மிதக்கவிடணும். உம்..... இன்னொரு விஷயம் விட்டுப்போச்சே. ஒரு சின்னக் கிண்ணத்தில் ரெண்டு ஸ்பூன் எண்ணெய் எடுத்துப் பக்கத்தில் வச்சுக்குங்க. விரல்களில் நம்ம விரல்களில் கறைபடியாம இருக்க லேசா அதை அப்பப்பத் தொட்டுக்கணும். ஒரு வரிசை முடிஞ்சதும் அடுத்த தடித்த மூடியைத் திறக்கணும். இப்படி ஒவ்வொன்னா முடிச்சுக்கிட்டே வரும்போது விரல்களின் பருமன் சீராக் குறைஞ்சுக்கிட்டே வரும். இனி உரிச்சு எடுக்கமுடியாமல் கட்டக்கடைசியா இள மஞ்சள் நிறத்தில் குட்டியா ஒரு கூம்பு. மாசுமருவில்லாமல் மொழுமொழுன்னு பட்டுத்துணியில் செஞ்சதுபோல் இருக்கும் அந்த அழகை.....வீசவேண்டியதுதான்.

நரம்புகளும் கண்ணாடி இதழ்களுமா கழிச்சுக்கட்டுவது அதிகமாத்தான் இருக்கு. இல்லே?

தண்ணீரில் போட்டு வச்சுருக்கும் பூக்களை உங்கள் விருப்பத்திற்கு கறியாகவோம் கூட்டாகவோ இல்லை 'என் விருப்பத்திற்கு' வடையாகவோ சமைப்பது இனி உங்கள் கையில்.

எதுவா இருந்தாலும் முதல் விதி ஒன்னு இருக்கு. கொதிக்கும் தண்ணீரில் சுத்தப்படுத்தியப் பூக்களை ரெண்டு நிமிஷம் போட்டு எடுத்துத் தண்ணீரை ஒட்டப்பிழிஞ்சு எடுத்துறனும். பார்த்து...... கை பத்திரம் . கொதி நீர், பயங்கர சூடு கேட்டோ! துளையுள்ள காய்வடிகட்டும் தட்டு இருந்தால், அதில் போட்டு, நீரை வடியவிட்டு எடுத்துப் பிழிஞ்சு வச்சுக்குங்கோ. அடுத்த விதி... அதைப் பொடியா நறுக்கிக்கணும்.

ஆச்சா...... வாங்க, இனி சுடலாம்.

கடலைப்பருப்பு - ஒரு கப்
பச்சை மிளகாய் - 4 அல்லது 5
இஞ்சி - ரெண்டங்குலத்துண்டு( தோல் சீவியது)
பெருங்காயத்தூள் - அரைத்தேக்கரண்டி
உப்பு - முக்கால் தேக்கரண்டி
பெரிய வெங்காயம் - 2 ( பொடியா அரிஞ்சது)
சோம்பு (விருப்பம் என்றால் மட்டும்)- ஒரு தேக்கரண்டி.

கடலைப்பருப்பை ஒரு மணி நேரம் ஊற வச்சு தண்ணீரை வடிச்சுட்டு பச்சை மிளகாய், உப்பு, இஞ்சி, பெருங்காயத்தூள் சேர்த்து ஒரு ஸ்பூன் தண்ணீர் சேர்த்து கெட்டியா, கரகரன்னு அரைச்சு எடுத்துக்குங்க. இதுலே நறுக்கி வச்சுருக்கும் வாழைப்பூ, வெங்காயம், சோம்பு சேர்ப்பதாக இருந்தால் சோம்பு எல்லாத்தையும் சேர்த்துப் பிசைஞ்சுக்கணும். (முதலில் ஒரு துளி எடுத்து மிளகு சைஸில் உருட்டி, விநாயகா, வடை நல்லபடியா வரணுமுன்னு வேண்டிக்கிட்டு ஜன்னல் ஓரம் வச்சுடணும். இது ஆப்ஷனல்) கைப்பிடி மாவு எடுத்துச் சின்ன உருண்டைகளா உருட்டி வடை ஷேப்புலே தட்டி ஏற்கெனவே அடுப்பில் சூடாகிக்கிட்டு இருக்கும் எண்ணெயில் போட்டு பொரிச்சு எடுக்கணும்.லேசாச் சிவந்தமாதிரி இருக்கட்டும்.அப்பத்தான் மொறுமொறுன்னு இருக்கும்.(படம் பார்க்க)

கடலைப்பருப்பு ஊறவச்சு அரைக்க நேரம் இல்லைன்னா பொட்டுக்கடலையை ரெண்டு மூணு ஸ்பூன் தண்ணி தெளிச்சு அரைச்சுக்கலாம். மற்றபடி ஷேப் எல்லாம் முன்னே சொன்னது போலவே:-))))

பதிவர் சந்திப்புக்கு வாழைப்பூ வடை செஞ்சுருக்கலாம்தான். ஆனால் இன்னும் பூ வரலை. மரத்துக்கு வயசு வெறும் ஏழுதான்!

PIN குறிப்பு: படம் வீணாகுதேன்னு எழுதிய பதிவு:-)

துணிந்தகட்டைகளுக்கு மட்டும்...........

2011-12-14T12:51:00.014+13:00

உன் தலைமேலே கல்லு விழும். கூடவந்தா நீ திரும்பிப் போக முடியாது. கட்டிடம் இடிஞ்சு அதுலே மாட்டிக்குவே. நிலநடுக்கம் வந்தா அதுலே அப்படியே புதைஞ்சு போயிடுவே. இன்னிக்குச் செத்தா இன்னிக்கே பால். அப்புறம் 'ஐ ஆம் நாட் அவேர் ஆஃப் திஸ்' ன்னு 'இந்தியப்பிரபலம்' மாதிரி கூவிப் பிரயோசனமில்லை.

என்னடா இப்படி அறம் 'பேசி' வைக்கிறாங்களேன்னு கொஞ்சம்கூட பயமில்லாம 'நான் துணிஞ்சகட்டை'தான்னு சொன்னதும், 'சரி மேலே படிக்கிறேன் கேளு'ன்னாங்க அம்மிணி.

உனக்குப் பதினைஞ்சு வயசாயிருச்சா? இல்லேன்னா ஒரு பெரியவங்க துணையோடுதான் வரணும். அதுவும் நாலைஞ்சு பசங்களுக்கு ஒரு துணை என்ற கதை எல்லாம் இல்லை. ஒரு 'பசங்' ஒரு துணை.

பதினைஞ்சு முதல் பதினெட்டு வயசுன்னா உன் ஃபோட்டோ அடையாள அட்டையோ இல்லை பொறப்பு சான்றிதழோ கொண்டு வா.

நல்லா நடக்கத் தோதான காலணி போட்டுக்கணும். ஹவாய் செருப்பு இல்லேன்னா, ஓப்பன் ஸேண்டல், ஹைஹீலுன்னு போட்டுக்கிட்டு வந்தால் அப்படியே திருப்பி அனுப்பிருவோம். ஒரு அவசரம் ஆபத்துன்னு வந்தால் கல்லு, வாய் பொளந்த ரோடு, கண்ணாடித்துண்டுகள் மேலெல்லாம் ஓடித் தப்பிக்கவேண்டி இருக்கும்.

ஆமாம் உனக்கு இங்லீஷூ தெரியுமா? அறிக்கை, மேல்விவரம் தகவல், எச்சரிக்கை எல்லாம் இங்கிலிபீஸுலேதான் சொல்வாங்க. மொழி தெரியலைன்னா தெரிஞ்ச ஒருத்தரைக் கூடக்கூட்டியாரணும்.

நீ சக்கரநாற்காலி பார்ட்டியா? அப்டீன்னா ஒருத்தருக்குத்தான் இடமிருக்கு. ஒருத்தரை மட்டும் நாங்க பார்த்துக்குவோம்.

கண்பார்வை சரி இல்லைன்னு வழிகாட்டும் நாய் வச்சுருக்கியா? நோ ப்ராப்லம். கூட்டிக்கிட்டு வந்துரு!

கடைசியா ஒன்னு சொல்லிக்கறேன். இது முற்றிலும் இலவசம் இல்லை. 'தங்கக்காசு' கொடுக்கணும்.

இளவரசர் வில்லியம் வந்தப்பக் கூட்டிக்கிட்டுப்போய்க் காமிச்சீங்க. போகட்டும் அவர் நம்ம வருங்கால ராஜா. குடிமக்கள் பட்ட கஷ்டம் என்னன்னு தெரிஞ்சுக்கும் கடமை இருக்குல்லே? அப்புறம் ரேச்சல் ஹண்ட்டரைக் கூட்டிக்கிட்டுப்போய்க் காமிச்சீங்களே அது எதுக்கு? நம்ம நாட்டு நம்பர் ஒன் மாடல்(முந்திய சூப்பர் மாடல் அழகி(??!!) என்றதும் மனசில் கருணை வந்துருச்சா? அப்ப உள்ளூர் மக்களுக்கு ஏதும் வசதி செஞ்சு தரமாட்டீங்களா? 'சம்பவம்' நடந்த இடத்தை அப்படியே காபந்து பண்ணி மூடி வச்சுட்டா........... அங்கே என்ன ஆச்சோன்னு நாங்க பதைபதைக்க மாட்டாமா? ங்ய் ங்ய்ன்னு நாங்க விடாமப் போராடுனதுக்குப் பலன் கிடைச்சது.

நவம்பர் 5 முதல் டிசம்பர் 11 வரை ஆறுவாரத்துக்கு வீக் எண்டுகளில் மட்டும் ரெட் ஸோன் டூர் ஒன்னு ஸெரா CERA ( Christchurch Earthquake Recovery Authority) ஏற்பாடு செஞ்சு கொடுத்துச்சு. தனி பஸ்ஸுலே கூட்டிப்போய்க் காமிப்பாங்க. விருப்பம் இருந்தால் 0800 RING CERA வில் கூப்பிட்டு இருக்கையைப் பதிவு செஞ்சுக்குங்கன்னு சொன்னாங்க.

அங்கே தொலைபேசுனப்ப அடுத்த முனையில் இருந்த அம்மணி பேசுன 'அறம்' தான் பதிவின் ஆரம்பத்தில் நீங்க படிச்சது. இதுக்குமேலே துணிஞ்சால் மட்டும் வான்னதும் நான் துணிஞ்சுட்டேன்னேன். முதல் செய்தி, எல்லா இடங்களும் ஏற்கெனவே பதிவாகிருச்சு. எதாவது கேன்ஸலேஷன் இருக்கான்னு பார்க்கிறேன். ஒரு இடம் ஞாயிறு மாலை 7 மணிக்கு இருக்கு. பரவாயில்லையா? ஊஹூம்.... எனக்கு ரெண்டு இடம் வேணும்( அவ்ளோ குண்டா? ச்சீச்சீ...ரெண்டு பேருக்குங்க) இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் தேடிப்பார்த்துட்டு அதிகாலை பஸ்ஸுலே இருக்கு. ஹௌ ஏர்லி? 9.20. ஆஹா..... எடுத்துக்கறேன். அடுத்த கட்டமா பதிவு ஆரம்பிச்சது. . முழுப்பெயர் நம்ம ஸர் நேமோட சேர்த்து ஒவ்வொரு எழுத்தா ஃபொனெடிக் கோடுலே சொல்லணும் அப்புறம் பிறந்த தேதி. வீட்டு விலாசம், தொலைபேசி எண்கள் (நல்லவேளை. உயில் எழுதிட்டயா? யார் பேருக்குன்னு கேக்கலை) எதாவது ஆகிருச்சுன்னா, தகவல் பதிய விவரம் வேணுமே.

ஈமெயில் ஐடி சொல்லு. டிக்கெட்டை அனுப்பறேன்னதும் சொன்னேன். அஞ்சு நிமிசத்தில் ஈ-டிக்கெட் வந்துருச்சு. அதை ப்ரிண்ட் பண்ணிக்கணும். சரியா 20 நிமிசத்துக்கு முன்னால் க்ரான்மர் சதுக்கத்துக்கு வந்துறணுமாம். பயணம் முழுசும் பஸ் கதவு மூடியே இருக்கும். திறக்கப்படமாட்டாது. (அட! அப்ப எதுக்கு suitable footwear? ஓ....ஆபத்துலே இறங்கி ஓடித் தப்பிக்கவா?) எப்படியும் உயிரோடு திரும்பி வந்துருவோம் என்ற நம்பிக்கையில் பகல் சாப்பாட்டை ஆக்கி வச்சுட்டுக் கிளம்பினேன்:-)
க்ரான்மர் சதுக்கத்தில் நமக்குப் பார்க்கிங் இலவசம். மூணு தொகுதியாத் தனித்தனி கூடாரம் அடிச்சு வச்சுருக்காங்க. ஒவ்வொரு கூடாரத்துக்குப் பக்கத்திலும் அடுத்த வண்டி புறப்படும் நேரம். அவசரகாலத்தில் செய்யவேண்டியவை என்னென்ன தகவல் பலகை. அதுலேயும் கடைசி வரி...... இதையெல்லாம் வாசிச்ச பிறகும் டூர்லே வரேன்னா சொல்றே? சரியான 'தில்' பார்ட்டியா இருக்கே! நீ செத்தாலும் செத்துருவேன்னு இன்னொரு 'அறம்' :-)
மூணு பஸ்ஸுகள் வரிசையா நிக்குது. எங்க பயணத்துக்கு செக்கின் செஞ்சுக்க வரிசையில் நின்னோம். கூடாரத்தின் முகப்பில் இருந்த பணியாளர்களில் ஒருவர் சிரித்தமுகத்துடன் 'வாங்க' என்றார். எங்களுக்கு முன்னால் ரெண்டு பேர் வரிசையில். எங்களுக்குப்பின் வந்து சேர்ந்துக்கிட்டவர்களில் ஒரு பெண்மணி காலை விந்திவிந்தி நடந்து வந்தார். கையில் ஒரு வாக்கிங் ஸ்டிக். இதைப்பார்த்த பணியாளர் 'சடார்' என்று அவர் அமர்ந்திருந்த இருக்கையைத் தூக்கிக் கொண்டுவந்து அந்தப் பெண்மணிக்கு போட்டு 'இதுலே உக்கார்ந்துக்குங்க' என்றார். இப்படிச் சின்னச்சின்ன சமாச்சாரங்களால்தான் இந்த மக்கள் மேலும் நாட்டின் மேலும் உள்ள மதிப்பு என் மனசுலே உசந்த இடத்தைப் பிடிச்சுருது.
முதல் இரண்டு பஸ்ஸுகளும் 9க்கு ஒன்னும் 9.10க்கு ஒன்னுமாக் கிளம்பிப்போச்சு. அடுத்து நம்மது. ப்ரிண்ட் அவுட்டாக் கொண்டு போயிருந்த டிக்கெட்டைப் பார்த்துட்டு அவுங்க கிட்டே இருந்த பட்டியலைச் சரிபார்த்துக்கிட்டு 'ஆஜர்' போட்டாங்க. பக்கத்துலே மூடிபோட்ட ஒரு ப்ளாஸ்டிக் பக்கெட் உண்டியல். 'தங்கம்' அவ்வளவு மதிப்பில்லைன்னு நோட்டாப் போட்டோம். நம்மூர்லே ஒரு டாலர், ரெண்டு டாலர் நாணயங்கள் தங்க நிறத்தில் இருக்கு. பஸ்ஸுலே ஏறி உசரமா இருக்கும் இருக்கைகளில் உக்கார்ந்தோம். ரெண்டே நிமிசத்தில் வண்டி நிறைஞ்சது.
செஞ்சிலுவை அங்கி போட்ட 'ஷான்' எல்லோரையும் வரவேற்று விளக்கங்கள்(do's & don'ts ) கொடுத்தார். தேவைப்பட்டால் முதலுதவியும் அவர் செய்வார்.இன்னொருமுறை 'அறம்' வாசிச்சுட்டு கூட வர்றீங்களா இல்லை இறங்கிப் போறீங்களான்னார். இதுக்குள்ளே 'அறம் அறிக்கை' முழுசும் எனக்கு மனப்பாடமாகி இருந்துச்சு:-) 'ஆபத்து' ஏற்பட்டால் நம்மைக் காப்பாத்த ஒரு செக்யூரிட்டி இளைஞர் பஸ்ஸின் பின் கதவுப்பக்கம்.
ஒரு சின்ன சர்ச்சைக்கூட விட்டுவைக்கலை பாருங்க:(
சம்பவம் நடந்த இடங்களைப் பார்க்கும்போது மக்கள் உணர்ச்சிவசப்படுவது சகஜம். மன அழுத்தம் கூடும் இப்படிப்பட்ட சமயங்களில் நண்பர்கள் உறவினர்களுடன் மனம் விட்டுப் பேசுங்க. அப்படி யார்கிட்டேயும் பேசமுடியாதுன்னா இந்த 0800 *********** எண்ணுக்குத் தொலைபேசுங்கன்னு சொன்னார். ஸேரா ஏற்பாடு செஞ்சுருக்கு இந்த கவுன்ஸிலிங்கை.!

நானோ சும்மாவே அழுவேன். இப்போக் கேக்கணுமா? முன் ஜாக்கிரதையா ஏகப்பட்ட டிஷ்யூக்களை எடுத்துக்கிட்டுப் போயிருந்தேன்.

'நடந்த' வண்டி தெருமுனை திரும்புனதும் நின்னுச்சு. நாம் இப்போ ரெட்ஸோனுக்குள்ளே நுழையப்போறோம். யாருக்காவது கூட வரவேணாமுன்னு தோணுச்சுன்னா இப்ப இறங்கிடலாம். இது கடைசிச் சான்ஸ். இதுக்குப்பிறகு பயணம் முடியும் வரை எங்கேயும் வண்டிக் கதவுகள் திறக்கப்படாதுன்னு எச்சரிக்கை வந்துச்சு ஷானிடம் இருந்து.

கைவிரலைக் காமிச்சு 'இந்த மோதிரத்தை வச்சு என்னை அடையாளம் கண்டுபிடிச்சுருங்க'ன்னு கோபால் கிட்டே கிசுகிசுத்தேன்.

யாரும் வண்டியைவிட்டு இறங்கலை. தீரர்களா இருந்தோம். வண்டி மறுபடிக் கிளம்பி 'நடக்க' ஆரம்பிச்சது! இதுவரை கம்பி வலைக்குப்பின் ஏதோ அரசப்புரசலாத் தென்பட்டப் பகுதிக்குள்ளே போனால்....... 'கோஸ்ட் டவுன்'ன்னு சொல்வாங்க பாருங்க அதுபோல வெறிச்சோடிக்கிடக்கு. கலகலன்னு மக்கள் நடமாட்டம், வண்டிகள் ஓடும் சாலைகள், குறுக்கே புகுந்து வரும் ட்ராம் பாதைன்னு எல்லாமே கப்சுப். கட்டிடங்கள் பல இடிக்கப்பட்டு நிரவிவிட்டு காலி மனைகள் அங்கங்கே! ஆகாசத்தை முட்டும் ராக்ஷஸ க்ரேன்கள் தெருவுக்கு நாலு. ஏவான் நதிக்கரை ஓரம் விக்டோரியா சதுக்கம் இடுப்புயரப் புல்லில் ஒ(ழி)ளிஞ்சுருக்கு. (இதுதான் தமிழ்சினிமா டூயட் ஸ்பாட். இங்கே எடுக்கும் ஷூட்டிங்கில் இந்த இடத்தை விடவே மாட்டாங்க. அப்படி ஒரு பிரியம்)
சதுக்கத்தில் ஃபிப்ரவரி 25க்கு(2011) நடக்கப்போகும் சீனர்களின் லேண்ட்டர்ன் ஃபெஸ்டிவலுக்காக விளக்குகளைக் கட்டித்தொங்கவிட்டு அலங்கரிச்சுக்கிட்டு இருந்த சமயம் நிலநடுக்கம். எல்லோரும் துண்டைக்காணோம் துணியைக்காணோமுன்னு ஓடி இருக்காங்க. அடுத்த சில மணிகளில் நகர மையம் வேலித்தடுப்புக்குள்ளில் வந்துருச்சு. நடந்ததை எல்லாம் மௌனமாப் பார்த்துக் கண்ணீர் வடிக்கும் நிலையில் நிற்கும் மகாராணி விக்டோரியா !

பார்க்க இன்னும் நல்லாவே இருக்கும் கண்ணாடிச்சுவர் கட்டிடங்கள் எல்லாம் இடிபடக் காத்திருக்கு. வெளிப்பார்வைக்கு நல்லா இருக்கே தவிர உள்ளுக்குள் சேதம் கூடுதலாம். நில நடுக்கத்தின்போது இடமும் வலமுமாக் குலுங்குனதோடு மேலேயும் கீழேயுமா ஆடுனதில் அஸ்திவாரம் ஆட்டம் கண்டுபோய் கட்டிடத்தைத் தாங்கும் காங்க்ரீட் தூண்கள் எல்லாம் முறுக்கிக்கிட்டு நிக்குதாம். அட ராமா............
எங்கூரின் அதிக உசரமான கட்டிடம் என்ற பெருமையை இதுவரை தக்க வச்சுருக்கும் 'ப்ரைஸ்வாட்டர்ஹவுஸ் கூப்பர்ஸ்' பில்டிங்...... 'எப்போ? எப்போ? ன்னு இடிக்கப்படக் காத்திருக்கு அடடா......
மான்செஸ்ட்டர் தெருவில் திரும்பி உள்ளே போறோம். துல்சி ரெஸ்ட்டாரண்ட் இருந்த இடம் தரை மட்டம்:( சரி...போகட்டும் இன்னொருமுறை பிஸினெஸை ஆரம்பிக்கலாம். தெருவின் ரெண்டு பக்கமும் இத்தனை வகை யாவாரம் நடந்துக்கிட்டு இருந்துருக்கா என்ன? ஒன்னுமே கவனிக்காம ஏதோ கண் பட்டிக் கட்டிவிட்ட மாதிரியில்லே 'நகர்வலம்' நடத்தி இருக்கேன், கனகாலமா:(
சிடிவி இருந்த இடம் சிமெண்டுத்திடலா இப்போ:(

நடந்துக்கிட்டு இருந்த வண்டி நிதானிச்சு நின்னது. CTV பில்டிங் இருந்த இடம் தரைமட்டமா........... இப்போ...வெறும் கட்டாந்தரை! 106 உசுரை காவு வாங்கிய இடம். கண்ணுலே தெம்படவே கூடாதுன்னு முதல்லே இடிபாடுகளை அகற்றியிருக்காங்க. இதுலே 65 பேர் ஜப்பான் நாட்டு மாணவர்கள். சம்பவத்துக்கு ரெண்டு நாளைக்கு முன்னால் வந்திறங்கினவங்க. முதல்நாள் தங்கப்போகும் ஊரைச் சுத்திக் காமிச்சுருக்காங்க. அழகான ஊரில் கொஞ்சநாள் இருக்கப்போறோமுன்னு ஒரே ஆனந்தம். மறுநாள் முதல் வகுப்பு. முதல்நாள் பள்ளிக்கூடம். லஞ்சு டைம். எமன் சாப்பிடக்கூட விடலை. அப்படியே அள்ளிக்கிட்டுப் போயிட்டான். அவனுக்கு அப்படி ஒரு பசி:( ப்ச்..............
வண்டி கிளம்பி 'நடக்க' ஆரம்பிச்சது. புக் ஷாப் ஒன்னுலே சம்மர் ஸேல் ஆரம்பிச்சு..... குவியல் குவியலா காத்திருக்கும் புத்தகங்கள். ஹூம்......அதிர்ஷ்டம் கெட்டது புத்தகங்களா...இல்லை வாசகர்களா?
எங்கே பார்த்தாலும் டெமாலிஷன் ஒர்க் நடந்துக்கிட்டு இருக்கு. தெருவோர மரங்கள் எல்லாம் மண்டையைப் போட்டுருச்சுங்க. நியூஸிலண்ட் போஸ்ட் உள்ளே எத்தனை முக்கிய கடிதங்களும் பார்ஸல்களும் மாட்டிக்கிச்சோ! வெறிச்சோடிக்கிடக்கும் வீதிகளும் காபந்து செஞ்சுக்கிட்டு இருக்கும் கண்டெய்னர்களுமா என்ன ஒரு காட்சி:(
நம்ம மெட்ராஸ் ஸ்ட்ரீட்

கட்டக்கடைசியா கதீட்ரலுக்கு முன்னால் போறோம். ஐயோ! மொட்டைக்கோபுரம்:( இதுவரைக் கட்டிக்காத்த உணர்ச்சிக் கொப்புளம் 'பட்'ன்னு உடைஞ்சது. யாரும் கவனிக்குமுன் கண்களைத் துடைச்சுக்கணுமுன்னு...... மெனெக்கெட்டுருக்க வேண்டாம். அநேகமா எல்லோர் நிலையும் இதே இதே! வண்டிக்குள் பேச்சரவம் காணோம்..
கொழும்புத்தெருவில் வந்து இடதுபுறம் திரும்பி மௌனசாட்சியா நிற்கும் மாட்சிமை தாங்கிய மகாராணி விக்டோரியாவைக் கடந்து புறப்பட்ட இடத்துக்கு வந்து சேர்ந்தோம். மன அழுத்தத்துக்கு வடிகாலா ஏற்பாடு செஞ்சுருக்கும் கவுன்ஸிலிங் நம்பர்கள் அடங்கிய அட்டையை, வண்டியை விட்டு இறங்கும் ஒவ்வொருத்தருக்கும் விநியோகிச்சாங்க.

கடந்த ஞாயிறோடு இதுவரை 18,000 பேர்களுக்கு இடம் ஒதுக்கி மிச்சம்மீதி இருக்கும் உடைந்த நகரைக் காமிச்சுருக்காங்க. இனி இந்த சர்வீஸ் கிடையாது. உயிர்ச்சேதம் ஏற்பட்டால் நகரம் தாங்காது என்பதால் கூடுதல் கவனம். சட்புட்ன்னு இடிக்கவேண்டியதை இடிச்சு நிரவி புது நகரை நிர்மாணம் செய்யணும். வேடிக்கை காமிச்சுக்கிட்டு இருந்தால் வேலை நடக்க வேணாமா?

பஸ் சர்வீஸ் இல்லைன்னா என்ன? (இந்த பஸ்ஸே நடந்து போகும் வேகத்தில்தான் போச்சு) நடந்து போய்ப் பார்க்கறோம் என்று 'ஆசை'ப்பட்ட மக்களுக்காக சின்னதா ஒரு வாக்கிங் டூர் ஆரம்பிச்சுருக்காங்க. கதீட்ரல் சதுக்கத்தில் நின்னு தேவாலயத்தை வெளியில் இருந்து பார்க்க மட்டுமே!
கதீட்ரல் ஸ்கொயர்

இதுக்கும் நிறைய ரூல்ஸ் இருக்கு. முதல்லே வருவது பொருத்தமான காலணி. நடைபாதை ஒன்னு அமைச்சுருக்கோம். அதுலேயே போகணும். ஃபென்ஸுக்கு இந்தப் பக்கம் இருந்துதான் பார்க்கணும். ஒரு மணி நேரத்துலே 300 நபர்களுக்கு மேல் அனுமதி இல்லை. போயிட்டு 50 நிமிசத்துக்குள்ளே திரும்பி வந்துறணும். செல்ஃபோனை ஃபுல் சார்ஜ் பண்ணி வச்சுக்கணும். நீங்க எப்போ உள்ளே போறீங்கன்னு உங்க நண்பர்களுக்கோ குடும்பத்தினருக்கோ தெரிவிக்கணும். நிலநடுக்கம் வந்தால் 'கபால்'ன்னு தரையோடுதரையா படுத்துக்கணும். வழிகாட்டும் நாயைத்தவிர மற்ற செல்லங்களுக்கு அனுமதி இல்லை. அதி முக்கியமானது உங்க அடையாள அட்டையை உடம்புலே வச்சுக்கணும். சட்டைப்பை, பேண்ட் பாக்கெட் இப்படி. ஒருபோதும் கைப்பையிலே வச்சுக்கக் கூடாது. அடடா....முந்தியே தெரிஞ்சுருந்தா பச்சை குத்திக்கிட்டு வந்துருப்பமே:-)

PIN குறிப்பு:
பஸ்ஸுலே ஏறிப்போய்ப் பார்க்க விருப்பம் இருந்தா இங்கே க்ளிக்கவும். கூட்டிப்போய்க் காமிக்கிறாங்க ஸேரா சார்பில்.

மகிழ்ச்சி வாங்கலையோ மகிழ்ச்சி...........

2011-12-12T14:47:00.006+13:00

ஆவீன மழைபொழிய இல்லம் வீழ
அகத்தடியாள் மெய்நோவ அடிமை சாவ
மாவீரம் போகுதென்று விதைகொண் டோட
வழியிலே கடன்காரர் மறித்துக் கொள்ளச்
சாவோலை கொண்டொருவன் எதிரே செல்லத்
தள்ளவொண்ணா விருந்துவரச் சர்ப்பந் தீண்டக்
கோவேந்தர் உழுதுண்ட கடமை கேட்கக்
குருக்கேளா தட்சணைகள் கொடுவென்றாரே

'மீண்டும் மீண்டும்.... மனசுலே இதுவந்து எட்டிப்பார்த்துட்டுக்கிட்டே இருக்கு. ஆனாலும் ஒரு மனுசனுக்கு இப்படி ஆகக்கூடாதுதான். ராமச்சந்திரக் கவிராயர் சொன்னது மிகையோ!!!!!

துளசிதளத்தில் கொஞ்சநாளா பதிவுகள் வழக்கத்தை அப்படியே புறந்தள்ளி விட்டுருக்கு. பயணம் இல்லாத நாட்களில் வாரம் மூணு என்றதைத் தூரத் தூக்கிப் போடும்படியா ஆகிருச்சே:(

எண்ணி இருபத்திநாலு நாளில் யமன் மீண்டும் வீட்டுக்கு வந்துட்டுப் போனான். போனமுறை ஒரு கணவரையும் இந்தமுறை அவர் மனைவியையும்:(

மாமனார் மரணத்தில் கொஞ்சம் ஆடித்தான் போயிருந்தோம். இத்தனை வயசுக்கும் தினம்தவறாமல் நடைப்பயிற்சி, கடைகண்ணின்னு தெம்பா நடந்துக்கிட்டு இருந்தவர் ஒரு நாள் காலையில் தவறி விழுந்து ( வீட்டுலேதான்) மருத்துவமனைக்குக் கொண்டுபோய் எம் ஆர் ஐ ஸ்கேன் செஞ்சு பார்த்துட்டு ஒன்னும் இல்லைன்னு மருத்தவர் சொல்ல வீட்டுக்கு வந்த அன்று மாலையே 'மீளாப் பயணம்' போயிட்டார். இனியும் 'அம்மா' ஊரில் இருக்கவேணாமுன்னு கடைசி மச்சினர் முடிவு பண்ணி சென்னைக்குக் கூட்டிவந்துட்டார். அவுங்களும் கடந்த சிலவருசங்களா ரொம்ப முடியாமக் கிடந்தாங்க. ஒருவிதத்தில் அம்மாவின் பயணத்தைத்தான் எதிர்பார்த்துக்கிட்டு இருந்தோமுன்னும் சொல்லலாம். ஆனா.... நடந்தது வேற!

சென்னைக்கு வந்தபின் மூணாம்நாள் அம்மாவும் கழிப்பறைக்குப் போனவுங்க தவறி விழுந்துட்டாங்க. இடுப்பு எலும்பு முறிவு:( வீட்டுக்குப் பக்கத்திலே இருக்கும் மருத்துவமனையில் கொண்டு சேர்த்து 'அறுவை சிகிச்சை' செய்தால் இனி 'வாழும் காலம்' வரை வலி இல்லாமல் இருக்க முடியும் என்று மருத்துவர் எடுத்த முடிவின்படி எல்லாம் ஆச்சு.

கம்பெனி அலுவலா தாய்லாந்து போயிருந்த கோபால், அந்த வீக் எண்டில் அம்மாவைப்போய் பார்த்துவர ஏற்பாடு செஞ்சுருந்தார். சனிக்கிழமை இரவு விமானம். எதிர்பாராத விதமா வெள்ளி மாலையே போன வேலை முடிஞ்சதால் அன்னிக்கே சென்னை போயிடலாமுன்னா..... நம்ம நேரம் பாருங்க. போதிய பயணிகள் இல்லைன்னு வெள்ளிக்கிழமை சர்வீஸை கேன்ஸல் செஞ்சுருக்காங்க. இனி சனி இரவுதான் ப்ளைட். சனி வழக்கம்போல் விடிஞ்சது. அன்னிக்குக் காலை பத்தரை மணி அளவில் அம்மாவும் பயணப்பட்டுட்டாங்க. முதல்நாள் ப்ளைட் கேன்ஸலாகாம இருந்துருந்தால்..... கடைசிமுறை அம்மாவை உயிரோடு பார்த்திருக்கலாம். ப்ச்......

அம்மாவுக்கும் தாங்கமுடியாத வலியில் இருந்து நிரந்தர விடுதலை கிடைச்சுருச்சு. என்னவோ இவர் வருகைக்குக் காத்திருந்தாப்போல வாழ்க்கை முடிஞ்சு போச்சு. மறுநாள் ஞாயிறு பெஸண்ட் நகர் மின்மயானத்தில் எரியூட்டல் நடந்து முடிஞ்சு கடற்கரையில் பால் தெளிச்சு அஸ்தி கரைச்சுன்னு எல்லாம் ஆச்சு. நம்ம வீட்டுலே டபுள் ட்ராஜிடி :( தாய்க்கு செய்யவேண்டிய கடமையைச் செஞ்ச திருப்தியுடன் கோபால் ஊர் திரும்பினார்.

மகளுக்கு முழங்கால் சர்ஜரி காரணம் எனக்கு எங்கேயும் நகரமுடியாத நிலை. நானும் வீடு மருத்துவமனைன்னு அந்த சமயம் ஓடிக்கிட்டு இருந்தேன். அப்பப்ப தொலைபேசி நடப்பைச் சொல்லிக்கிட்டு இருந்தார் கோபால். தவிப்போடு இங்கிருந்தவளுக்கு கடவுள் ஒரு போனஸ் அனுப்பினார். பதிவர் சந்திப்பு. அதுபற்றி 'அவுங்களே எழுதுவாங்கன்னு நினைக்கிறேன். அருமையான பூங்கொத்தும் பூச்செடியுமாக் கொண்டுவந்து கொடுத்துட்டுப் போனாங்க. நியூஸிலாந்து புத்தகத்தில் வாசிச்சது எல்லாம் சரி இருக்கான்னு 'டபுள் செக்' செய்ய வந்தாங்களாம்:-))))))
எங்கூரில் வருசாந்திர 'ஸேண்ட்டா பரேடு' சொல்லிவச்சமாதிரி அன்னிக்குத்தான் வச்சுருந்தாங்க. பாதி ஊர் அழிஞ்சு போச்சுன்னாலும் நாள்கிழமைன்னா விட்டுடமுடியுதா? என்னால் போக முடியலைன்றதுக்காக ஊர்வலத்தில் வரும் அலங்கார வண்டி ஒன்னு நம்ம வீட்டுக்கு முன்னால் நின்னு அலங்கரிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.
'அம்மா' படுக்கையில் விழுந்தவங்க இன்னும் அதிகக் கஷ்டப்படாமப்போனது ஒரு நிம்மதியைத் தந்தாலும் மனசுக்குள்ளே ஒரு சங்கடம். ஒரு நாள் உள்ளூரில் கடைக்குப்போன சமயம் லக்கிபேம்பூ, நியூஸியில் முதல்முறையா விற்பனைக்கு வந்துருந்துச்சு. இதுலே மூணு தண்டுகள் இருந்தா மகிழ்ச்சியைத் தருமாம். நமக்கு இப்போ வேண்டியதுதான்னு நினைச்சு ஒன்னு வாங்கியாந்தேன். பார்க்கலாம் ஒர்க் அவுட் ஆகுதான்னு!

PIN குறிப்பு: நாலு தண்டுகள் உள்ளதை வாங்கிறாதீங்க. அது மரணத்தைக் குறிக்குமாம். மற்றபடி 2 for Love & Marriage, 3 for Happiness 5 for Health
8 for Wealth and Abundance 9 for Good Fortune.

எது எப்படியோ.... செடி பார்க்க ஒரு அழகாத்தான் இருக்கு!

எடுத்தது கண்டார் இற்றது கேட்டார்!!!!

2011-12-01T12:07:00.006+13:00

மழலையர் பள்ளிக்கூடத்தில் காய்கறிகளின் அணிவகுப்பாம். பையன் எதாவது காயாகப்போகணும். அம்மா...சுத்தும்முத்தும் பார்க்கறாங்க. ஆற அமர உக்கார்ந்து அட்டை வெட்டி வர்ணம்பூசி அழகுபடுத்த நேரம் இல்லை. ஆஹா.... ஐடியா வந்துருச்சு. ஒரு பெரிய ப்ரவுன் பேப்பரை எடுத்து பையன் உசரத்துக்கு(பையன் கொஞ்சம் சின்னவன்)வச்சுப்பார்த்தால் சரியா இருக்கு. பையனைச்சுத்தி ஒரு உருளை மாதிரி சுத்தி ஒட்டுனாங்க. முகம் வரும் இடத்தில் ஒரு வட்டம் வெட்டுனாங்க. இன்னொரு ப்ரவுன் காகிதத்தால் கோமாளித் தொப்பி ஒன்னு கூம்பு வடிவத்தில் செஞ்சு தலைக்கு வச்சாங்க. சூப்பர்! தனக்கே ஒரு 'பேஷ்பேஷ்'

"அம்மா...நான் யாரும்மா?"

" செல்லம். நீ 'அஸ்பெரகஸ்' டா'

தலையை ஆட்டினான் பையன்.

"பார்த்துடா தொப்பி விழுந்துடப்போகுது."

இது காயாம்மா? அப்ப இதைப்பத்தி நாலுவரி பேசணுமாம்.

நாலுவரி என்னடா? நாப்பது வரிகள் கூடச் சொல்லலாம்.

அம்மாவுக்குக் கொஞ்சம் வேலை இருக்கு. அதை முடிச்சுட்டு வந்து சொல்லித் தர்றேன் செல்லம்.

ம்ம்ம்ம்ம் எல்லாம் ஒரு சாக்கு. விவரத்தைத் தேடிப்படிச்சுட்டுலே புள்ளைக்குச் சொல்லித்தரணும். (அசல்)ஹோம் ஒர்க்:-))))

வசந்தகாலத்துலே முளைக்கும் பயிர். ஒரு காலத்துலே காட்டுலே காடா வளர்ந்து கிடந்ததை இப்ப நாட்டுலே பயிர் பண்ணி சூப்பர் மார்கெட்டுலே கொண்டுவந்து ரொப்பிடறாங்க. நாமும் நோகாம வாங்கியாந்து சமைச்சுடலாம்.

ஐரோப்பாவின் மேற்குக் கரையோரங்களில் நிறைய விளையுதாம். வயசு என்னன்னா.....ஒரு இருபதாயிரத்துக்கும் மேலே இருக்கும். அஸ்வான் பகுதிகளில் (எகிப்து நாட்டில்) இதை உணவுக்கும் மருந்துக்கும் பயன்படுத்தி இருப்பதா 'சரித்திரம்' சொல்லுது. ஒருவேளை நம்ம கிளியோ (பாட்ராவின் செல்லப்பெயர்)வின் கூடுதல் அழகுக்குக் காரணமா இருந்துருக்குமோ? ஹா.....அப்படின்னா விடக்கூடாது . இதை வேகவச்ச தண்ணியால் முகம் கழுவினால் சருமத்தில் திட்டுதிட்டா இருப்பவை மறைஞ்சு முகம் பொலிவாகுமாம்(அழகுக்குறிப்பு!)

விளையும் காலத்தில் சமைச்சுத் தின்னுட்டு மிச்சம் மீதியைக் குளிர்காலத்துகாக வத்தல் போட்டு வச்சுக்குவாங்களாம் க்ரேக்கர்களும் ரோமானியர்களும். பதினைஞ்சாம் நூற்றாண்டுகளில் ஃப்ரான்ஸ் நாட்டுலே, சாமியார் மடங்களில் இதைப் பயிர் செஞ்சாங்களாம். காரணம்? களைப்பைப்போக்கி உற்சாகம் தரும் குணவிசேஷம். (சாமியார்கள்தான் உ.பா. பியரைக் கண்டுபிடிச்சது தனிக்கதை. (அதைபத்தி நம்ம வகுப்பில் பிறிதொரு சமயம் எப்பவாவது பார்க்கலாம்)பதினேழாம் நூற்றாண்டில் மன்னர் பதினாலாம் லூயி(ஸ்) இதை வளர்க்கன்னே கண்ணாடிக் கன்ஸர்வேட்டரிகள்கூட வச்சுருந்தாராம்.(உற்சாகம் வேண்டித்தானே கிடக்கு!)
மூணுவகை

இந்த அஸ்பெரகஸ் மூணு வகைகளில் கிடைக்குது. ஒன்னு பச்சை. இன்னொன்னு பச்சையும் கொஞ்சம் பர்ப்பிள் நிறமும் கலந்தவை. அடுத்தது வெள்ளை. வெள்ளைன்னா பால் வெள்ளை இல்லை. மங்கலான ஒரு வெள்ளை. இதுக்கு ஒயிட் கோல்ட், ஈடிபிள் ஐவரின்னெல்லாம் பெயர்கள் வச்சுருக்காங்க. இது ராயல் வெஜிடபுள் ஆச்சே! ஆனால் எல்லோரும் இந்நாட்டு மன்னர் என்ற வகையில் இப்ப நமக்கும் தின்னக் கிடைக்குது:-) இப்போ உலகின் பல பகுதிகளிலும் இதைப் பயிர் செய்யறாங்க. 'சீனூஸ்' இதிலும் முதலில் நிக்கறாங்க என்பது உபரித் தகவல்.
முளைச்சுவரும் தண்டு

முளைகளை நட்டு தண்டுகள் வளர ஆரம்பிச்சதும் முளைச்சுவரும் தண்டுகளை அப்பப்ப எடுத்துருவாங்களாம். முதல் மூணு வருசத்துக்கு இப்படிச் செஞ்சா அடியில் வேர்களும் முளைகளும் நல்லாவே பரவிரும். இனி அடுத்து வரும் பதினைஞ்சு வருசங்களில் எல்லாம் பயங்கர அறுவடையா இருக்குமாம். சட்ன்னு வளரும் இந்தத் தண்டுகள் பொருத்தமான நிலமும் காலநிலையும் இருந்தால் ஏதோ மந்திரம் போட்டாப்புலே ஒரு நாளைக்கு பத்து அங்குலம்கூட வளர்ந்துருமாம். முதிர ஆரம்பிச்சவுடன் தண்டுகளின் அடிப்பகுதி கட்டையா மரம்போல ஆகிரும். சட்னு அறுவடை செஞ்சுறணும். கைப்பிடி அளவு கொத்துக்கொத்தாய் ஒரு ரப்பர் பேண்ட் போட்டுக் கட்டி கடைக்கு விற்பனைக்கு வந்துருது.

முதல் வருசத்துத் தண்டுகள் நல்லா மெலிசா இளம்பீன்ஸ் போல இருக்கு. அடுத்து வரும் ஆண்டுகளில் உருவம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா பெருத்துக்கிட்டே போகுது. தண்டுகளின் அளவைப்பார்த்தே செடியின் வயசைச் சொல்லிடலாமாம்! (அப்பாடா..... வயசானால் குண்டாவது எல்லாருக்கும் பொது!!)

Asparagus is a nutrient-dense food which in high in Folic Acid and is a good source of potassium, fiber, vitamin B6, vitamins A and C, and thiamin.
Asparagus has No Fat, contains No Cholesterol and is low in Sodium.

இவ்வளோ சத்துகள் நிரம்பியதை நாம் விடலாமா? வாங்கியாந்தாச்சு. வெள்ளைக்காரகளுக்கு எல்லாத்தையும் புழுங்கித் தின்னணும். அதிலும் அரியாமக்கொள்ளாம முழுசா அதே வடிவத்தில் அவிச்செடுக்கணும். இதுக்குத் தோதா ஒரு ஸ்டீமர் இங்கே கடைகளில் கிடைக்குது. கம்பிக்கூண்டுக்குள்ளில் வரிசையா நிக்கவச்சு அவிச்சு எடுக்கலாம். எவர்சில்வர் வகை. அஞ்சாறு வருசத்துக்கு முந்தி ஒரு 'ஸேல்' சமயம் ஒரு கடையில் இதுவும் போட்டுருந்தாங்க. 'உண்மை'விலை 17 டாலர். அன்னிக்குப் போனாப்போகுதுன்னு 3 டாலருக்குத் தர்றாங்களாம். நாம் அவிக்கும் ஆட்கள் இல்லை. எதுன்னாலும் கொஞ்சம் மசாலா சேர்த்துக் கறி செஞ்சால்தான் நம்ம 'பழைய வாசனை' மாறாமல் இருக்கும். அதுக்காக நமக்கெதுக்குன்னு விட முடியுதா? 'குச் காம் கோ ஆயேகா'ன்னு வாங்கியாந்தேன். கம்பிக்கூண்டை கரண்டி போட்டுக்க வச்சுக்கலாம். மூடிபோட்ட அடுக்கு சமையலுக்கு(ம்)ஆச்சு. கிட்டத்தட்ட மூணரை லிட்டர் கொள்ளுதே!சீனூஸ்களுக்கு சாமர்த்தியம் கூடுதல். எதையும் விட்டுவைக்கறதில்லைன்னு புலம்பிக்கிட்டே அட்டைப்பெட்டியைத் திருப்புனா....... ஹா.........என்ன ஒரு ஆச்சரியம்!!!!!!! மேட் இன் இண்டியா!!!!!!

எப்படி சமைக்கிறதுன்னு ரெண்டு நிமிசம் நின்னு பார்த்துட்டுப்போங்க.
தண்டுகளை நல்லா கழுவிட்டு அடிப்பகுதியில் அமுக்கிப்பார்த்தால் கட்டையாட்டம் இருக்கும் பகுதியை 'மடக்'ன்னு உடைச்சு வீசிடணும். இப்போ தலைப்பக்கம் இருக்கும் கூம்புகளை மட்டும் தனியா நறுக்கி எடுத்து ஒரு பக்கம் வச்சுருங்க. மீதி இருக்கும் பீன்ஸ் போல இருக்கும் தண்டுகளை பொடியா (ஸ்லைஸ்) அரிஞ்சுக்கலாம்.
ஒரு வாணலியில் ரெண்டு ஸ்பூன் எண்ணெய். சூடானதும் கொஞ்சம் அரைத் தேக்கரண்டி சீரகம்( பஞ்சாபி(தாளிப்பு) தடுக்கா!)போட்டு வெடிச்சதும் கருவேப்பிலை இருந்தால் சேர்த்துக்கலாம். (நேத்து வெங்காயம் பொடிசா நறுக்குனீங்களே அது இருந்தால் வீணாக்காமல் இதன் தலையில் போடுங்க.)ஒரு கால் தேக்கரண்டி மஞ்சள் பொடி, ஒரு தேக்கரண்டி கறிப்பவுடர், காரம் கூடுதலா வேணுமுன்னா அரைத் தேக்கரண்டி மிளகாய்த்தூள். உப்பு ஒரு அரைத் தேக்கரண்டி எல்லாம் சேர்த்து வாணலியில் இருக்கும் எண்ணெயில் போட்டு ஒரு பத்து விநாடிகளில் நறுக்கி வச்ச தண்டுகளைப்போட்டு லேசா வதக்கிட்டுக் கால்கப் தண்ணீர் ஊற்றி ஒரு நிமிசம் வேகவிடுங்க. அதுக்குப்பிறகு தனியா எடுத்து வச்சுருக்கும் தலைகளைப்போட்டு மூடிவச்சுட்டு கண் மூடிக் கண் திறங்க. ஒரு கிளறு கிளறி மூடிவச்சுட்டு அடுப்பை அணைச்சுடலாம்.

தலைப்பை ஒருக்கா மீண்டும் வாசிங்க. (தலைப்பு உதவி: கம்பர். நன்றி.)

அஸ்பெரகஸ் வேகறதுக்குள்ளே நடந்து முடிஞ்சுருச்சுன்னு ( "faster than cooking asparagus" )ஒரு பழமொழி இருக்குன்னா பாருங்க!

மருத்துவ குணங்கள் நிறைஞ்சது. கர்ப்பிணிகளுக்கு ரொம்பவே நல்லது. அல்ஸைமர் வந்தவங்களுக்கு கொடுத்தால் குணம் தெரியுது இப்படி ஏகப்பட்ட நல்லவைகள் இருக்கு. அப்ப கெட்டதா ஒன்னுமே இல்லையா? இருக்கே!

இதை உணவில் சேர்த்துக்கும் நாளில் ரெஸ்ட்ரூமுக்கு ஒன் பாத்ரூம் போகும்போது கையோடு கொஞ்சம் ரூம்ஸ்ப்ரே கொண்டு போங்க. அம்புட்டுதான் சொல்வேன்!

சீத்தலை சாத்தள் (புதிர்- விடை)

2011-11-29T22:44:00.002+13:00

பின்னூட்டங்களில் விதவிதமான ஐடியா கொடுத்த அனைவருக்கும் நன்றி.
இதுக்கெல்லாம் கூடப் பயன்படித்திக்கலாமான்னு ஒரே வியப்புதான்:-)

சரியான விடையை ஒருத்தர் சொல்லி இருக்காங்க. படம் பாருங்க.

ஏஞ்சலீன் அவர்களுக்கு எல்லாருமாச் சேர்ந்து ஒரு 'ஓ' போடுங்க!!!!!!

ஓ ஃபார் Onion:-)

நகரவிடாமல் பிடிச்சு வச்சுக்கிட்டு நறுக்கித் தள்ளிறலாம். ரெண்டா வெட்டித் தோல் உரிச்சதும் ஒரே அமுக்:-)

சீத்தலை சாத்தள்

2011-11-28T14:10:00.004+13:00

சரியா ரெண்டு வாரம் மனசை அலைபாயவிட்டுட்டு அதன்போக்கிலேயே போய்வந்தாச்சு. இனி அடங்கிருமுன்னுதான் நினைக்கிறேன்:-)

எழுதலையே தவிர........ வாசிப்புகளைக் குறைச்சுக்கலை. இத்தனைநாள் திடீர்னு எடுத்துக்கிட்ட விடுமுறையும் தோட்டவேலை, சமையல், ஹோம் இம்ப்ரூவ்மெண்ட் இப்படி நல்லாதான் போச்சு. Neat bug caught me. ஆனால்....மனக்குரங்கு மட்டும் ஒரு மூலையில் உக்கார்ந்து பிராண்டிக்கிட்டே இருந்துச்சுன்றதை ஒத்துக்கறேன். அதுவும் பகல் 2 மணி ஆனதும் கை பரபரக்கும், பொழுது விடிஞ்சுருச்சுன்னு! (இந்திய நேரம் அப்போ காலை ஆறரை) வாளாவிருந்தால் ஒரு மணிநேரத்தில் எல்லாம் ஆ(டி)றி அடங்கிப்போகும்.

அதை அடக்கவோ, இல்லை எழுதலாமுன்னு நினைச்சதை எப்படி ஆரம்பிக்கணுமுன்னு முடிவு செஞ்சுக்கத் தலை சொறியவேண்டியோ என்னவோ ...........இப்படி ஒரு பொருள்.

புதிரா இருக்கா? படம் பார்த்து என்னன்னு சொல்லுங்க:-)

உடம்பா இல்லை மனசா?

2011-11-15T15:20:00.000+13:00

கொஞ்ச நாளா ரெண்டும் தகராறு. ஒரு ஒத்துழைப்போ, ஒரு புரிதலோ இல்லாமல் எல்லாத்துக்கும் தாறுமாறா தறிகெட்டு ஓடுனா...........

கணினி முன்னால் உட்காரும்வரை மனசிலே வரிசை வரிசையாப் பதிவுகள் எழுதி எழுதி சேமித்தாலும் அதுக்கு வடிவம் கொடுக்க உக்கார்ந்தால் ஏதோ ஒரு இனம் புரியாத அலுப்பு. பேசாம வாசிச்சுக்கிட்டே இருந்துடலாமான்னு......... ஊரில் இருந்து கொண்டுவந்தவைகளைக் கையில் எடுத்திருக்கேன். தற்சமயம் ஒரு பக்கம் தி.ஜா.ராவின் சிறுகதைத் தொகுப்பு(1) இன்னொரு பக்கம் புலிநகக்கொன்றை
(அம்மாடியோ!!!!!)

போனவாரம் நம்ம கோபாலின் தகப்பனார் இவ்வுலக வாழ்வை நீத்தார். என்னதான் கல்யாணச்சாவு என்றாலும் வெற்றிடம் கொஞ்சம் வெருட்டத்தான் செய்கிறது:(

இதுவும் கடந்து போகும். போகணும். அதுக்காக அப்படியே விட்டு வைக்க முடியாது. இருக்கும் காலத்தின் அளவும் குறைஞ்சுகிட்டே போகுதே......

ஊஹூம்......... இது வேலைக்காகாது. சிலநாட்கள் மனசை அதன் பாதையிலே ஓடவச்சுட்டு மீண்டும் வருவேன். கண்ணைத் திறந்தாலே ஏகப்பட்ட சமாச்சாரங்கள் எழுதக் காத்திருக்குதே!

எழுத்தில்லையேல் இருப்பில் சுகமில்லை என்ற அன்புத்தோழியின் சொற்களை திரும்பத்திரும்ப மனசில் கொண்டு வந்து நிறுத்தியாறது.

இந்த வருச தீபாவளி...இப்படி!

2011-11-09T14:48:00.008+13:00

அம்பதுக்கு ரெண்டாயிரத்து ஐநூறுன்னா.....'காலுக்கு' எவ்வளவு?

ஒரு பண்டிகையை ஒரு நாளோ ரெண்டு நாளோ கொண்டாடினமா, அப்புறம் அதை விட்டுட்டு நம்ம வேலையைப் பார்க்கப்போனோமான்னு இல்லாம பத்துப்பனிரெண்டு முறை கொண்டாடிக்கிட்டு இருந்தோம். காரணம் ஒன்னும் பிரமாதம் இல்லை...... அந்த 'குறிப்பிட்ட' பண்டிகைக்கு இங்கே அரசு விடுமுறை கிடையாது. அதனால் என்ன.... ஒரு நாள் நாமே லீவு போட்டுட்டுக் கொண்டாடித் தீர்க்க முடியாதா?

அதெப்படிங்க? வீட்டுலே ஆக்கித்தின்னு டிவி பார்த்துக் கொண்டாடுனாப் போதுமா? நம்ம சனங்களோடு சேர்ந்து ஆட்டம்பாட்டமுன்னு இருந்தாத்தானே.....திருப்தி கிடைக்கும்! ஒட்டு மொத்தமா எல்லோரும் லீவு எடுத்துக்க முடியுமா? அதுவுமில்லாம நம்ம அக்கம்பக்கத்து மக்களும் வந்து கலந்துக்கிட்டாத்தானே 'நாங்க இப்படி'ன்னு அவுங்களுக்கு(ம்) காமிக்கமுடியும்? நம்ம நகரசபை வேற , நம்ம கொண்டாட்டங்களுக்குன்னு கொஞ்சம் நிதி ஒதுக்கி வச்சு அப்பப்பக் கண்ணுலே காட்டும். அதை(யும்) விடமுடியுங்களா?

நாமோ (அடிப்படையில்) இந்தியர்கள். நமக்குன்னு ஒரு ஸ்டைல் வேற இருக்குதுங்களே! நமக்குள் எத்தனை மொழியோ அத்தனை விதத்துலே(யும்) ஒரு காரியம் செஞ்சு 'தனித்தனி'க்குழுவா கூட்டமாச் சேர்ந்துதான் கொண்டாடுவோம். நியூஸி இண்டியன், ஃபிஜி இண்டியன், சிங்கப்பூர் இண்டியன், மலேசியா இண்டியன், இந்தியா இண்டியன்( இதுலே ஒரு இருவத்தியஞ்சு வகை!) போதாக்குறைக்குப் பொன்னம்மான்னு ஆன்மீகம் சம்பந்திச்ச கோவில்களின் வகையில் சிலது. இந்தக் கணக்கில் ஒரு வருசம் 13 தீபாவளிகூட கொண்டாடி இருக்கோம். முழுசா ரெண்டு மாசம் ஆச்சு கொண்டாடி முடிக்க! வார இறுதியா இருந்தால்தானே எல்லோராலும் வரமுடியும். எல்லாக் கொண்டாட்டங்களில் கலந்துகொள்வது வெவ்வேற தனிக் குழுன்னு நினைக்காதீங்க. ஒரு தனிக்குழு கொண்டாடும்போது 'எல்லோரும்' போய் கலந்து ஆதரவு தருவோம். எல்லோரும், எல்லா இடத்திலும், எப்போதும் என்றுதான் நீங்கள் புரிஞ்சுக்கணும் கேட்டோ:-)))))

இந்த வருசம் 'நிலநடுக்கம்' ஸ்பெஷலாப் போனதால் கொண்டாட்டங்களின் எண்ணிக்கை குறைஞ்சு போச்சு. ஹால் கிடைக்கலை, மக்கள் வெளி ஊர்களுக்கு இடம் பெயர்ந்துட்டாங்க என்றதெல்லாம் காரணமுன்னு சொன்னாலும் சங்கங்களின் 'தலை'களுக்கு மனதில் உற்சாகம் குறைஞ்சு போச்சு, முன்னேற்பாடாக் காரியங்கள் செய்ய சோம்பல், ஹால் கிடைக்கலைன்னு சொல்றதெல்லாம் ஒரு சாக்கு இப்படி(யும்) ஒரு பேச்சு ரகசியமா உலாத்திக்கிட்டு இருக்கு. இந்த அழகில் எரியறவீட்டில் பிடுங்குவதுவரை லாபமுன்னு 'ஒரு' சிலர் ஆதாயம் தேடுனதும்,. அதை எதிர்த்துப் பேசின சங்கக்கூட்டங்களில் அமளிதுமளியானதும் இன்னொரு கதை!

பாருங்களேன், ஒரு இருபத்தியாறு மாசங்கள் நாட்டைவிட்டுப்போனதில் என்னென்ன நடந்து போச்சுன்னு!! கட்டி எழுப்பின சாம்ராஜ்யங்கள் எல்லாம் கண் எதிரில் சரிஞ்சுபோய்க் கிடந்துச்சு இந்த ஊர் பாரம்பரியக் கட்டிடங்களைப்போல:(

ஒவ்வொரு குழுவும் தனித்தனியா நம்மைக் கண்டு அவரவர்கள் 'நியாயத்தை' நமக்குத் தெளிவுபடுத்திப் போனாங்க. இதெல்லாம் கிடக்கட்டும் ஆன்மீக நிறுவனங்கள் மீது கொஞ்சம் கவனம் செலுத்தலாமுன்னு பார்த்தால் இருந்த ஒன்னும் இடிஞ்சு போயிருச்சே!

முன்னே ஒரு பதிவில் குறிப்பிட்ட புதுக்கோவில்தான் கொஞ்சம் செயல்பாடா இருக்கு இப்போதைக்கு. அங்கே முற்றிலும் மொழிப்பிரச்சினை இல்லை. ஒரே ஒரு இனம் மட்டும் கூடிச்செஞ்ச ஏற்பாடு இது. (இதே இனத்துக்குள்ளில் கருத்து வேறுபாடு இருக்கு., இன்னொரு குழுவும் தனியாக இயங்குதுன்னாலும் அங்கேயும் இதே மொழியும் இனமும்தானே?

பண்டிகை வருதே என்னதான் நடக்கப்போகுதுன்னு குழம்பிக்கிடந்த சமயம், ஃபிஜி இந்தியக்குழு ஒன்னு (மட்டும்) தீபாவளிக் கொண்டாட்டத்துக்கு அறிவிப்பு கொடுத்துச்சு. அங்கத்தினர்களுக்கு முற்றிலும் இலவசம். மற்றவர்களுக்கு பத்து டாலர் டிக்கெட். (நாம் நாட்டைவிட்டுப் போனதால் நம்ம மெம்பர்ஷிப் எல்லா க்ளப்புகளிலும் காலாவதி ஆகிக்கிடக்கு. இனிமேல்தான் ஒவ்வொன்னாப் புதுப்பிக்கணும்.)

நம்ம பேட்டைக்குப் பக்கத்தில்தான் ஒரு பள்ளிக்கூட ஹாலில் விழா நடக்குது. விழா நடத்தும் குழுவினரின் சொந்தப்பேட்டை அழிவில் கிடக்கு. அதை மீண்டும் சரியாக்க இன்னும் பல ஆண்டுகள் பிடிக்குமாம். அதுக்காக அந்த மக்களின் ஓட்டுகளை வேணாமுன்னு விடமுடியுமா? அந்த ஏரியா எம் பி. நாம் போய்ச் சேர்ந்தபோது கார்ப்பார்க்கில் வண்டிக்குள் தன் கணவருடன் காத்திருந்தாங்க. வெள்ளைக்காரர் என்பதால் நம்ம டைமிங்கை புரிஞ்சுக்கலையேன்னு எனக்கு கவலையாப்போச்சு. 'புரிதல்' இருந்ததால் நாங்கள் அரைமணி தாமதமாத்தான் போனோம். மொழி இனம் இதிலெல்லாம் வேறு பட்டாலும் இந்தியர்களுக்கான பொது குணம் ஒன்னை இதுவரை கைவிட்டதே இல்லை என்ற பெருமைதான் நம் மக்களுக்கு!
ஹால் சாவி வச்சுருப்பவர் இன்னும் வந்து சேரலை. வந்திருந்த நாலைஞ்சு வண்டிகளுக்குள்ளேயே உக்காந்துருந்தோம் நாங்க, குளிருக்குப் பயந்து. ஒரு வழியா ஹால் திறந்ததும் உள்ளே போனோம். மகாலக்ஷ்மி, புள்ளையார் படங்கள் பூஜிக்கத்தயாரா இருந்துச்சு. மேடையும் க்ளப்பின் பேனரோடு அலங்கரிச்சுருக்கு. மெம்பர் இல்லாத பலர் உள்ளேவர அனுமதிக்காகக் காத்திருந்தாங்க. நம்ம கோபால்தான் காசை வசூலிச்சுக்கிட்டு 'நான்மெம்பர்' டிக்கெட்டை முதலில் கொடுத்து உள்ளே அனுப்ப வேண்டிய ஏற்பாட்டை அங்கே முழிச்சுக்கிட்டு நின்ன குழுவின் அங்கத்துக்குச் சொல்லிக் கொடுத்தார். அதானே ..... வருமானத்தை கோட்டை விட்டால் எப்படி? ஹால் வாடகைக்காவது காசு தேற வேணாமா? அனுபவஸ்தர் இல்லையோ:-))))))
கூட்டம் வர ஆரம்பிச்சு ஹால் நிறைஞ்சது.

எம்.பி. அம்மா கொஞ்சம் பழைய ஆளு. நாம் இங்கே வந்த அஞ்சு வருசத்துக்குப்பிறகுதான் முதல்முறையா பார்லிமெண்ட் அங்கம் ஆனாங்க. அப்போ முதல் இப்போவரை ஒரு தேர்தலிலும் தோற்காம அதே ஏரியாவில் மணைபோட்டு உக்காந்துட்டாங்க. லேபர் கட்சி. இப்போதைக்கு எதிர்க்கட்சி இதுதான். ஒரு மாசத்துலே தேர்தல் வேற வருது. நம்ம கம்யூனிட்டியைக் கண்டுக்காம விடமுடியுமா அரசியல் வியாதிகளால்?
எம் பி Ms.ரூத் டைஸனுடனும் கணவருடனும் உள்ளூர் நடப்பை விசாரிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன். நிலநடுக்க டேமேஜுக்கு அவுங்க என்ன மாதிரி உதவி செய்யறாங்க? என்ன திட்டம் என்றெல்லாம் கொஞ்சம் விஸ்தரிச்சு (சின்ன) பேசிக்கிட்டு இருந்தோம் முன்வரிசையில் உக்கார்ந்து. ஏன் லேட்டா ஆரம்பிக்கிறாங்கன்னு கேட்டதுக்கு ஆமாம்..... 'ரன்னிங் லேட் அஸ் யூஷுவல்'ன்னு சொல்லிவச்சேன்.

ஒரு வழியா மேடை ஏறுன சங்கத்தலைவர் 'வழக்கம்போல் லேட்டாயிருச்சு சொல்லிக்கிட்டே' நிகழ்ச்சியை ஆரம்பிச்சார். மகாலஷ்மிக்கு விளக்கேத்தி ஆரத்தி செஞ்சாங்க முதலில். நாங்க சிலர் ஆரத்தி எடுத்தோம். இன்னும் எல்லோரும் வாங்க வாங்கன்னு மக்களைக் கூப்பிட்டா....... யாரும் அசையலை:( லக்ஷ்மியின் அனுகிரகம் வேணாமுன்னு ஆகிப்போச்சோ? ஆரத்திப் பாட்டு மேடையில் முழங்குது .... மக்கள்ஸுக்கு நிலநடுக்க டிப்ரஷனோ என்னவோ?
உள்ளூரில் நடனப்பள்ளி நடத்தும் தோழி அனுவின் பரதநாட்டியத்தைத் தவிர வேற நிகழ்ச்சி ஒன்னும் ரஸிக்கும்படியா இல்லை:( சாப்பாடும் இதே கதியில்தான்............. எம்.பி. அம்மாவும் வேற ஒரு நிகழ்ச்சிக்குப் போகணுமுன்னு சொல்லி தப்பி ஓடிட்டாங்க. ஒன்பது மணி அளவில் நாங்களும் 'எஸ்' ஆனோம்.

அசல் தீபாவளிநாள் வந்துச்சு. மாலை ஆறரைக்குக் கோவிலுக்குப் போனோம். வழக்கமான லக்ஷ்மண ரேகையைக் காணோம். வரிசையா குடும்ப சமேதரா பக்தர்கள் உட்கார்ந்திருக்க ஒவ்வொரு குடும்பத்துக்கும் முன்னால் ஒரு தட்டு. ஒரு பெரிய கொட்டைப்பாக்கு, பூக்கள், குங்குமம், விபூதி, சிகப்பு நூல் கயிறுகள், மூணு சின்ன கிண்ணங்களில் ஒன்னில் தண்ணீரும், இன்னொன்னில் அரிசியும், ஒன்னு காலியும்.
கோவில் பண்டிட் மந்திரம் சொல்லச்சொல்ல அதை ரிபீட் பண்ணறோம். என்ன செய்யணுமுன்னு அவர் சொல்லச்சொல்ல அதைச் செய்யறோம். அரிசி அபிஷேகம் எல்லாம் அந்தக் கொட்டைப்பாக்குக்குத்தான். அந்த நிமிஷம் அது பெருமாள்! கூட்டு ஆக்ட்டிவிடி. நல்லாவே இருந்துச்சு. கூடவே மனத்திருப்தியும்தான். கோவிலின் தன்னார்வலத் தொண்டர்கள் 'மொழி' புரியாத மக்களுக்கு என்ன செய்யணுமுன்னு சொல்லி உதவி செஞ்சுக்கிட்டு இருந்தாங்க. ஆரத்தி முடிஞ்சு, ரெண்டு இனிப்புகளோடு சாப்பாடும் அங்கேயே!

மூணு நாள் கழிச்சு ஞாயிறன்று அன்னக்கூட் திருவிழா. அடுக்கடுக்கா படிகள் கட்டி தட்டுகளில் பலகாரங்களின் கொலு! கோவர்தன பூஜைன்னு வடக்கே செய்யறாங்க பாருங்க அதுதான் இது. பொதுவா தீபாவளிக்கு மறுநாள் இந்த விழா நடக்கும். ஆனால்....இங்கே நாங்கதான் வீகெண்ட் மனிதர்களாச்சே! ஆக்லாந்து நகர் ஸ்வாமிநாராயண் கோவில் குரு'ஜி' (பூர்வ ஜென்ம நாஸா சயிண்டிஸ்ட்) வந்துருந்தார். அங்கே இருந்தே ஒரு பஜனை கோஷ்டியும். ரொம்ப அருமையான பஜனைப்பாடல்கள் நிகழ்ச்சி. ரெண்டு மணி நேரம் போனதே தெரியலை
இந்த BAPS ஸ்வாமி நாராயண் கோவில் ஆமடாவாடில் ஆரம்பிச்சு அம்பது வருசமாச்சாம். ரெண்டாயிரத்து ஐநூறு வகைகள் செஞ்சு வழிபாடு நடத்துனாங்களாம். ஆனால் எண்ணிக்கை முக்கியமில்லை. எவ்வளவு அன்போடும் பக்தியோடும் செய்யறோம் என்பதுதான் அதிமுக்கியமுன்னு சொல்லி எங்க மனசில் பாலை வார்த்தார் குரு'ஜி'. ( இன்னிக்கு லக்ஷ்மண ரேகா திரும்ப வந்துருச்சு) அதானே....இங்கே கோவில் ஆரம்பிச்சே 'கால் வருசம்'தானே ஆச்சு! நாங்களும் அவ்வளவு கணக்கா இல்லை. ஒரு நூத்தியம்பது வகை செஞ்சு அசத்தி இருந்தோம்.
வழக்கம்போல் பிரிவினை:-)

பரிமாற ஆரம்பிச்சு, முடிக்க வகை இல்லாமல் தட்டுதட்டாத் தீனிகளை மேசையில் நிறைச்சு வேணுங்கறதை எடுத்துத் தின்னுங்கன்னு கடைசியில் முடிஞ்சது உடம்பில் சக்கரை எட்டிப்பார்க்க ஆரம்பிச்சுருக்கேன்னு நானும் கவனமா ஒரு ஏழெட்டு வகையோடு நிறுத்திக்கிட்டேன்.இனி அடுத்த அன்னக்கூட் வரை இனிப்பைக் கண்ணால் மட்டும் தின்ன முடிவு.

அட! இப்படி ஒரு பயனா!!!!!

2011-11-02T14:09:00.010+13:00

ரீ ஸ்ட்டார்ட் என்ற பெயரில் ஆரம்பிச்சு வேலை நடந்துக்கிட்டு இருக்குன்னு சேதி கிடைச்சது. எட்டு மாசத்தில் இத்தனை பரபரப்பா செஞ்சு முடிச்சுட்டாங்கன்றதை நம்புவது கொஞ்சம் கஷ்டம்தான்!!!

நம்மூர் சிட்டி செண்ட்டர்லே கேஷல் ஸ்ட்ரீட் மால் என்பது ரொம்ப பிரசித்தமான இடம். சுற்றுலாப்பயணிகளும் உள்ளூர் மக்களும் இந்த இடத்தை ரொம்பவே கலகலப்பா வச்சுருப்பாங்க. நானும் சில சமயம் ச்சும்மானாச்சுக்கும் கிளம்பிப்போய் ஒரு மூணு மணி நேரம் சுத்திட்டு வருவேன். அதென்ன மூணு மணி கணக்கு? ( இப்போ ரெண்டு மணி நேரமாக் குறைச்சுட்டாங்களாம்) நகர மைய்யத்துக்குப் போகணுமுன்னா எனக்கு பஸ் பிடிச்சுப்போறதுதான் ரொம்பப்பிடிக்கும். பார்க்கிங் இடம் தேடி அல்லாட வேணாம். பஸ் எக்ஸ்சேஞ்சு மேலே அடுக்கு மாடி பார்க்கிங் இருக்குது. அங்கே காரைக்கொண்டு விட்டால் முதல் ஒரு மணி நேரத்துக்கு இலவசம். அடுத்து வரும் நேரத்துக்கு மணிக்கு ரெண்டரை டாலர் கொடுக்கணும்.

பேருந்துக் கட்டணம் மூணு டாலர் இருபது செண்ட்.($3.20) ரெண்டு மணி நேரத்துக்குள்ளே திரும்பி வந்துட்டால் அதே பயணச்சீட்டைக் காமிச்சுட்டு பயணிக்கலாம். கூடுதல் கட்டணம் இல்லை. நகரத்தின் வேற பகுதிகளுக்கு இன்னொரு வழித்தடத்துலே போகணுமுன்னாலும் அதே சீட்டில் பயணிக்கலாம். எல்லாம் அந்த ரெண்டு மணி நேரத்துக்குள்ளே இருக்கணும். நம்மூர்லே பாருங்க மக்கள்ஸ் எல்லாம் பொதுவா கார் வச்சுக்கிட்டு அங்கே இங்கேன்னு பறக்கறதால் பேருந்துகளுக்குப் பயணிகளை வரவழைக்க என்னெல்லாமோ சலுகைகள் கொடுத்துருக்காங்க.

அதுலே ஒன்னு டெபிட் கார்டு மாதிரி பஸ் கார்டு ஒன்னு. பத்து டாலர் கொடுத்து ஒரு கார்டு வாங்கிக்கிட்டால் ஒவ்வொரு முறை பேருந்தில் ஏறும்போது அங்கே வச்சுருக்கும் ஒரு ரீடர் மெஷீனில் நம்ம கார்டைக் காமிச்சவுடன் அது ரெண்டு டாலர் முப்பது செண்ட் ( $2.30) எடுத்துக்கும். ரெண்டு மணி நேரத்துக்குள் இதுலேயே சிட்டிக்குப்போய் குறிப்பிட்ட ஒரு வேலையை முடிச்சுக்கிட்டுத் திரும்பிடலாம். கூடுதல் நேரம் ஆயிருச்சுன்னா இன்னொரு $2.30 கார்டுலே இருந்து போயிரும். ஆனால்.... ஒரு நாளைக்கு ரெண்டு முறைக்கு மேலே காசு எடுக்காது. ஒரு முறை $4.60 எடுத்துக்கிட்டால்.... அன்றைக்கு முழுசும் இனி செய்யப்போகும் பயணங்கள் எல்லாமே இலவசம். சுற்றுலாப் பயணிகள் நாள் முழுக்க வெவ்வேற வழித்தடங்களில் பயணம் செஞ்சாலும் மெட்ரோ கார்டு நாலு அறுபதுக்கு மேல் காசு கழிச்சுக்காது. திங்கள் முதல் வெள்ளி வரை தினமும் 4.60 கொடுத்துப் பயணம் செஞ்சவங்களுக்கு (அதான் $23 பேருந்துக்காசு கொடுத்துருப்பீங்களே)வார இறுதி சனி ஞாயிறு முழுசும் 48 மணி நேரம் முற்றிலும் இலவசமே இலவசம்.

கார்டுலே அஞ்சு டாலர் பாக்கி இருக்கும்போது அந்த ரீடர் மெஷீன் மஞ்சவிளக்குப்போட்டுச் சொல்லும். காசு ஒன்னும் இல்லைன்னா சிகப்பு விளக்கு. கார்டுலே காசு டாப் அப் பண்ணிக்கணுமுன்னா டிரைவர் கிட்டே காசு கொடுத்து செஞ்சுக்கலாம். (இங்கெல்லாம் வண்டிக்கு ட்ரைவர் மட்டும்தான். கண்டக்ட்டர் கிடையாது) தனியா காசு கொடுத்து டிக்கெட் வாங்காம கார்டு வச்சுக்கிட்டுப் பயணிச்சால் முதலில் கார்டு எடுத்துக்கும் $ 2.30க்கு முதல் ரெண்டு மணி நேரத்தில் எத்தனை பஸ்களில் வேண்டுமானாலும் ஏறிப்போய்க்கிட்டே இருக்கலாம்.

பதினெட்டு வயசுக்குக் கீழ் உள்ள பயணிகளுக்கு மேலே சொன்ன எல்லாத்துக்கும் அரை வாசி கட்டுனால் போதும். அஞ்சு வயசுக்குக் கீழேன்னா (பெரியவங்க யாராவது கூட வரும் பட்சத்தில் ) கட்டணமே இல்லை! ( இங்கே 15 வயசுவரை பிள்ளைகளைத் தனியா விடமுடியாது. குறைஞ்சபட்சம் பேபி சிட்டராவது இருக்கணும். நோ ஹோம் அலோன் அலௌட்.பதினெட்டு ஆச்சுன்னா பசங்க தனியா ஃப்ளாட் வாடகைக்கு எடுத்துக்கிட்டுப் போயிடலாம். அது தனிக்கதை)

இவ்வளவு சலுகைகள் கொடுத்தும் பாதிக்குமேல் காலியாத்தான் பஸ் ஓடுது. சிலசமயம் நாம் ஒரே நபராக்கூட இருப்போம்.

நிலநடுக்கம் வந்து எங்க செண்ட்ரல் சிட்டி அழிஞ்சே போச்சு. நகர மைய்யத்துக்கு வரும் சாலைகளை எல்லாம் வேலி போட்டு அடைச்சுட்டாங்க. யாருக்கும் அங்கே என்ன ஆச்சுன்றது தொலைக்காட்சி காமிக்கிறதை வச்சுத்தான் தெரியவந்துருக்கு.

உயிரிழப்பு, பாரம்பரியம் உள்ள நல்ல கட்டிடங்கள் இடிஞ்சு விழுந்ததுன்னு பலவித நஷ்டங்கள் ஆச்சுன்னாலும் செண்ட்ரல் சிட்டி வர்த்தகம்தான் ஒரேடியா பாதிக்கப்பட்டுருச்சு. அதுலே முதலீடு போட்டு வியாபாரம் செஞ்சவங்களுக்கு இன்ஷூரன்ஸ் காசு கொடுத்தாலும் அங்கே வேலை செஞ்சுக்கிட்டு இருந்த தொழிலாளிகள் அனைவருக்கும் வேலை போயிருச்சே!

ஊர்மக்கள் எல்லாம் நகரமே கண்முன்னால் காணாமப்போனதால் மனசு ஒடைஞ்சு போயிட்டோம். நகரில் மீண்டும் கொஞ்சம் கலகலப்பைக் கொண்டு வரணுமுன்னால் கடை கண்ணிகள் வந்தால்தானே நடமாட்டம் இருக்கும்?
புதுமாலில் அங்கங்கே பூச்செடிகளை வச்சுக் கொஞ்சம் கண்ணுக்கும் விருந்து வச்சுருக்காங்க.

சிட்டி மாலை திரும்பக்கட்டி எழுப்பணுமுன்னா நிறைய வருசங்கள் ஆகும். இப்போ இருக்கும் நிலையில் யாரும் முதலீடு செய்ய முன்வரலை. அப்பத்தான் இந்த ரீ ஸ்ட்டார்ட் எண்ணம் வந்து இதைக் கண்டெயினர் மாலா ஆக்கிடலாமுன்னு வேலை நடக்க ஆரம்பிச்சு செஞ்சும் முடிச்சுட்டாங்க. முழு மாலையும் இல்லை. மூணுலே ஒரு பாகமுன்னு வச்சுக்கலாம்.
நாவ்வாலு கண்டெய்னர்களைப் பக்கம்பக்கமா அடுக்கி உள்புறம் வெட்டி எடுத்து ஒரு பெரிய அறையா மாற்றி உள் அலங்கார வேலை, தண்ணீர், மின்சார இணைப்புகள் எல்லாம் கொடுத்து, மாடி வேணுமுன்னா இன்னொரு கண்டெயினரை அதன் தலையில் ஏத்தின்னு இப்ப 61 கண்டெயினர்களை வச்சு பக்காவா ஒரு ஷாப்பிங் ஏரியா உருவாகிருச்சு.
அழிவுக்குப்பின் முதல்முறையா குடும்பம் நகரத்துக்குள்ளே வந்துருக்கோ?

நாலு நாளைக்கு முந்தி சனிக்கிழமை அதுக்குத் திறப்பு விழாவும் ஆச்சு. எங்கேயும் போக இடமில்லாத வெறுப்பில் இருந்த ஊர் மக்கள் கிடைச்ச சான்ஸை விடுவோமா? முதல் நாள் திருவிழா மாதிரி நகர இடமில்லை(யாம்) டிவியில் காமிச்சாங்க.
நாங்க மறுநாள் ஞாயிறு கிளம்பிப்போனோம். ஏவான் நதியின் மறுகரையில் ஒரு பார்க்கிங் கிடைச்சது. பாலத்தைக் கடந்தால் ப்ரிட்ஜ் ஆஃப் ரிமெம்பரன்ஸ். அதுக்கு நேரெதிரில் சிட்டி மால்.

Ripley's believe it or not vice president (archives and exhibitions) Edward Meyer வந்து பார்த்துட்டு, பாராட்டிப்பேசிட்டு படங்கள் எடுத்துக்கிட்டுப் போனாராம். அடுத்த வருச புத்தகத்துலே கண்டிப்பாப் போடவேண்டிய விஷயமுன்னும் சொல்லிட்டுப் போயிருக்கார். உண்மைதான்..... தலையை உயர்த்திப் பார்க்காதவரை இது கண்டெயினர் என்று நம்புவது கஷ்டம்தான்!
அம்மாவை எதிர்பார்த்து........செல்லங்களுக்கு உள்ளே அனுமதி இல்லை:(
மாலுக்கு நடுவே ட்ராம் பாதைக்கு ரெண்டு பக்கமும் தெற்கு வடக்குன்னு ரெண்டு பகுதியாப் பிரிச்சு கடைகளை உருவாக்கிட்டாங்க. கொஞ்சமா செலக்டட் கடைகள். இங்கிலாந்து பழைய ஸ்டைலில் ஒரு க்ரோஸரி ஷாப் எனக்குப் பிடிச்சது. நம்மது 'தெ மோஸ்ட் இங்லீஷ் ஸிட்டி அவே ஃப்ரம் இங்லாண்ட்' ஆச்சே:-)
ஏற்கெனவே அந்த ஸ்டைலில் இங்கே இருந்த பேலண்டைன் (Ballantynes) என்ற கடையின் ஒரு பகுதியை மட்டும் பெரிய Barn ஸ்டைலில் வச்சுருக்காங்க. அடுக்களைக்கான சின்னச்சின்னக் கருவிகள் மீது எனக்கு மோகம் என்பதால் அதைப் பார்வையிட்டேன். பீன்ஸ் வெட்டும் கருவி சரி. வாழைப்பழம் துண்டு போடும் கருவிதான் ஏமாத்தமாப் போச்சு. பழத்தை ஸ்லைஸ் மட்டும்தான் செய்யுது. நல்லா இருக்கே! அப்போ யார் உரிச்சுக் கொடுப்பாங்களாம்?
இந்தக் கடையின் மறுமுனை சரியா நகர மைய்யத்து சாலையில் இருக்கு. நகரைப் பார்க்க முடியாதபடி மரச்சட்ட வேலிபோட்டு அடைச்சுருக்காங்க. ஆனாலும் நகரம் இப்போ எப்படி இருக்குன்னு பார்க்கும் ஆர்வம் இருக்காதா? அதான்....... உட்கார அமைச்சிருக்கும் மேடையில் ஏறி கண்ணுலே எதாவது படுதான்னு பார்க்குது சனம்.
மரச்சட்ட வேலியின் இன்னொரு பக்கம் எங்க கதீட்ரலைப் பார்த்த மாதிரி இருக்கு, அந்த சட்டங்களுக்கிடையில் உள்ள இடுக்குகளில் கண்ணை வச்சுப் பார்த்தால்.................. இடிஞ்சு விழுந்த கோவில்................... அதென்னவோ ஒவ்வொரு முறை கதீட்ரலை நினைச்சாலும் பார்த்தாலும் அடிவயத்தில் இருந்து ஒரு துக்கம் கிளம்பி பந்து போல் நெஞ்சை அடைச்சு.................... என்னதான் அடக்கினாலும் பீறிவரும் கேவலையும் பெருகி வரும் கண்ணீரையும் அடக்கவே முடிவதில்லை:(
எனக்கே இப்படி இருந்தால் 'சம்பவம்' நடந்த சமயம் ஊரில் இருந்த மக்களுக்கு எப்படி இருந்துருக்கும்? கடவுளே..... கண்ணுக்கு முன்னால் ஒரு நகரம் அழிஞ்சு கிடப்பதைப் பார்க்கும்படி ஆச்சே............. மற்ற பயணங்களில் எதாவது அழிவுகள் நடந்த இடங்களைப் பார்க்கும்போது 'ஐயோ' என்ற ஒற்றைச் சொல்லுடன் கடந்து போயிருப்போம். இடாலி பொம்பெய் (Pompeii) அழிவுகளைப் பார்த்தது நினைவில் வந்து போச்சு.

எங்க நகரசபை, மக்களுடைய மனசைப் புரிஞ்சுக்கிட்டு இடிபாடுகளை அகற்றவும் பழுதான கட்டிடங்களை இடிச்சு எடுக்கவும் வெளிநாட்டு மக்களை ஏற்பாடு செஞ்சுருக்கு. எந்த விதமான எமோஷனல் அட்டாச்மெண்டும் இல்லாமல் அவுங்கபாட்டுக்கு வேலைகளை செஞ்சுக்கிட்டே இருக்காங்க.

பண்டிகைக்காலம் வேற சமீபிக்குது. மக்கள் கொஞ்சமாவது உற்சாகமா இருக்கணும். போனதைப்பற்றித் துக்கப்படாமல் வாழ்க்கையை முன்னோக்கிப் பார்க்கணுமுன்னு நகர சபை ஏற்படுத்தி இருக்கும் தாற்காலிக மால் சுற்றுலாப் பயணிகளையும் கவர்ந்து இழுக்குமுன்னு நினைக்கிறேன். நகருக்கு வருமானமும் வேண்டித்தானே இருக்கு?
PIN குறிப்பு: எங்க ஐடியாவைத் திருடிட்டாங்கன்னு இங்கிலாந்தில் ஒருவர் புலம்பிக்கிட்டு இருக்காருன்னு ஒருநாள் தொலைக்காட்சியில் காமிச்சாங்க. மெய்யாலுமா??????